Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Maschinengewehr (Schwarzlose) M. 7, сондай-ақ Schwarzlose MG деп те аталады, ол орташа машиналық мылтық. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аустрия-Мажарстан армиясының стандартты қаруы ретінде қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыста голланд, грек және венгр армиялары оны пайдаланды. Итальяндық колониялық әскерлеріне Mannlicher M1895 мылтығымен бірге реттеліп берілді. Басты өндірушілер – Штайрдағы ŒWG және Будапешттегі FÉG.
The Maschinengewehr (Schwarzlose) M. 7, also known as the Schwarzlose MG, is a medium machine gun, used as a standard issue firearm in the Austro Hungarian Army throughout World War I. It was utilized by the Dutch, Greek and Hungarian armies during World War II. It was routinely issued to Italian colonial troops, alongside the Mannlicher M1895 rifle. The primary producers were the ŒWG in Steyr, and FÉG in Budapest.
Тарих
1901 жылы Шварцлозе ауыстырмалы тежегішпен жұмыс істейтін тапанша жасады, бірақ ол жолға қойылмады. Дегенмен, 1902 жылы ол машиналық пулемет үшін ауыстырмалы тежегіш құлыпқа патент алды, ал 1903 жылы – белбеулі беріліс механизміне патент алды. Ол бұрын тек қол тапаншаларын жобалау тәжірибесіне ие болғандықтан, жобаны аяқтауға тағы бірнеше жыл кетті. Schwarzlose M.7 – пруссиялық қару жасаушы Андреас Шварцлозе жасаған, әдетте үш аяқты тұғырға орнатылатын белбеулі машиналық пулемет. Сумен салқындатылатын ұңғысы оған Максим үлгісіндегі машиналық пулеметтерге (мысалы, британдық Vickers және неміс Maschinengewehr 08) ұқсас сыртқы түрін берді, бірақ ішкі құрылысы Schwarzlose әлдеқайда қарапайым болды, бұл қаруды салыстырмалы түрде арзан жасауға мүмкіндік берді. Оның ерекше кешіктірілген кері соққы механизмінде тек бір серпің болды. M.7/12 үлгілерінің бастапқы нұсқалары минутына шамамен 400 оқ ату жылдамдығына ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде күшейтілген серпің арқылы бұл көрсеткіш минутына 580 оққа дейін арттырылды. Шварцлозе жаяу әскерінің қаруы ретінде қолданылғанда берік және сенімді болды. Максим үлгісіндегі машиналық пулеметтердей бейімделгіш болмағандықтан, оған арналмаған рөлдерде қолданғанда ол үлкен жетістікке жете алмады.
In 1901 Schwarzlose designed a toggle delayed pistol, but it went nowhere. However, in 1902 he applied for a patent on a toggle delayed lock for a machine gun, and another one in 1903 for a belt feeding mechanism. Since he had only had the experience of designing handguns before, the design tooks several more years to finalize. The Schwarzlose M. 7 was a belt fed machine gun, usually mounted on a tripod, designed by the Prussian firearms designer Andreas Schwarzlose. While its water cooled barrel gave it an appearance broadly resembling the family of Maxim derived machine guns (such as the British Vickers and the German Maschinengewehr 08), internally the Schwarzlose was of a much simpler design, which made the weapon comparatively inexpensive to manufacture. Its unusual delayed blowback mechanism contained only a single spring. The initial variants of the M.7/12 had a cyclic rate of about 400 rounds/minute. During World War I this was increased to 580 rounds/minute by using a stronger mainspring. The Schwarzlose was robust and reliable, if used in its intended role as an infantry weapon. It met with less success when it was used in roles it had not been designed for, unlike the highly adaptable Maxim derived machine guns.
Өндіріс
Шварцлозе бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары экспорттағы жетістіктерге ие болды. Ол Аустрия-Венгрия империясының әскерлерімен (8 мм калибрлі) қатар, Грекия (6,5 мм калибрлі), Нидерланды (6,5 мм калибрлі) және Швеция (6,5×55 мм патронды қолданып, kulspruta m/1914 деп аталды) әскерлерінде де қолданылды. Бұған қоса, британдық оқ-дәрі компаниясы Kynoch 1907 жылы .303 British патронымен жұмыс істейтін, Шварцлозе патентіне негізделген пулемет өндірді.
