Асырап алудың тоқтатылуы және қайта орналастыру мәселелері
Disruption (adoption)
Асырауды бұзу – асырауды тоқтату, әсіресе Шығыс Еуропадан (Ресей, Румыния) алынған балалар арасында жиі кездеседі. Себептері, заңдық аспектілері мақалада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бала асырап алуды бұзу – асырап алу процесін тоқтату. Техникалық тұрғыдан алғанда, асырап алуды бұзу, асырап алушы ата-ана немесе ата-аналар оны заңды түрде аяқтамас бұрын бас тартқан жағдайда ғана болады (осыдан кейін кері қайтарылған асырап алу заң бойынша «жойылған» деп аталады), бірақ іс жүзінде бұл термин асырап алу процесі тоқтатылған барлық жағдайлар үшін қолданылады (соңғы кезде, асырап алуды бұзған отбасылар арасында «қайта орналастыру» деген эвфемизм пайда болды). Әдетте, бұл процесті ата-аналар сотқа өтініш беру арқылы бастайды, бұл ажырасуға ұқсас. Бұл мәселе көпшілікке, тіпті асырап алу қауымдастығында да сирек талқыланады, бірақ соңғы жылдары бұл құбылыс кеңінен тарады, әсіресе Шығыс Еуропа елдерінен, әсіресе Ресей мен Румыниядан асырап алған ата-аналар арасында, себебі кейбір балалар мекемеде өткізген уақыттан күткеннен де ауыр зардап шекті.
Disruption is ending an adoption. While technically an adoption is disrupted only when it is abandoned by the adopting parent or parents before it is legally completed (an adoption that is reversed after that point is instead referred to in the law as having been dissolved), in practice the term is used for all adoptions that are ended (more recently, among families disrupting, the euphemism "re homing" has become current). It is usually initiated by the parents via a court petition, much like a divorce, to which it is analogous. While rarely discussed in public, even within the adoption community, the practice has become far more widespread in recent years, especially among those parents who have adopted from Eastern European countries, particularly Russia and Romania, where some children have suffered far more from their institutionalization than their parents were led to believe.
Тоқтату себептері
Бала асырап алуды қалайтындардың көпшілігі қатаң және мұқият тексеруден өтеді, бірақ кейде асырап алу сәтті болмайды. Баланың дамуында немесе психологиялық мәселелері болуы мүмкін, ата-аналар онымен күресе алмайды, асырап алуға дейін олар туралы хабардар болмаған, немесе екеуі де. Немесе ата-ана баладан шынайы емес үміттер күткендіктен, олар жақсы қарым-қатынас құра алмайды. Асырап алушы ата-аналардың өздері психологиялық немесе отбасылық қиындықтарға тап болуы мүмкін, соның салдарынан бала асырап алуға бейімделген. Олар бала асырап алу арқылы өмірін жақсарта алады деп ойлайды.
Despite the intense and careful screening that most who wish to adopt children must go through, sometimes the adoption does not succeed. The child may have developmental or psychological issues that the parents cannot handle, had not been informed of prior to the adoption, or both. Or the parents may have had unrealistic expectations of the child, and they just may not get along. The adoptive parents themselves may have psychological or family issues themselves that led them down the path to adopt. These adoptive parents adopt thinking that the new child in their life will somehow enhance their life.
Тоқтатудың салдары
Баланың асыраудан айырылуы жағдайында, әдетте ол жаңа отбасыға орналасуды күтіп, алдымен асыраушы отбасына беріледі, егер ол 18 жасқа толмаған және бұған дейін заңды түрде ересек болып саналмаса. Дегенмен, соңғы кездегі асыраудан айырылу жағдайларында, асыраудан айырылған ата-аналар асырап алуға ниетті отбасымен тікелей байланысқа түсіп, бала жаңа отбасыға тікелей асыралып кетеді. Кейбір асырау агенттіктері мен көмекшілері тіпті асыраудан кейінгі жағдайлармен мамандануды бастады. Егер бала адвокат немесе асырау агенттігі арқылы жеке орналастырылған болса, онда ол тарап балаға екінші рет орналасуды қамтамасыз етуге заң бойынша міндетті. Бірақ бұл талап әрқашан орындалмайды, және Шығыс Еуропадан асырап алынған балалардың көптеген ата-аналары өздерінің агенттіктері балаларына жаңа үй табуға көмектеспейтінін анықтады. Кейбіреулер мемлекеттік әлеуметтік қызметтерден де көп көмек таппайды, себебі олардың жұмысы өте ауыр, және олар бала асырау төлемдерін төлеуге міндетті болады. Билік соңғы он жылда АҚШ-та жасырын, мүмкін заңсыз желі пайда болғанын, ол ата-аналарға асырауды тоқтатуға көмектеседі деп санайды. Осы желідегі адамдардың кейбіреулері бір уақытта көптеген балаларды қабылдап, кейде балаларды зорлық-зомбылыққа салу және қараусыз қалдыру үшін ұсталған.
