Кіріспе

Maschinengewehr (Schwarzlose) M. 7, сондай-ақ Schwarzlose MG деп те аталады, ол орташа машиналық мылтық. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аустрия-Мажарстан армиясының стандартты қаруы ретінде қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыста голланд, грек және венгр армиялары оны пайдаланды. Итальяндық колониялық әскерлеріне Mannlicher M1895 мылтығымен бірге реттеліп берілді. Басты өндірушілер – Штайрдағы ŒWG және Будапешттегі FÉG.

Тарих

1901 жылы Шварцлозе ауыстырмалы тежегішпен жұмыс істейтін тапанша жасады, бірақ ол жолға қойылмады. Дегенмен, 1902 жылы ол машиналық пулемет үшін ауыстырмалы тежегіш құлыпқа патент алды, ал 1903 жылы – белбеулі беріліс механизміне патент алды. Ол бұрын тек қол тапаншаларын жобалау тәжірибесіне ие болғандықтан, жобаны аяқтауға тағы бірнеше жыл кетті. Schwarzlose M.7 – пруссиялық қару жасаушы Андреас Шварцлозе жасаған, әдетте үш аяқты тұғырға орнатылатын белбеулі машиналық пулемет. Сумен салқындатылатын ұңғысы оған Максим үлгісіндегі машиналық пулеметтерге (мысалы, британдық Vickers және неміс Maschinengewehr 08) ұқсас сыртқы түрін берді, бірақ ішкі құрылысы Schwarzlose әлдеқайда қарапайым болды, бұл қаруды салыстырмалы түрде арзан жасауға мүмкіндік берді. Оның ерекше кешіктірілген кері соққы механизмінде тек бір серпің болды. M.7/12 үлгілерінің бастапқы нұсқалары минутына шамамен 400 оқ ату жылдамдығына ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде күшейтілген серпің арқылы бұл көрсеткіш минутына 580 оққа дейін арттырылды. Шварцлозе жаяу әскерінің қаруы ретінде қолданылғанда берік және сенімді болды. Максим үлгісіндегі машиналық пулеметтердей бейімделгіш болмағандықтан, оған арналмаған рөлдерде қолданғанда ол үлкен жетістікке жете алмады.

Өндіріс

Шварцлозе бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары экспорттағы жетістіктерге ие болды. Ол Аустрия-Венгрия империясының әскерлерімен (8 мм калибрлі) қатар, Грекия (6,5 мм калибрлі), Нидерланды (6,5 мм калибрлі) және Швеция (6,5×55 мм патронды қолданып, kulspruta m/1914 деп аталды) әскерлерінде де қолданылды. Бұған қоса, британдық оқ-дәрі компаниясы Kynoch 1907 жылы .303 British патронымен жұмыс істейтін, Шварцлозе патентіне негізделген пулемет өндірді.

Жаяу әскер мен теңіз әскерінің қаруы ретінде қолдану

Шварцлозе әдетте үш аяқты тұтқаға орнатылған, ауыр пулемет ретінде қолданылды. Оның экипажы кем дегенде үш сарбаздан тұратын, командир (әдетте сержант), қаруды таситын мерген және оқ-дәрі тасып, зарядтайтын үшінші сарбаз кіретін. Көп кездеспейтін тәсілдердің бірі – ықшам "арқаға орнату". Осы конфигурацияда, қарудың су қамтығышының алдыңғы жағына артқа бүгілетін екі аяқты тұтқа бекітілген. Арқаға орнатудың өзі – ортасында металл ұясы бар шаршы ағаштан жасалған каркас. Қару толықтай орнатылғанда, каркас жерге қойылады, әдетте үш аяқты тұтқаға бекітілетін қарудың орталық бекіту нүктесіне кішкентай бекіту штифтісі орнатылып, ол ағаш арқалық каркасының ортасындағы ұяға салынады, содан кейін екі аяқты тұтқа алға бүгіледі. Шварцлозе бекініс қаруы ретінде де қолданылған, онда ол әртүрлі ауыр және арнайы бекітілген орнатуларда орналастырылған, сонымен қатар кемелерде теңіз қаруы ретінде де пайдаланылған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шварцлозе зениттік қару ретінде де қолданылды, сондықтан ол әртүрлі (көбінесе импровизацияланған) орнатуларда қолданылды.

Қалпына келтіру құралы ретінде пайдалану

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шварцлозе Чехословакия қарулы күштерімен жабдықталды, онда ол бейімделді (vz. 7/24) және өндірілді (vz. 24) – «жеңіл пулемет vz. 7/24» (8 мм калибрден стандартты чехословакиялық 7,92 Mauser оқ-дәрісіне бейімделген) Janeček зауытында. 1935-1938 жылдары Чехословакия нацистік Германияға қарсы бекіністер сала бастағанда, 36 және 37 типтері деп аталатын жеңіл бекіністердің бір бөлігі Шварцлозе vz. 7/24-пен қаруланды.

