Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей философы (1804–1860)
Russian philosopher (1804–1860)
Алексей Степанович Хомяков (Алексе́й Степа́нович Хомяко́в; 13 мамыр 1804 [ескі стиль бойынша 1 мамыр 1804] – 5 қазан 1860 [ескі стиль бойынша 23 қыркүйек 1860]) – орыс дінтанушысы, философы, ақыны және сурет салуға әуес суретші. Ол Иван Киреевскиймен бірге славянофильдік қозғалысты ұйымдастырды және оның ең белгілі теориялық ойшылдарының бірі болды. Оның ұлы Николай Хомяков Мемлекеттік Думаның депутаты болды.
Aleksey Stepanovich Khomyakov (Алексе́й Степа́нович Хомяко́в; May 13 1804 [O. S. May 1 1804] – October 5 1860 [O. S. 23 September 1860]) was a Russian theologian, philosopher, poet and amateur artist. He co founded the Slavophile movement along with Ivan Kireyevsky, and he became one of its most distinguished theoreticians. His son Nikolay Khomyakov was a speaker of the State Duma.
Өмірбаян
Хомяковтың өмірінің барлығы Мәскеу қаласына ортасталған еді. Ол бұл "мың күмбезді қаланың" орыс тіршілігінің бейнесі деп есептеді. Жер иесі және әңгімеші ретінде бірдей табысқа жеткен ол, өмірінде өте аз жариялады. Оның өлгеннен кейін достары мен шәкірттері баспаға шығарған еңбектері орыс православие шіркеуіне және Федор Достоевский, Константин Победоностев, Владимир Соловьев сияқты орыс философтарына зор әсер етті. Хомяков үшін социализм мен капитализм – батыстың жеңілтек тірлігінің екі бірдей жақтырмас ұрпағы еді. Батыс адамның рухани мәселелерін шеше алмады, себебі ол ынтымақтастық есебінен бәсекелестікті бағалады. Оның сөзімен айтқанда, "Рим бостандықты құрбан етіп бірлікті сақтады, ал протестанттар бостандыққа қол жеткізді, бірақ бірлікті жоғалтты". Хомяковтың өзінің идеалдары соборность аталымымен байланысты, бұл Никейлік Символдан алынған католиктіктің славян тіліндегі баламасы; оны шартты түрде "біргелік" немесе "үйлесім" деп аударуға болады. Хомяков орыс общинасын соборностьтың үлгісі деп санады және орыс шаруаларын олардың қарапайымдығы үшін жоғары бағалады. Хомяков холерадан қайтыс болды, ол өзін емдеуге тырысқан шаруадан жұқтырған. Ол Данилов монастырында күйеуінің інісі Николай Языков пен тағы бір шәкірті Николай Гогольдің қасына жерленді. Кеңес үкіметі олардың мәйітін қайтадан іздестіріп, Новодевичье зиратына қайта жерледі.
Khomyakov's whole life was centred on Moscow. He viewed this "thousand domed city" as the epitome of the Russian way of life. Equally successful as a landlord and conversationalist, he published very little during his lifetime. His writings, printed posthumously by his friends and disciples, exerted a profound influence on the Russian Orthodox Church and Russian philosophers, such as Fyodor Dostoyevsky, Konstantin Pobedonostsev, and Vladimir Solovyov. For Khomyakov, socialism and capitalism were equally repugnant offspring of Western decadence. The West failed to solve human spiritual problems, as it stressed competition at the expense of co operation. In his own words, "Rome kept unity at the expense of freedom, while Protestants had freedom but lost unity". Khomyakov's own ideals revolved around the term sobornost, the Slavonic equivalent of catholicity found in the Nicene Creed; it can be loosely translated as "togetherness" or "symphony". Khomyakov viewed the Russian obshchina as a perfect example of sobornost and extolled the Russian peasants for their humility. Khomyakov died from cholera, infected by a peasant he had attempted to treat. He was buried next to his brother in law, Nikolai Yazykov, and another disciple, Nikolai Gogol, in the Danilov Monastery. The Soviets arranged for their disinterment and had them reburied at the new Novodevichy Cemetery.
Шығармалары
Толық жинақталған шығармалар. I-VIII томдар. Мәскеу, 1900-1914 жылдар.
Полное собранiе сочиненiй. Томъ I VIII. Москва, 1900 1914.