Әулие Матерн Миланский – Милан епископы, Кёльн алғашқы епископы, Трьер мен Тонгерен діоцездерін құрған қасиетті. Католиктер мен православиелерде құрметтеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик әулиесі
Roman Catholic saint
Миланның әулие Матернусы Милан епископы болған. Матернус (шамамен 285 – 315 жылдың 14 қыркүйегі), сондай-ақ Матернус II деп те аталады, Кельннің бірінші белгілі епископы, сонымен қатар Трирдің үшінші епископы және Тонгерен епархиясын құрған адам. Ол католик және православие шіркеулерінде әулие ретінде құрметтеледі. Бельгиядағы Валькурдағы Әулие Матернус базиликасының оның құрғаны айтылады.
Saint Maternus of Milan was bishop of Milan. Maternus (c. 285–September 14, 315 AD), also known as Maternus II, was the first known bishop of Cologne, reportedly also the third bishop of Trier, and founder of the diocese of Tongeren. He is venerated as a saint in the Catholic and Eastern Orthodox churches. The Basilica of Saint Maternus in Walcourt, Belgium was allegedly founded by him.
Өмір
Евсевийдің айтуынша, епископ Матерн донатистер даулары кезінде белсенділік танытқан. 313 жылдың мамыр айында император Константин Карфаген епискобы Кецилианның мәртебесін анықтау үшін Матерн мен басқа епископтарды Римге шақырды. Ол 314 жылы Арль синодында да қатысты. Трирде Матерн туралы аңыз пайда болса, Кёльнде оған халықтық құлшылық орнатылды.
According to Eusebius, Bishop Maternus was active during the period of the Donatist controversy. In May 313, Maternus and other bishops were summoned to Rome by Emperor Constantine to consult regarding the status of Bishop Caecilianus of Carthage. He also took part in the Synod of Arles in 314. While a legend grew in Trier concerning Maternus, a popular cult developed in Cologne.
Аңыз
Аңыз бойынша, ол Трирдің алғашқы епископы – әулие Евхарийдің ізбасары болған. Евхарийді әулие Петір Галияға епископ ретінде, диакон Валериус пен субдиакон Матернмен бірге Ізгі хабарды уағыздау үшін жіберді. Олар Рейнге және Эльзастағы Эллелумға келді, онда Матерн қайтыс болды. Екі серігі дереу әулие Петірге барып, өлген адамды қайта тірілтуін жалбарысты. Әулие Петір өзінің пасторлық таяғын Евхарийге берді, оған тиген кезде, қырық күн қабірінде жатқан Матерн тірілді. Содан кейін көптеген түркі халықтары христиан дініне көшті. Көптеген шіркеулерді салғаннан кейін үш серік Трирге барды, онда евангелизация жұмысы тым жылдам дамыды, сондықтан Евхарий осы қаланы епископтық резиденциясы ретінде таңдады. Матерн Валериусқа он бес жыл көмектесті, содан кейін одан кейін қырық жыл бойы Трир епископы болды. Валериусқа көмектесіп қызмет еткен кезде ол Кельн және Тонгерен епархияларын құрған еді. Ол сондай-ақ римдік храм орнында шіркеу салды, ол кейін Кельн соборы атанды. Әулие Петірдің таяғы, оның көмегімен тірілген, оныншы ғасырдың соңына дейін Кельнде сақталды, содан кейін жоғарғы жартысы Трирге сыйға тартылды, кейіннен император Карл IV оны Прагаға алып кетті.
According to legend, he was a follower of Saint Eucharius, the first bishop of Trier. Eucharius was sent to Gaul by Saint Peter as bishop, together with the deacon Valerius and the subdeacon Maternus, to preach the Gospel. They came to the Rhine and to Ellelum in Alsace, where Maternus died. His two companions hastened back to St. Peter and begged him to restore the dead man to life. St. Peter gave his pastoral staff to Eucharius, and, upon being touched with it, Maternus, who had been in his grave for forty days, returned to life. The Gentiles were then converted in large numbers. After founding many churches the three companions went to Trier where the work of evangelization progressed so rapidly that Eucharius chose that city for his episcopal residence. Maternus assisted Valerius for fifteen years and then succeeded him as bishop of Trier for the next forty years. While assisting Valerius, he had already founded the dioceses of Cologne and Tongeren. He also founded a church on the site of a Roman temple which later became Cologne Cathedral. The staff of Saint Peter, with which he had been raised to life, was preserved in Cologne till the end of the tenth century when the upper half was presented to Trier, and was afterwards taken to Prague by Emperor Charles IV.