Питер Элмсли: Англиялық классикалық ғалымның өмірі мен еңбектері
Peter Elmsley
Пітер Элмслі – ағылшын классикалық ғалымы, Оксфордтағы Christ Church-ті бітірген. Антикалық авторлар мен қолжазбаларды зерттеген, дін қызметкері болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын классикалық ғалымы, ғалым Питер Элмсли (Лондонның Хэмпстед қаласында 5 ақпан 1774 жылы туған, Оксфордта 8 наурыз 1825 жылы қайтыс болған) – ағылшын классикалық ғалымы.
English classical scholar
the scholar
Peter Elmsley (born Hampstead, London, 5 February 1774 – died Oxford, 8 March 1825) was an English classical scholar.
Ерте өмір және білім
Питер Элмсли – шотланд тегі бар, Вестминстердің Санкт-Клемент Дэнс қаласындағы Александр Элмслинің кіші ұлы. Ол 5 маусым 1788 жылдан бастап Вестминстер мектебінде, содан кейін Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды. 1794 жылы бакалавр, ал 1797 жылы магистр дәрежесін алды. 1802 жылы ол өзінің інісі, сонымен қатар Питер Элмслиден, Strand көшесіндегі танымал кітап сатушыдан мұралық ақша алды және өзін классикалық авторлар мен қолжазбаларды зерттеуге арнады.
Peter Elmsley was the younger son of Alexander Elmsley of St Clement Danes, Westminster, who had Scottish ancestry. He was educated at Westminster School (from 5 June 1788) and then at Christ Church, Oxford, where he graduated as a BA in 1794, later being promoted to a Master of Arts in 1797, and receiving the degrees of BD on 30 October 1823 and DD on 7 November 1823. He inherited a fortune in 1802 from his uncle, also named Peter Elmsley, a well known bookseller in the Strand, and devoted himself to the study of classical authors and manuscripts.
Кәсіби жұмыс
1797 жылғы 31 желтоқсанда Элмсли Англия шіркеуінің дьяконы, ал 1798 жылғы 29 сәуірде дін қызметкері болып тағайындалды. 1798 жылғы сәуірде ол Эссекс округындағы Литтл Хорксли шіркеуінің тұрақты пасторы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы қызметін атқарды. Шамамен 1802 жылы ол Эдинбургте тұрып, «Эдинбургтік шолу» журналына Хейннің «Илиадасы», Швейгаузердің «Афинейі», Бломфилдтің «Прометейі» және Порсонның «Геккубасы» туралы мақалалар жариялады. Сондай-ақ ол «Төрт айлық шолуға» да үлес қосты. 1807 жылдан 1816 жылға дейін Кент округындағы Сент-Мэри-Крейде тұрды, содан кейін 1816 жылдан бастап негізінен Оксфордта болды. 1814 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Франция мен Италияда кеңінен саяхаттап, классиктердің қолжазбаларын іздестірді және 1818 жылғы қысты Флоренциядағы Лоренция кітапханасындағы қолжазбаларды зерттеумен өткізді. 1819 жылы оған сэр Хамфри Дэвимен бірге Геркуланумда табылған папирустарды түсіндіру жұмысы тапсырылды, бірақ нәтижелері маңызсыз болды. 1823 жылы Оксфордтағы Сент-Албан Холлдың директоры және Камденнің ежелгі тарих профессоры болып тағайындалды. Ол өмірінің соңына дейін, яғни 1825 жылғы 8 наурызда Сент-Албан Холлда жүрек ауруынан қайтыс болғанға дейін осы екі лауазымды да атқарды. Жозеф Теакстон жасаған оның естелігіне арналған ескерткіш сол жылдың соңында Оксфорд соборында орнатылды. Элмсли зор білімімен және еуропалық беделімен танымал болды, сонымен қатар Англиядағы ең көрнекті шіркеу ғалымы деп есептелді. Ол грек трагедия авторларының, әсіресе Софокл мен Еврипидтің қолжазбаларын іздестіру және олардың мәтінін қалпына келтіру жөніндегі жұмысымен ең көп танылды. Осы салада жұмыс істеген редакторлар оның сақтықпен жұмыс істеу әдісін және иллюстрация мақсатында сарапшыларды біріктірудегі ынтасын жоғары бағалады. Ол Аристофанның «Ахарнян» пьесасын, сондай-ақ Софокл мен Еврипидтің бірнеше пьесалары мен түсіндірмелерін редакциялады. Софоклдің мәтінінің 32.9 нөміріндегі Лоренция қолжазбасының маңыздылығын алғаш рет оқыған.
Elmsley was ordained a deacon of the Church of England on 31 December 1797 and a priest on 29 April 1798; on the same date in April 1798 he was appointed perpetual curate to the chapelry of Little Horkesley in Essex, which he held until his death. In around 1802 he lived in Edinburgh, and contributed articles to the Edinburgh Review on Heyne's Iliad, Schweighäuser's Athenæus, Blomfield's Prometheus, and Porson's Hecuba. He also contributed to the Quarterly Review. From 1807 until 1816 he lived at St. Mary Cray, Kent, then from 1816 was based mainly in Oxford. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1814. He travelled extensively in France and Italy, where he collated manuscripts of the classics, and spent the winter of 1818 examining the manuscripts in the Laurentian Library at Florence. In 1819 he was commissioned, with Sir Humphry Davy, to decipher the papyri found at Herculaneum, but the results proved insignificant. In 1823 he was appointed principal of St Alban Hall, Oxford, and Camden Professor of Ancient History. He held both of these appointments until his death, from heart disease, at St Alban Hall, on 8 March 1825. A monument to his memory carved by Joseph Theakston was placed in Oxford Cathedral later that year. Elmsley was a man of great learning and European reputation, and was considered to be the best ecclesiastical scholar in England. He is best known for his collation of the manuscripts of the Greek tragedians, in particular Sophocles and Euripides, and his important work on restoring their text. Editors who have worked in the same field have praised his careful method and diligence in drawing together authorities for the purposes of illustration. He edited The Acharnians of Aristophanes, and several of the plays and scholia of Sophocles and Euripides. He was the first to recognise the importance of the Laurentian manuscript 32.9, a facsimile of a text by Sophocles.
Басылымдар (іріктеу)
Аристофан, Ахарниялықтар, [Аристофан Ахарн. Aristophanis comoedia Acharnenses in usum studiosae juventutis emendata et illustrata], Оксфорд және Лондон: 1809 жыл. Эврипид, Эврипидтің барлық шығармалары, Глазго: 1821 жыл. Сондай-ақ, Эврипидтің түрлі пьесалары, 1806 және 1822 жылдар аралығында жеке-жеке жарық көрген. Софокл, Эдип Тиранн, Лондон: 1809 жыл. Софокл, Эдип Колоней, Оксфорд: 1823 жыл.
Aristophanes, Acharnians, [Arhistophanus Acharnes. Aristophanis comoedia Acharnenses in usum studiosae juventutis emendata et illustrata], Oxford and London: 1809. Euripides, Euripidis Omnia Opera, Glasgow: 1821. Also various plays of Euripides, separately, between 1806 and 1822. Sophocles, Œdipus Tyrannus, London: 1809. Sophocles, Œdipus Coloneus, Oxford: 1823.