The Schwarzlose enjoyed moderate export success in the years leading up to World War I. Apart from the armies of the Austro Hungarian empire (8mm caliber) it was adopted by the armies of Greece (6.5mm caliber), the Netherlands (6.5mm caliber) and Sweden (using the 6.5×55mm cartridge and designated kulspruta m/1914). In addition, the British ammunition company Kynoch produced a machine gun based on the Schwarzlose patent in 1907, using the .303 British cartridge.
Жаяу әскер мен теңіз әскерінің қаруы ретінде қолдану
Шварцлозе әдетте үш аяқты тұтқаға орнатылған, ауыр пулемет ретінде қолданылды. Оның экипажы кем дегенде үш сарбаздан тұратын, командир (әдетте сержант), қаруды таситын мерген және оқ-дәрі тасып, зарядтайтын үшінші сарбаз кіретін. Көп кездеспейтін тәсілдердің бірі – ықшам "арқаға орнату". Осы конфигурацияда, қарудың су қамтығышының алдыңғы жағына артқа бүгілетін екі аяқты тұтқа бекітілген. Арқаға орнатудың өзі – ортасында металл ұясы бар шаршы ағаштан жасалған каркас. Қару толықтай орнатылғанда, каркас жерге қойылады, әдетте үш аяқты тұтқаға бекітілетін қарудың орталық бекіту нүктесіне кішкентай бекіту штифтісі орнатылып, ол ағаш арқалық каркасының ортасындағы ұяға салынады, содан кейін екі аяқты тұтқа алға бүгіледі. Шварцлозе бекініс қаруы ретінде де қолданылған, онда ол әртүрлі ауыр және арнайы бекітілген орнатуларда орналастырылған, сонымен қатар кемелерде теңіз қаруы ретінде де пайдаланылған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шварцлозе зениттік қару ретінде де қолданылды, сондықтан ол әртүрлі (көбінесе импровизацияланған) орнатуларда қолданылды.
For infantry use, the Schwarzlose was usually employed as a traditional, tripod mounted, heavy machine gun served by a crew of at least three soldiers, one of whom was the commander, usually an NCO, a gunner who carried the weapon, a third soldier who served as an ammunition carrier and loader and he would presumably also carry the tripod although in practice a fourth soldier might be added to the team to carry the tripod. Another less commonly seen method of deployment was the more compact 'backpack mount'. In this configuration the gun was fitted with a backwards folding bipod attached to the front of the water jacket near the muzzle. The backpack mount itself consisted of a square wooden frame with a metal socket in the center. When the gun was fully deployed the frame was laid on the ground, the gun's central mounting point that usually attached to a tripod now had a small mounting pin attached to it instead which was inserted into the mounting socket in the center of the wooden backpack frame and finally the bipod was folded forward. The Schwarzlose would also have seen service as a fortress weapon in which case it would have been deployed on a variety of heavy and specialized fixed mountings and it also saw some use as a naval weapon aboard ships. During World War I, the Schwarzlose was also pressed into service as an anti aircraft gun, and, as such, it was deployed using a variety of (often improvised) mountings.
Қалпына келтіру құралы ретінде пайдалану
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шварцлозе Чехословакия қарулы күштерімен жабдықталды, онда ол бейімделді (vz. 7/24) және өндірілді (vz. 24) – «жеңіл пулемет vz. 7/24» (8 мм калибрден стандартты чехословакиялық 7,92 Mauser оқ-дәрісіне бейімделген) Janeček зауытында. 1935-1938 жылдары Чехословакия нацистік Германияға қарсы бекіністер сала бастағанда, 36 және 37 типтері деп аталатын жеңіл бекіністердің бір бөлігі Шварцлозе vz. 7/24-пен қаруланды.
After World War I the Schwarzlose equipped the armed forces of Czechoslovakia, where it was adapted (vz. 7/24) and manufactured (vz. 24) as the těžký kulomet vz. 7/24 (heavy machine gun model 7/24) by the Janeček factory (adapted from 8 mm calibre to standard Czechoslovak munition 7,92 Mauser). When Czechoslovakia started building fortifications against Nazi Germany in 1935 1938, light fortifications, known as types 36 and 37, were partially armed with the Schwarzlose vz. 7/24.
