Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шығарып тасталған американдық I сыныптағы темір жолы
Defunct American Class I railway
Чикаго және Шығыс Иллинойс темір жолы Чикагоны оңтүстік Иллинойс, Сент-Луис және Эвансвиллмен байланыстырған I сыныптағы темір жол болды. 1877 жылы құрылған ол қарқынды өсіп, Ұлы депрессия мен екі дүниежүзілік соғыс кезеңінде салыстырмалы түрде берік болды, бірақ ақырында Миссури Тынық мұхиты темір жолы (MP немесе MoPac) және Луисвилл және Нэшвилл темір жолы (L&N) оны сатып алды. 1976 жылы Миссури Пасифик C&EI корпорациясымен бірікті, ал кейіннен Юнион Пасифик темір жолы оны сатып алды.
The Chicago and Eastern Illinois Railroad was a Class I railroad that linked Chicago to southern Illinois, St. Louis, and Evansville. Founded in 1877, it grew aggressively and stayed relatively strong throughout the Great Depression and two World Wars before finally being purchased by the Missouri Pacific Railroad (MP or MoPac) and the Louisville and Nashville Railroad (L&N). Missouri Pacific merged with the C&EI corporate entity in 1976, and was later acquired itself by the Union Pacific Railroad.
Тарих
Чикаго және Шығыс Иллинойс темір жолы 1877 жылы үш темір жолдың бірігуі нәтижесінде құрылды: Чикаго, Дэнвилл және Винсенс темір жолы (Чикаго-Дэнвилл, қараша 1871), Эвансвилл, Терре-Хаут және Чикаго темір жолы (Дэнвилл-Терре-Хаут, қазан 1871) және Эвансвилл және Терре-Хаут темір жолы (Терре-Хаут-Эвансвилл, қараша 1854). Чикагоның оңтүстік маңындағы және Терре-Хаут, Индиана арасындағы темір жол желілерін біріктіру немесе сатып алу мақсатымен құрылған C&EI, Чикагодан Миссисипи өзеніне, Оңтүстік Иллинойстағы Тебс қаласына дейін жаңа желі салды. Чикаго және Шығыс Иллинойс, сондай-ақ Чикаго және Индиана көмір темір жолының (“Көмір жолы” немесе C&IC) басқаруы біріктірілді, нәтижесінде Гудленд, Индиана (C&IC) және Моменс (C&EI) арасында екі темір жолдың арасында байланыс орнатылды. 1894 жылы Шығыс C&IC-пен бірікті. C&EI келесі онжылдықта да қарқынды өсуді жалғастырды. 1902 жылы Frisco Чикаго және Шығыс Иллинойс акцияларының басым бөлігін сатып алып, құрылысты жалғастырды: ең алдымен Пана, Иллинойс қаласында екі темір жолдың арасындағы байланыс, содан кейін Индианадағы желіні Эвансвиллге дейін және Огайо өзенімен байланысқа дейін кеңейтті. Алайда, 1913 жылы қаржылық қиындықтар Frisco-ның құлдырауына әкелді, ал 1920 жылы Шығыс қайтадан тәуелсіз болды. C&EI өз желілерінің бір бөлігін, соның ішінде “Көмір жолын” (Шикаго, Аттика және Оңтүстік темір жолы) сатты. C&EI Ұлы депрессиядан зардап шекпеді, 1933 жылы банкротқа түсті, бірақ 1940 жылы, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қайта құрылды. Темір жол 1954 жылы Сент-Луис қаласына дейін жетіп, қайтадан қарқынды өсімді қамтамасыз етті. Миссури Тынық мұхиты темір жолы 1961 жылы C&EI акцияларын жайлап сатып ала бастады. Мемлекетаралық сауда комиссиясының мақұлдауынан кейін, Mopac 1967 жылы мамыр айында C&EI-ді толық басқаруға алды. Бірігу шарттарына сәйкес, 1969 жылы C&EI-дің Эвансвилл желісі Луисвилл және Нэшвилл темір жолына сатылды. Чикагодан Дэнвиллге дейінгі желі екі темір жолмен де сатып алынды (қазіргі MoPac және L&N мұрагерлері – Union Pacific Railroad және CSX Transportation ортақ иелігінде және бірлесіп пайдаланылады). C&EI бірнеше жыл жеке еншілес компания ретінде сақталды, бірақ 1976 жылы Missouri Pacific оны толыққанды біріктірді. Иллинойс штатының Вудленд-Джанкшн қаласынан Дэнвилл арқылы Индианаға дейінгі бағыт L&N және оның мұрагерлерінің (қазіргі CSX) бөлігіне айналды, ал батысқа қарай Тебс және Сент-Луиске бағытталған желі MoPac/UP-қа тиесілі болды. Чикагодағы C&EI жолаушылар пойыздарының терминалы Дирборн станциясы болды, кейде “Полк станциясы” деп те аталатын. Frisco басқару кезінде ЛаСалл көшесі станциясы пайдаланылды. C&EI көптеген жылдам пойыздарды пайдаланды. Оның өз пойыздары, Чикагодан Сайпресс Медоуларкқа және Чикагодан Эвансвиллге Уиппурвиллге бағытталған пойыздар ұзаққа соқпады. C&EI L&N-нің Хомминг Бёрд және Джорджиан пойыздарының Чикаго-Эвансвилл учаскесін жүргізді. Темір жол сонымен қатар “Дикси маршруты” бойынша Чикагодан Флоридаға жолаушылар тасымалына қатысты, Дикси Лимитед, Дикси Флайер, Дикси Почта, Дикси Флаглер және Диксиана сияқты пойыздармен. Ол Чикагодан Эвансвиллге дейінгі пойыздарды басқарды, содан кейін Луисвилл және Нэшвилл, Нэшвилл, Чаттануга және Сент-Луис, Орталық Джорджия, Атлантик жағалау және Флориданың шығыс жағалауына бағытталды. 1968 жылы C&EI Чикаго-Эвансвилл жолаушылар рейстерін тоқтатты, нәтижесінде жоғарыда аталған пойыздардың (Джорджиан және Хомминг Бёрд) Чикагодан басталатын учаскелері жойылды. Осы кезде Джорджиан аталмайтын пойыз ретінде тоқтатылды. C&EI-дің жалғыз қалған пойзы екі жарым сағаттық Чикаго-Дэнвилл, Иллинойс-Дэнвилл-Чикаго Флайері болды. Жыл соңында пайдаланылған жолдың ұзындығы: 1925 жылы 945 миль, 1967 жылы 863 миль, L&N өз үлесін алғаннан кейін 1970 жылы 643 миль. Желілік мильдер: 1925 жылы 1928 миль, 1967 жылы 1435 миль, 1970 жылы 1067 миль. 1967 жылы 3173 миллион тонналық жүк және 41 миллион жолаушы милі тасымалданды.
