Р.Б. Рассел: Канадтық профсоюз жетекшісі және саясаткер өмірі

Кіріспе

Р. Б. (Роберт Бойд) Расселл (31 қазан 1888 - 25 қыркүйек 1964) – канадалық кәсіподақ жетекшісі, еңбек ұйымдастырушысы және саясаткер. Ол 1919 жылғы Виннипег жалпы ереуіліндегі белгілі тұлға болды және кейіннен Виннипегтің «Бір Ұлы Одақ» ұйымының басшысы болды.

Өмірбаян

Шотландияда туған Расселл Глазго қаласында өсті және 1911 жылы Канадаға келді. Ол Виннипегке көшіп, Канадалық Тынық мұхиты темір жолының Уэстон шеберханасында механик болып жұмыс істеді. Ол Виннипегтегі 122 нөміріндегі Машинистер одағының жергілікті бөлімшесінің мүшесі болды. Сонымен қатар, ол сол кезде Манитобадағы еңбек қозғалысының сол қанатын білдіретін Канада Социалистік партиясының белгілі бір мүшесі болды. 1919 жылы ол Калгариде (Альберта штаты) өткен Батыс еңбек конференциясына қатысты, онда тар салалық кәсіби одақтардың орнына «Бір Ұлы Одақ» деп аталатын өнеркәсіптік одақ құру талап етілді. Виннипегтегі жалпы ереуіл кезінде ол қаланың көп бөлігін басқарған ереуіл комитетінің көрнекті мүшесі болды. Ереуіл басып жанылғаннан кейін Расселл және басқа да көшбасшыларға бүлік тудыруға қатысқандықтары айып тағылды. Ылғи құпия агент Фрэнк Зэнет патшалық тараптан басты куәгер болып табылды. Ереуілшілердің алғашқы сотқа тартылған адамы Расселл екі жылға Стони Маунтин түрмесіне кесілді. Көптеген бақылаушылар сол кезде және кейіннен де сот процесін әділетсіз және саяси мақсатта жүргізілген деп есептеді. Ереуіл мен одан кейін болған қамаулар қалада еңбекшілердің біртұтастығының уақытша атмосферасын құрды. SPC бұрынғыда орталықтандырылған еңбек партияларымен «халық фронты» науқандарына қарсы болған, ал Расселлдің өзі 1918 жылы капиталистік заң шығарушы органдарға еңбекшілердің өкілдерін сайлаудың мәні жоқ екенін айтқан. Дегенмен, SPC 1920 жылғы провинциялық сайлауда Біріккен еңбекшілер тізімін ұсынуға келісті. Әлі де жазасын өтеп жатқан Расселл Виннипег сайлау округінде SPC үміткері ретінде бақ сынады, онда он депутатты бір ауыстырылатын дауыспен сайлайды. Ол сайлауға жақын болды, алғашқы санауда тоғызыншы орынды алды және соңғы санауда оныншы орынға тек алпыс екі дауыс жетпеді. Расселлдің түрмедегі әріптесі Джордж Армстронг сайланды, осылайша ол Манитоба заң шығарушы органында қызмет еткен жалғыз SPC мүшесі болды. Расселл 1921 жылғы федералды сайлауда да Канада Социалистік партиясынан бақ сынап, Виннипег Солтүстік сайлау округіндегі бір мандатты ұтып алуға тырысты. Ол либералдық Эдвард Джеймс МакМюррейге 715 дауыспен жеңіліп, екінші орынды иеленді. Расселл 1922 жылы түрмеден босатылғаннан кейін еңбек қозғалысына қайта оралды. Ол Виннипегтегі «Бір Ұлы Одақтың» жетекшісі болып сайланды және бұл лауазымды 1950 жылдарға дейін сақтап қалды. Ол 1927 жылғы провинциялық сайлауда Ассинибоя сайлау округінде Манитобаның тәуелсіз еңбек партиясының қолдауымен Манитоба заң шығарушы органына қайтадан үміткер болды, бірақ консерваторлық үміткер Джозеф Коттерге шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Расселл 1964 жылдың 25 қыркүйегінде Виннипегте қайтыс болды. 1966 жылы Р. Б. Расселл атындағы кәсіптік-техникалық училищенің аты оның құрметіне берілді.

Born in Scotland, Russell was raised in Glasgow and came to Canada in 1911. He moved to Winnipeg, and worked as a machinist in the Canadian Pacific Railway's Weston Shops. He was a member of the Machinists Union Local Lodge 122 in Winnipeg. He also became a prominent member of the Socialist Party of Canada, which at the time represented the left wing of the labour movement in Manitoba. In 1919, he attended the Western Labour Conference in Calgary, Alberta, which called for the replacement of narrow craft unionism with an industrial union known as the One Big Union. During the Winnipeg General Strike, he was prominent figure on the Strike Committee which managed most of the city's affairs. After the strike was suppressed, Russell and the other strike leaders were charged with seditious conspiracy. The star witness for the Crown was the undercover Mountie Frank Zaneth. The first of the strikers to go on trial, he was sentenced to a two year term at Stony Mountain Penitentiary. Many observers at the time, and many since, have regarded the trials as unjust and politically motivated. The strike and the resulting arrests created a temporary climate of labour unity in the city. The SPC had previously opposed "popular front" campaigns with centrist labour parties, and Russell himself had argued in 1918 that it was pointless to elect labour representatives to capitalist legislatures. Nevertheless, the SPC agreed to field a United Labour slate for the 1920 provincial election. Russell, still serving his sentence, ran as an SPC candidate in the constituency of Winnipeg, which elected ten members by a single transferable ballot. He came close to being elected, finishing ninth on the first count and missing the tenth seat by only sixty two votes on the final tally. Russell's fellow prisoner George Armstrong was elected, making him the only SPC member ever to serve in the Manitoba legislature. Russell also ran for the Socialist Party of Canada in the 1921 federal election, contesting the single member riding of Winnipeg North. He finished a close second, losing to Liberal Edward James McMurray by 715 votes. Russell returned to labour activism following his release from prison in 1922. He was selected as the leader of the Winnipeg's One Big Union, and held this position into the 1950s. He campaigned again for the Manitoba legislature in the 1927 provincial election in the constituency of Assiniboia with the support of Manitoba's Independent Labour Party, falling by a narrow margin to Conservative candidate Joseph Cotter. Russell died in Winnipeg on September 25, 1964. R. B. Russell Vocational High School was named after him in 1966.