Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Джозеф Меррилл Кьюриер (1820 1884 жылы 22 сәуір) - Канада парламенті мүшесі және бизнесмен.
Canadian politician
Joseph Merrill Currier (1820 – April 22, 1884) was a Canadian member of parliament and businessman.
Ерте өмір және бизнес
Ол 1820 жылы Вермонт штатының Солтүстік Троя қаласында дүниеге келді және 1837 жылы Канадаға көшіп барды, онда ағаш саудасында жұмыс істей бастады. 1850-ші жылдардың аяғы мен 1860-шы жылдардың басында ол Мосс Кент Дикинсонмен бірге Онтарионың Манотик қаласында арақ және шөп терісі өндірісін құрды. Ол 1853 жылдан 1860 жылдардың аяғына дейін Нью-Эдинбургте өз ағаш бизнесін жүргізді және Квебектің Халл қаласында арақ фабрикасын жүргізген Алонзо Райтпен бірге Райт, Батсон және Карьер компаниясының серіктесі болды. 1868 жылы Кьюриер үшінші әйелі Ханна Райт (Филемон Райттың немересі) үшін 24 Сассекс драйвтегі үйді салдырды, ол қазір Канада Премьер-Министрінің ресми резиденциясы ретінде пайдаланылады. Керриер үйді Горффвизфа деп атады, бұл валлий тілінде демалу орны дегенді білдіреді. Керриер 1860 жылдары Оттава қалалық кеңесінің мүшесі болды. 1863 жылы ол Канада провинциясының заң шығарушы жиналысына Оттаваның өкілі болып сайланды. Ол Конфедерацияны қолдады және 1882 жылға дейін Канада парламентіне Оттаваны білдіруді жалғастырды. Осы кезеңде ол 1877 жылы 16 сәуірде отставкаға кетуге мәжбүр болды, өйткені оның фирмалары Канада үкіметімен бизнес жүргізді; ол 1877 жылы 9 мамырда өткен қосымша сайлауда қайта сайланды. 1872-1877 жылдары ол "Оттава күнделікті азаматы" газетін шығаратын "Азаматтық баспа және баспа компаниясының" президенті болды. Ол сондай-ақ Оттава аймағындағы екі теміржол компаниясының президенті болды, Оттава және Гатино аңғары темір жолы және Онтарио және Квебек темір жолы. Ол сондай-ақ құрылыс, банк және сақтандыру салаларындағы көптеген басқа компаниялармен байланыста болды. 1870 жылдары ол қаржылық қиындықтарға тап болды, ал 1878 жылы Халлдағы арақ диірмені өртенгенде, ол банкрот болды. 1882 жылы мамыр айында Оттаваның пошта бастығы болып тағайындалды.
He was born in North Troy, Vermont in 1820 and moved to Canada in 1837, where he began work in the timber trade. In the late 1850s and early 1860s, he set up a sawmill and gristmill operation at Manotick, Ontario with Moss Kent Dickinson. He also operated his own lumber business in New Edinburgh from 1853 to the late 1860s and was a partner in the Wright, Batson and Currier Company with Alonzo Wright which operated a saw mill at Hull, Quebec. In 1868, Currier built a house at 24 Sussex Drive, for his third wife Hannah Wright (granddaughter of Philemon Wright), which is now used as the official residence for the Prime Minister of Canada. Currier named the house Gorffwysfa, Welsh for place of rest. Currier became a member of the Ottawa City Council in the 1860s. In 1863, he was elected as a representative for Ottawa in the Legislative Assembly of the Province of Canada. He supported Confederation and continued to represent Ottawa in the Parliament of Canada until 1882. During that period, he was forced to resign on April 16, 1877 because his firms had done business with the government of Canada; he was re elected in a by election on May 9, 1877. From 1872 to 1877, he was president of the Citizen Printing and Publishing Company which produced the Ottawa Daily Citizen. He also was president of two railway companies in the Ottawa area, the Ottawa and Gatineau Valley Railway and the Ontario and Quebec Railway. He was also connected with many other companies in the construction, banking and insurance industries. He began encountering financial problems in the 1870s and, in 1878, when the saw mill in Hull burned, he was bankrupt. He was appointed postmaster of Ottawa in May 1882.
Жеке өмір
Керридің үш әйелі болды: Кристина Уилсонмен 1846 жылы үйленді, ол 1858 жылы қайтыс болды; Энн Элизабет Кросби; және Ханна Райт, 1868 жылы үйленген Рэгглс Райттың қызы. Ол екінші әйеліне 1861 жылдың қаңтарында үйленіп, бір айдан кейін оны Манотикке әкелді. Бірде ол диірменнің машиналарын қарап отырғанда, оның киімі шахтаға ілінеді. Ол соққыдан бірден қайтыс болды. Керриер Манотикке ешқашан бармаған және ол 1863 жылы дикинсонға диірменнің акцияларын сату арқылы бизнеске байланысты байланыстарын үзді. Жергілікті аңыз бойынша, Энннің арбағы Манотиктегі Уотсонның диірменін қорлап жүр.
Currier had three wives: Christina Wilson whom he married in 1846 and who died in 1858; Ann Elizabeth Crosby; and Hannah Wright, daughter of Ruggles Wright, whom he married in 1868. He married his second wife in January 1861 and brought her to Manotick a month later. While viewing the machinery in the mill, Ann's dress became caught in a shaft and she was thrown against a wooden post. She died instantly from the impact to her head. Currier is said to have never visited Manotick again and he cut his ties to the business there in 1863, selling his shares of the mill to Dickinson. According to local legend, Ann's ghost continues to haunt Watson's Mill in Manotick.
Өлім
Ол 1884 жылы Нью-Йоркте қайтыс болды және Бичвуд қорымында жерленді.
He died in 1884 in New York City and is buried in Beechwood Cemetery.