Ұшақ қаруы ретінде пайдалану
Ауыр пехоталық пулемет және әуе шабуылына қарсы қару ретінде қолданылудан өзге, Шварцлозе Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австро-Венгрияның әуе күштерінде авиациялық пулемет ретінде де пайдаланылды, бірақ бұл рөлге ол толыққанды сәйкес келмеді. Шварцлозе алға бағытталған, бекітілген пулемет ретінде де, икемді, сақинаға орнатылған қорғаныс қаруы ретінде де қолданылды. Синхрондау мәселелері шешілгенге дейін, Шварцлозе-ні Fischamend қаласындағы Luftfahrtruppe-нің Versuchs Kompanie бөлімі әзірлеген Type II VK алға бағытталған пулемет контейнерінде орналастыру жиі кездесетін. Пішініне байланысты "баланың қабірі" деген қарапайым атпен танымал болған Type II VK, қазіргі кезде "пулеметтік модуль" деп аталатын қарудың алғашқы мысалы болуы мүмкін. Ол әдетте Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Австро-Венгрияның жойғыш ұшақтарының жоғарғы қанатының орталық сызығына орнатылды және соғыс аяқталғанға дейін екі орынды ұшақтарда қолданыла берді. Ұшақта қолданылған Шварцлозе бастапқыда өзгеріссіз пайдаланылды, бірақ көптеген мысалдарда байқалатын конустық жарықтандырғыш алынып тасталды. Шварцлозе ұшаққа сәйкес 1915 жылдың басында Германияның lMG 08 Spandau пулеметіне жасалған өзгерістер сияқты, сулықтың металл қаптамасына ойықтар салып, ауамен салқындатуды жеңілдету арқылы қосымша өзгерістерге ұшырады. 1916 жылы сулық толығымен алынып тасталды, нәтижесінде пайда болған қару күшті серіппе және оқ ату жылдамдығын арттыру үшін көтерілгішпен жабдықталған жағдайда Schwarzlose MG 16 және MG 16A деп қайта аталды, MG 16A-ның кейбір нұсқаларында минутына 880 оққа дейін жетті. Қорғаныс сақинасында орнатылған пулемет ретінде Шварцлозе әдетте екі ату тұтқасын және оқ атар батырмасын сақтап қалды, бірақ кейбір MG 16 ұшақ пулеметтері үлкен пистолет пішіндес тұтқалармен және тапанша стиліндегі оқ атар батырмамен жабдықталды. Барлық қорғаныс пулеметтері арнайы көздеу құралдарымен және оқ-дәрі лентасы үшін қораппен жабдықталды, бұл жылдам және қиындықсыз қайта зарядтауға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Шварцлозе Шығыс Еуропа елдерінің әуе күштерінде ұшақ пулеметі ретінде шектеулі қолданысқа ие болды. Шварцлозеді соғыстан кейін ең көп пайдаланған ел, әлдебір Польша әуе күштері болды, олар көптеген артық Австро-Венгрия ұшақтарын сатып алып, оларды Польша-Кеңес соғысы кезінде кеңес әскерлеріне қарсы қолданды. Дегенмен, Шварцлозе ұшақ пулеметі ретінде жақсырақ жабдықтар қолжетімді болғанда қызметтен тез шығарылды.