The Chicago and Eastern Illinois Railroad was organized in 1877 as a consolidation of three others: the Chicago, Danville and Vincennes Railroad (Chicago Danville, November 1871), the Evansville, Terre Haute and Chicago Railroad (Danville Terre Haute, October 1871) and the Evansville and Terre Haute Railroad (Terre Haute Evansville, November 1854). Intended to merge or purchase railroads that had built lines between the southern suburbs of Chicago and Terre Haute, Indiana through Danville, Illinois, the C&EI constructed a new line from Chicago to a Mississippi River connection in extreme southern Illinois at Thebes. The management of the Chicago and Eastern Illinois and the Chicago and Indiana Coal Railway ("the Coal Road" or C&IC) became intertwined and eventually a connection was built between the two railroads between Goodland, Indiana (on the C&IC) and Momence (on the C&EI). By 1894 the Eastern had merged the C&IC. The C&EI continued this vigorous growth into the next decade. In 1902, the Frisco purchased a controlling interest in the Chicago and Eastern Illinois and continued building; first a connection between the two railroads at Pana, Illinois, next extending the line in Indiana to Evansville and a connection with the Ohio River. However, in 1913 financial problems led to the collapse of the Frisco, and the Eastern was once again on its own by 1920. The C&EI spun off a variety of their lines, including the "Coal Road" (which became the Chicago, Attica and Southern Railroad). The C&EI did not survive the Great Depression intact, entering bankruptcy in 1933, re emerging just before World War II in 1940. The railroad continued its brisk growth once again, gaining access to St. Louis, Missouri in 1954. The Missouri Pacific Railroad began to quietly purchase C&EI stock in 1961. After approval was gained from the Interstate Commerce Commission, Mopac assumed control of the C&EI in May 1967. One of the stipulations of the merger required sale of C&EI's Evansville line to the Louisville and Nashville Railroad in 1969. The line directly south of Chicago to near Danville was actually purchased by both railroads (and continues to be owned and operated jointly by MoPac and L&N's successors, Union Pacific Railroad and CSX Transportation). The C&EI was maintained as a separate subsidiary for a few years, but Missouri Pacific merged it in 1976. The route from Woodland Junction, Illinois through Danville into Indiana became part of L&N and its successors (now CSX), while the western fork toward Thebes and St. Louis became MoPac/UP. The Chicago terminal for the C&EI passenger trains was Dearborn Station, sometimes known as 'Polk Station.' LaSalle Street Station was used during Frisco control of the railroad. The C&EI operated many streamliners. Its own trains, the Chicago to Cypress Meadowlark, and the Chicago to Evansville Whippoorwill were short lived. The C&EI ran the Chicago to Evansville portion of the L&N's Humming Bird, and Georgian. The railroad also participated in the Chicago to Florida passenger service on the "Dixie Route", with trains such as the Dixie Limited, the Dixie Flyer, the Dixie Mail, the Dixie Flagler, and the Dixiana. It handled the trains from Chicago to Evansville, which then passed to the Louisville and Nashville, Nashville, Chattanooga and St. Louis, Central of Georgia, Atlantic Coast Line and Florida East Coast. In 1968 the C&EI terminated its Chicago to Evansville passenger operations, resulting in the loss of the Chicago leg of the remaining trains among those mentioned above, the Georgian and the Humming Bird. The Georgian was discontinued as a named train at this point. The C&EI's sole remaining train was the two and a half hour Chicago Danville, Illinois Danville Chicago Flyer. Miles of road operated at year end: 945 in 1925, 863 in 1967, 643 in 1970 after L&N took over its piece. Track miles operated: 1928 in 1925, 1435 in 1967, 1067 in 1970. In 1967 it reported 3173 million ton miles of revenue freight and 41 million passenger miles.