Ұшақ қаруы ретінде пайдалану

Ауыр пехоталық пулемет және әуе шабуылына қарсы қару ретінде қолданылудан өзге, Шварцлозе Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австро-Венгрияның әуе күштерінде авиациялық пулемет ретінде де пайдаланылды, бірақ бұл рөлге ол толыққанды сәйкес келмеді. Шварцлозе алға бағытталған, бекітілген пулемет ретінде де, икемді, сақинаға орнатылған қорғаныс қаруы ретінде де қолданылды. Синхрондау мәселелері шешілгенге дейін, Шварцлозе-ні Fischamend қаласындағы Luftfahrtruppe-нің Versuchs Kompanie бөлімі әзірлеген Type II VK алға бағытталған пулемет контейнерінде орналастыру жиі кездесетін. Пішініне байланысты "баланың қабірі" деген қарапайым атпен танымал болған Type II VK, қазіргі кезде "пулеметтік модуль" деп аталатын қарудың алғашқы мысалы болуы мүмкін. Ол әдетте Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Австро-Венгрияның жойғыш ұшақтарының жоғарғы қанатының орталық сызығына орнатылды және соғыс аяқталғанға дейін екі орынды ұшақтарда қолданыла берді. Ұшақта қолданылған Шварцлозе бастапқыда өзгеріссіз пайдаланылды, бірақ көптеген мысалдарда байқалатын конустық жарықтандырғыш алынып тасталды. Шварцлозе ұшаққа сәйкес 1915 жылдың басында Германияның lMG 08 Spandau пулеметіне жасалған өзгерістер сияқты, сулықтың металл қаптамасына ойықтар салып, ауамен салқындатуды жеңілдету арқылы қосымша өзгерістерге ұшырады. 1916 жылы сулық толығымен алынып тасталды, нәтижесінде пайда болған қару күшті серіппе және оқ ату жылдамдығын арттыру үшін көтерілгішпен жабдықталған жағдайда Schwarzlose MG 16 және MG 16A деп қайта аталды, MG 16A-ның кейбір нұсқаларында минутына 880 оққа дейін жетті. Қорғаныс сақинасында орнатылған пулемет ретінде Шварцлозе әдетте екі ату тұтқасын және оқ атар батырмасын сақтап қалды, бірақ кейбір MG 16 ұшақ пулеметтері үлкен пистолет пішіндес тұтқалармен және тапанша стиліндегі оқ атар батырмамен жабдықталды. Барлық қорғаныс пулеметтері арнайы көздеу құралдарымен және оқ-дәрі лентасы үшін қораппен жабдықталды, бұл жылдам және қиындықсыз қайта зарядтауға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Шварцлозе Шығыс Еуропа елдерінің әуе күштерінде ұшақ пулеметі ретінде шектеулі қолданысқа ие болды. Шварцлозеді соғыстан кейін ең көп пайдаланған ел, әлдебір Польша әуе күштері болды, олар көптеген артық Австро-Венгрия ұшақтарын сатып алып, оларды Польша-Кеңес соғысы кезінде кеңес әскерлеріне қарсы қолданды. Дегенмен, Шварцлозе ұшақ пулеметі ретінде жақсырақ жабдықтар қолжетімді болғанда қызметтен тез шығарылды.

Австрия-Мажарстан

MG M.7, MG M.7/12, MG 16, MG 16A 8×50 ммR Маннлихер патронында.

Британдықтар

Kynoch Machine Gun Kynoch оқ-дәрі компаниясымен шығарылған, шамамен .303 British калибрлі.

Чехословакия тілінде

Schwarzlose Janeček vz.07/24 (немесе vz. 24, немесе Š 24): М.7/12 пулеметін ойлап табушы Франтишек Янечек өзгертті. Өзгертулерге мыналар кіреді: 7.92×57 мм Маузер оқ-дәрісіне қалыптастыру, жеңілдеу болт, қысқартылған кері серіппе және ұңғының 100 мм-ге ұзартылуы. Бұл қарулардың жасалуы және бейімделуі Брно қаласындағы «Збройовка» зауытында жүзеге асырылды. 1922 және 1934 жылдар аралығында 4937 Шварцлозе М.7/12 пулеметі vz.7/24-ке модификацияланды, ал 2253 vz.24 пулеметі жаңадан өндірілді.

Нидерланд тілі

M08, M08/13, M08/15 6,5×53 ммR калибрінде.

Венгрия тілі

MG M.07/31 түпнұсқа 8×50mmR Маннлихер патронынан 8×56mmR патронына айналдырылды. Олардың Маннлихер М1895 мылтықтарымен бірдей.

Швед тілі

Кулспрута м/1914 6,5×55 мм. Алғашқы 511 мылтық ŒWG-ден сатып алынды, бірақ 1917 жылдан бастап Швеция оларды Эскильштунадағы Карл Густафс Штадс Геверсфактори мемлекеттік шағын қару зауытында өндіре бастады, онда Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ŒWG-ден алынған құралдарды пайдаланып қосымша 753 мылтық жасалды. Оның м/14 үш аяқты конструкциясы швед әскеріне настолько ұнады, тіпті ол өзі Browning-тің орнына келгенімен де, 1980 жылға дейін қолданыста болды.