Apart from its use as a heavy infantry machine gun and as an anti aircraft weapon, the Schwarzlose saw service with the Austro Hungarian Luftfahrtruppe during World War I as an aircraft machine gun, a role for which it was not entirely suited. The Schwarzlose was used both as a fixed forward firing gun and as a flexible, ring mounted, defensive weapon. Until these synchronization problems had been overcome, it was not uncommon to see the Schwarzlose deployed in a removable forward firing Type II VK gun container which had been developed by the Luftfahrtruppe's Versuchs Kompanie at Fischamend. The Type II VK, which received the macabre nickname 'baby coffin' due to its shape, is remarkable in that it was possibly the first example of what today would be called a gun pod. It was usually mounted on the centerline of the upper wing of Austro Hungarian fighters and two seat combat aircraft during the early phases of World War I and remained in use on two seat combat aircraft until the end of the war. In its role as an aircraft weapon, the Schwarzlose was initially used unmodified — other than that the distinctive cone shaped flash hider seen on most of the infantry weapons was removed. The Schwarzlose was further modified for aircraft use, much as the German Empire's own lMG 08 Spandau ordnance had been modified early in 1915, by cutting slots into the water jacket's sheetmetal to facilitate air cooling. In 1916, the water jacket was removed entirely, and the resulting weapon was re designated as the Schwarzlose MG 16 and MG 16A when fitted with a stronger spring and a blowback enhancer to increase the gun's cyclic rate, which was eventually brought up to 880 rounds per minute in some versions of the MG 16A. As a defensive ring mounted gun, the Schwarzlose usually retained its normal twin firing handles and trigger button, although some MG 16 aircraft guns were fitted with enlarged pistol shaped handles and a handgun style trigger. All ring mounted defensive guns were equipped with specialized sights and a box for the ammunition belt, which allowed quick and trouble free reloading. After the end of World War I, the Schwarzlose saw limited use as an aircraft gun with various East European air forces. The best known post war operator of the Schwarzlose was probably the Polish air force, who acquired and used significant numbers of surplus Austro Hungarian aircraft and used them against Soviet forces during the Polish Soviet War. The Schwarzlose was, however, quickly phased out of service as an aircraft weapon when more suitable equipment became available.
Kynoch Machine Gun Kynoch оқ-дәрі компаниясымен шығарылған, шамамен .303 British калибрлі.
Kynoch Machine Gun was manufactured by the Kynoch ammunition company, presumably in .303 British,
Чехословакия тілінде
Schwarzlose Janeček vz.07/24 (немесе vz. 24, немесе Š 24): М.7/12 пулеметін ойлап табушы Франтишек Янечек өзгертті. Өзгертулерге мыналар кіреді: 7.92×57 мм Маузер оқ-дәрісіне қалыптастыру, жеңілдеу болт, қысқартылған кері серіппе және ұңғының 100 мм-ге ұзартылуы. Бұл қарулардың жасалуы және бейімделуі Брно қаласындағы «Збройовка» зауытында жүзеге асырылды. 1922 және 1934 жылдар аралығында 4937 Шварцлозе М.7/12 пулеметі vz.7/24-ке модификацияланды, ал 2253 vz.24 пулеметі жаңадан өндірілді.
Schwarzlose Janeček vz.07/24 (or vz. 24, or Š 24): The M.7/12 Machine Gun was modified by inventor František Janeček. Modifications include: rechambering to 7.92×57 mm Mauser, a lighter bolt, shorter recoil spring and extension of the barrel by 100 mm. Manufacture and adaptation of these guns took place in the Zbrojovka Brno factory. During 1922 and 1934 there were 4937 modified Schwarzlose M.7/12 MGs to vz.7/24 and 2253 newly produced vz.24 MGs.
MG M.07/31 converted from original 8×50mmR Mannlicher to 8×56mmR. Same as their Mannlicher M1895 rifles.
Швед тілі
Кулспрута м/1914 6,5×55 мм. Алғашқы 511 мылтық ŒWG-ден сатып алынды, бірақ 1917 жылдан бастап Швеция оларды Эскильштунадағы Карл Густафс Штадс Геверсфактори мемлекеттік шағын қару зауытында өндіре бастады, онда Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ŒWG-ден алынған құралдарды пайдаланып қосымша 753 мылтық жасалды. Оның м/14 үш аяқты конструкциясы швед әскеріне настолько ұнады, тіпті ол өзі Browning-тің орнына келгенімен де, 1980 жылға дейін қолданыста болды.
Kulspruta m/1914 in 6.5×55mm. First 511 guns were bought from the ŒWG, but starting from 1917 Sweden began producing them at Carl Gustafs Stads Gevärsfaktori state small arms factory in Eskilstuna, where additional 753 were produced using tooling acquired from ŒWG after the WWI. Its m/14 tripod design was so liked by the Swedish military that it remained even after it the gun itself was superseded by Browning, and stayed in service until 1980.