Кіріспе

Жүйелік генетикалық жағдайға байланысты ісік тәрізді тым жоғары өсу.

Бұл гетеротопияның жақын туысы, хористомадан өзгеше. Екеуін былай ажыратуға болады: гамартома – қалыпты жағдайда қалыпты тіндердің артық болуы (мысалы, терідегі туылған дақ), ал хористома – қалыпты емес жағдайда тіндердің артық болуы (мысалы, он екі елі ішектегі бүйрек үсті безі тіні). Гамартома термині грекше ἁμαρτία, hamartia ("қате") сөзінен алынған, оны 1904 жылы Д. П. Г. Альбрехт енгізген.

Себептер

Хамартомалар қалыпты тіндердің қалыптан тыс қалыптасуынан туындайды және өздігінен немесе жатқандағы аурудың салдарынан пайда болуы мүмкін. Хамартомалар көбінесе даму қателігінің нәтижесі болып табылады және әртүрлі жерлерде көрініс беруі мүмкін. Хамартомалардың пайда болуы SMAD4, PTEN, STK1 және BMPR1A сияқты белгілі бір гендермен байланысты. Хамартомамен байланысты аурулар: туберкулездік склероз, Коуден синдромы, PTEN хамартомалық ісік синдромы және Пьюц-Йегерс синдромы. Хамартомалардың 10 пайызы эндобронхиалды зақымданулар болып табылады, олардың көп бөлігі өкпе перифериялық паренхимасында орналасады. Перифериялық өкпе хамартомалары көбінесе ешқандай белгіні тудырмайды. Науқастардың көлемі мен орналасуына байланысты, гемоптия, обструктивті пневмония, демқындық, тұрақты жөтел және кеудедегі ауырсыну сияқты белгілер пайда болуы мүмкін. Әдетте, өкпе хамартомалары кескіндік томографияда (КТ) 4 см-ден кіші диаметрлі жеке түйіндер ретінде көрінеді. Өкпе хамартомалары әйелдерге қарағанда ерлерде жиірек кездеседі және темекі шегушілерде қосымша қиындықтар тудыруы мүмкін.

Жүрек

Жүрек рабдомиомасы – жолақты бұлшық еттен пайда болатын сирек кездесетін, қатерлі емес мезенхималық ісік. Көбінесе бас және мойын аймағына әсер етеді. Жүрек рабдомиомаларының 80-90% туберкулездік склерозбен байланысты екені анықталған. Симптомдары перикардтық эффузия, фетальдік гидропс немесе жүрек тоқтап қалуы түрінде көрініс беруі мүмкін.

Жүйкелер

Кейде жүйкелерге де әсер тиюі мүмкін. Хамартомадан ең көп зардап шегетін жүйке – медиан жүйке болып есептеледі.

Гипоталамус

Ең қиын гамартомалардың бірі гипоталамуста пайда болады. Көптеген басқа өсінділерден өзгеше, гипоталамус гамартомасы белгілі бір симптомдармен көрінеді; көбінесе геластикалық ұстамаларды тудырады, сондай-ақ көру қабілетінің бұзылуына, басқа түрлі ұстамаларға, гипоталамус ауруларымен байланысты ашушаңдыққа және ерте жасөспрімдікке алып келуі мүмкін. Симптомдар әдетте ерте нәрестелік шақта басталып, прогрессивті дамиды, көбінесе жалпы танымдық және/немесе функционалдық қабілетсіздікке ұласады. Бұған қоса, өсінділер көбінесе көз нервіне жақын орналасқандықтан немесе тіпті оның құрамына кіріп кеткендіктен, резекция жасау әдетте қиынға соғады. Симптомдар көбінесе дәрі-дәрмекпен бақылауға келмейді, алайда хирургиялық техникалар жетілдірілуде және емделу барысын жақсартуға мүмкіндік береді.

Бүйрек, асқазан, селезен және басқа қан тамырлары мүшелері

Бүйрек гамартомалары – бүйректің туа біткен ақауларынан пайда болған қатерсіз ісіктер. Олар көбінесе көптеген қан тамырларынан тұрады және әртүрлі мөлшерде май және тегіс бұлшық ет тіндерін қамтиды. Миоэпителиялық гамартома, сондай-ақ панкреатикалық қалдық деп те аталады, асқазан, он екі елі ішек немесе жуан ішектің басындағы бөлігінде кездесетін панкреастық тінінің орны ауысқан түрі. Жоғарғы асқазан-ішек трактісінің зерттеулерінде панкреатикалық қалдық субмукозалық ісік немесе асқазанның қатерлі ісігі сияқты көрінуі мүмкін. Көбінесе ешқандай белгісіз болады, бірақ диспепсия немесе жоғарғы асқазан-ішек трактісінен қан кетуге себеп болуы мүмкін. Гамартома сүт ешкісінің кірпе қабығында (нағыз асқазан) ішінара шығу жолының бұзылуына себеп болатыны анықталды. Спленалық гамартома – бұл сирек кездесетін, қатерсіз қан тамырларының өсуіне байланысты ісік, ол қан тамырларының эндотелийлік жасушаларының CD8 иммунопозитивтілігі арқылы анықталады. Ол қызыл және ақ қамыр сияқты көкбауырдың ерекше құрауынан тұрады.

Кауден синдромы

Кауден синдромы – эмбрионның үш қабатынан пайда болған түрлі тіндерде көптеген гамартомалармен сипатталатын сирек кездесетін тұқым қуалайтын ауру. Бұл синдром адамдарды қатерлі ісікке бейімдейді және көптеген тіндерде, әсіресе эндометрийде, қалқанша безінде және сүт безінде қатерлі ісік даму қаупін арттырады. Ол аутосомалық-доминантты түрде мұраға беріледі, және пациенттердің шамамен 80%-ында PTEN ісікке қарсы генінің ұрықтық мутациясы анықталады.

Болжам

Гамартомалар, көбінесе қатерсіз болғанымен, орналасқан жеріне байланысты мәселе тудыруы мүмкін. Мысалы, егер теріде, әсіресе бетте немесе мойында пайда болса, көзге жарасымсыз болып көрінуі мүмкін. Шағын апельсиндей гамартомалардың кездесу жағдайлары да тіркелген. Олар организмнің кез келген мүшесін, мысалы, ішек, көз сияқты тоқтатып тастауы мүмкін. Гипоталамус, бүйректер, еріндер немесе көкбауырда орналасқанда денсаулыққа елеулі қауіп тудыруы ықтимал. Қажет болған жағдайда хирургиялық жолмен алынып тастауға болады және қайта пайда болуы сирек. Прогноз жараның орналасуы мен мөлшеріне, сондай-ақ пациенттің жалпы денсаулығына байланысты болады.