Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз мүсіншісі
French sculptor
француз велошабандысы
the French cyclist
Жан Гужон (шамамен 1510 – шамамен 1565 ж.) – француз Ренессанс кезеңінің мүсіншісі және сәулетшісі.
Jean Goujon (c. 1510 – c. 1565) was a French Renaissance sculptor and architect.
Өмірбаян
Оның ерте өмірінен көп мәлімет белгілі емес; ол, мүмкін, Нормандияда туып, Италияда саяхаттаған болуы мүмкін. Ол өзінің ең алғашқы құжатталған жұмысы – Сен-Маклу шіркеуінде және 1541-42 жылдары Руан соборында жұмыс істеді, онда Луи де Брезе, Анет графының ескерткішін жасады, содан кейін Парижге келді, онда шамамен 1544 жылы сәулетші Пьер Лескомен бірлесіп Сен-Жермен-л'Оксерруа шіркеуінде жұмыс істеді, 18 ғасырдың ортасында бұзылған мінберді жасады. 1544-1547 жылдары ол Монморенси коннетаблі үшін Экуен сарайында маңызды жұмыстармен айналысты. 1547 жылы ол «патшаның мүсіншісі» (Францияның Генрих II) болып тағайындалды және келесі жылдары Анет сарайында жұмыс істеді. 1555 жылы Экуенде тұтқындалды. Оның ең танымал туындылары – 1555-62 жылдары Лескомен бірлесіп жасалған Луврдің батыс жағының мүсіндік безендірулері. Франциядағы маньеризмнің көрнекті өкілі Гужонның фигуралары созылған, сезімтал және ағыншақ; оның киімдерін бейнелеу грек мүсіншілігін білуін көрсетеді, бірақ ол оны тікелей көмеген жоқ. Сондай-ақ, ол Жан Мартиннің 1547 жылғы Витрувий аудармасы үшін жасалған гравюралардың авторы және Монморенси отбасы үшін Экуен сарайында жұмыс істеді. 1562 жылы Гужон діни себептермен Франциядан кетіп қалды (ол гугенот еді). Оның стилінің тазалығы мен әсемдігі Фонтенбло мектебінің суретшілері жасаған гравюралар арқылы Францияға тарады және декоративтік өнерге әсер етті. Оның беделі ғасыр соңында басқа маньеристік тенденциялармен сәл көлеңкеленді, бірақ француз классицизмімен бағаланды. Гужон протестант еді; ол 1562 жылы Францияның дін соғыстарынан қашып, Италияға жер аударылды. Ол, мүмкін, Болоньяда қайтыс болған, ол 1563 жылы гугеноттардың босқындары тобының мүшесі ретінде соңғы рет тіркелген.
His early life is little known; he was probably born in Normandy and may have traveled in Italy. He worked at the church of Saint Maclou, his earliest documented work, and the Rouen Cathedral, in 1541 42, where he executed the monument to Louis de Brézé, seigneur d'Anet, before arriving in Paris, where he collaborated with the architect Pierre Lescot at the church of Saint Germain l'Auxerrois about 1544, working on the pulpit, which was dismantled in the mid eighteenth century. In 1544 1547 he was occupied with considerable works at the Château d’Ecouen for the connétable de Montmorency. He became "sculptor to the king" (Henry II of France) in 1547 and in the next years was occupied at the Château of Anet. He was then imprisoned at Ecouen in 1555. His most famous works are the sculptural decorations made in collaboration with Lescot for the western extension of the Louvre, 1555 62. A fine representative of Mannerism in France, Goujon's figures are elongated, sensual and fluid; his drapery work reveals knowledge of Greek sculpture, though certainly not at first hand. He is also responsible for engravings for Jean Martin's 1547 translation of Vitruvius and for work on the Château of Ecouen, for the Montmorency family. In 1562, Goujon left France for religious reasons (he was a Huguenot). The purity and gracefulness of his style were disseminated throughout France by engravings by artists of the School of Fontainebleau and had an influence in the decorative arts. His reputation was slightly eclipsed at the end of the century by more mannered tendencies, but was appreciated by French Classicism. Goujon was a Protestant; he escaped the French Wars of Religion by exiling himself in Italy in 1562. He probably died in Bologna, where he is last documented in 1563 as a member of a group of Huguenot refugees.