Кіріспе

Керамикадағы hausmaler (үй бояушысы) – суретші, стиль және hausmalerei-дегі бұйымдар, қарапайым "бос" керамика бөлшектерін сатып алу процесі, содан кейін оларды кішігірім шеберханаларда немесе суретшілердің үйлерінде бояу, соңғы ату алдында. Еуропа керамикасында 17-19 ғасырларда бұл белгілі бір уақытта және орындарда өндірістің маңызды бөлігі болды, ал безендіру өте жоғары сапалы болуы мүмкін. Англияда бұл "сыртқы безендіру" деп аталды және 18-ші және 19-шы ғасырдың басында өте маңызды болды, 20-шы ғасырда қайта жаңғырды. Hausmalerei Богемияда еркін шыны эмальерлерімен басталды, бірақ 17-шы ғасырда Германияда ақ қалайымен жалаталған тостағандар бойынша дамыды. Файенс бұйымдарын жасайтын бірнеше фрилансерлер Нюрнбергте 17 ғасырдың аяғында жұмыс істеді, бірақ hausmalerei Аугсбургте 18 ғасырдың басында, шеберханалар толықтай фарфорға айналғанға дейін, қалайымен жалаталған тостағандарды өндірудің айтарлықтай ерекшелігіне айналды. Hausmalerei 18-ғасырдың екінші ширегінде Мейсен фарфоры мен Вена фарфорындағы суреттермен көркемдік шыңына жетті; кейде Мейсен фарфоры ондаған жылдар бойы суретсіз бос қалды. Көптеген суретшілер мен шеберханалардың ерекше стильдері бар; аздағандары әуесқойлар болды. Францияда Севр фарфорының өндірісі қатаң бақылауда болды, сондықтан бояу фабриканың қатаң бақылауында болды. Ал Лимож фарфоры әрқашан Лимож маңында немесе Парижде болсын, ательелерді безендірудің мықты дәстүрін сақтап келді. Англияда 18 ғасырдың ортасында дербес фарфор суретшілерінің бірі Уильям Дюсбери Корольдік Крон Дербидің негізін қалаушы және Боу, Челси, Дерби және Лонгтон Холлдағы фабрикалардың иесі ретінде фарфор өндірісін бастады. Чемберленнің Вурчестер фарфорын шығаратын фабрикасы да эмаль суретшісі бастаған, ал суретші Уильям Биллингслидің күрделі мансабына сәнді дүкен жүргізу кезеңдері кірді. Суретшілердің ең үлкен шоғырлануы Лондонда болды, және көптеген тауарлар безендіру үшін осында жіберілді, содан кейін олар Лондондағы көрме залдарына өтті, елордада фарфор жасау тоқтатылғаннан кейін ұзақ уақыт өткен соң. Англияда, Америкада және басқа жерлерде қыш бояу 19-ғасырдың ортасында, әдетте әйелдер үшін танымал хобби немесе жартылай кәсіби ойын-сауық болды, және көптеген фабрикалар бос бөлшектер сатты. 1897 жылғы 204 даналық Канаданың тарихи кешкі ас жинағы осы үрдістің шыңына жетті, 16 әйел суретші, көбісі орта таптан шыққан, жинақты безендіруге қатысты. Hausmalerei дәстүрі ешқашан толығымен жойылған жоқ. Heinrich & Co компаниясының негізін қалаушы үйшік ретінде бастады, ол өзінің пештерін орнатқанға дейін фарфорды сатып алды (шамамен 1903 жыл). 1930 жылдан бастап чех hausmaler Жозеф Куба (1896-1972) Карлсбадта, Чехияда, кейіннен Висауда, Баварияда ательеде жұмыс істеді, Бавариядағы түрлі фарфор өндірушілермен қамтамасыз етілді. Ресей революциясының салдарынан Санкт-Петербургтегі Императорлық фарфор фабрикасының көптеген революцияға дейінгі бос бөлшектері он жылдан кейін де суретшілермен боялды, жаңа, батыл конструктивизм стилінде; мұндай бұйымдар қазір жоғары бағаланады. 18-19 ғасырлардағы қытай Кантон фарфоры ұқсас жүйені қолданды, бірақ үлкен масштабта. Бұл бұйымдар Цзиньдечжэнь порцелянынан жасалған, олар Гуанчжоуға дейін ұзақ жол жүріп, сонда безендірілді.