Кіріспе

Оңтүстік Азиямен байланысты ереуіл әрекеті
ереуіл әрекетінің түрі

Хартал – бұл көптеген үнді тілдерінде қолданылатын термин, алғаш рет 20 ғасырдың басында Үндістанның тәуелсіздік қозғалысы (ұлтшылдық қозғалысы деп те аталады) кезінде пайда болған. Хартал – бұл жаппай наразылық, көбінесе жұмыс орындарының, кеңселердің, дүкендердің және соттардың толық жабылуын қамтиды, сондай-ақ еңбек ереуіліне ұқсас азаматтық мойынсұнбаушылықтың бір түрі. Жалпы ереуілден өзгеше, ол мектептер мен кәсіпорындардың өз еркімен жабылуын білдіреді. Бұл – үкіметтен жағымсыз немесе қабылдауға келмейтін шешімді кері қайтару үшін қолдау іздеудің бір жолы. Хартал көбінесе саяси мақсаттарда қолданылады, мысалы, оппозициялық партия үкімет саясатына немесе іс-әрекетіне қарсы наразылық білдіру үшін. Бұл термин гуджарати тілінен шыққан (હડતાલ, yaəki હડताल), бұл дүкендер мен қоймаларды жабуды, талапты қанағаттандыру мақсатында білдіреді. Гуджараттан шыққан Махатма Ганди бұл терминді тәуелсіздік үшін жалпы ереуілдерін сипаттау үшін қолданды, осылайша термин институционалдық деңгейге жетті. Хартал – Джин Шарптың 198 әдісі бойынша зорлықсыз әрекеттердің 118-ші қадамы.

Тарих

Бұл қоғамдық наразылықтың қазіргі тамырлары Үндістан тарихының отаршылдық дәуіріне дейін жетеді. Отарлық билік пен княздық мемлекеттердің, әсіресе салық салу саясатындағы жағымсыз шешімдері жиі жергілікті халықтың наразылығын тудырды, мысалы, Банарес (қазіргі Варанаси) және Бардолиде болғандай.

Оңтүстік Азияда

Харталдар Үндістанда, Пәкістанда, Бангладеште және Шри-Ланканың кейбір аймақтарында әлі де жиі кездеседі, онда бұл термин көбінесе 1953 жылғы Цейлон харталын білдіру үшін қолданылады.

Оңтүстік-Шығыс Азияда

Бұл сөз 1940-шы, 1950-ші және 1960-шы жылдардағы, мысалы, 1947 жылғы Малайя бойынша жалпы ереуіл және 1967 жылғы Пенанг Харталындағы тәртіпсіздіктер сияқты түрлі жалпы ереуілдерді атау үшін қолданылады.