A child who is disrupted is usually put first into foster care, pending placement with a new family, unless they reach the age of 18 and legally become adults before this happens. In more and more recent disruptions, however, the disrupting adopters have been in direct contact with a family wishing to adopt and the child can be directly adopted by the new family. Some adoption agencies and facilitators have even begun specializing in post disruption placements. If the child was placed privately, either through a lawyer or an adoption agency, that party is usually required by law to ensure a second placement of the child. However, that requirement is not always enforced, and many parents of Eastern European adoptees in particular have found their agencies to be of no help in finding a new home for their children. Some don't find state social services agencies to be much help either, since they're already so overwhelmed and they would have to pay child support. Authorities believe that an underground, possibly illegal, network has arisen in the U. S. over the past decade to help these parents disrupt their adoptions. Some of the people in this have taken in large numbers of children at the same time and have sometimes been arrested for child abuse and neglect.
Тосқауылға қатысты көзқарастар
Асырап алуды тоқтатқан ата-аналардың көпшілігі бұл процесс туралы айтуға құлықсыз, себебі ол күшті әлеуметтік айыпқа ұшыратады. Көптеген адамдар мұны, негізінен заңмен бекітілген баладан бас тарту деп қарастырады, әсіресе балаларын өзі күтуге шамасы жетпейтін биологиялық ата-аналар үшін, асырап беруден басқа заңдық процедураның болмауы себебінде. Осы процесті тоқтатып, оны талқылайтындар бұл тәжірибені, түсінікті болжам бойынша, өте ауыртпалықты, отбасының бір мүшесінің қазасына ұқсас, ұятты, бірақ соған қарамастан, ата-ана мен баланың екеуі үшін де ақырында құнды деп сипаттайды. Дегенмен, мұндай шешімге кең ауқымды кеңес алу және терапиясыз қол жеткізу мүмкін емес.
Few parents who have disrupted adoptions have been willing to talk about the process, since it carries a strong social stigma. It is seen by many as essentially legally sanctioned abandonment, especially since there is no corresponding legal procedure available for biological parents who find their children beyond their ability to handle, apart from giving their children up for adoption. Those who do disrupt and discuss it describe the experience as, unsurprisingly, extremely painful, almost like a death in the family, and shameful but ultimately worth it for both the parent and the child. This resolution, however, usually cannot be reached without undergoing extensive counseling and therapy.
Жоғары деңгейдегі бұзылулар
2000 жылы CBS News бағдарламасы 48 сағаттан кейін Атланта аймағындағы Джесси мен Кристалл Мэнни отбасының оқиғасын баяндағанда, олар тоғыз жасар орыс қызын асырап алудан бас тартып, оны Мәскеудегі бұрынғы жетімдер үйіне қайтаруға шешім қабылдады. Қыздың реактивті байланыс бұзылысы болған және отбасы оның күшейіп бара жатқан зорлық-зомбылығынан өміріне қауіп төнуін сезінді. Қыз АҚШ азаматтығын алмағандықтан, оның емделу мүмкіндіктері отандық балаға қарағанда шектеулі болды. Ирландиялық Джо Доузи және оның әзербайжандық әйелі Лала индонезиялық баланы асырап алды. Тристан Доузе асырап алынғаннан кейін Индонезиядағы жетімдер үйіне қайтарылды, Доузелердің сөзіне сүйенсек, асырап алу "сәтті болмады". Осы кезде оның асырап алуы Ирландияның асырап алу жөніндегі кеңесі тарапынан мойындалды және оған Ирландия азаматтығы берілді. Ол тек ағылшын тілінде сөйлейтін. 2005 жылы тәуелсіз журналист Энн МакЭлхинни және ирландтық Esras Films студиясы жас ұлды оның анасы Сурьянимен қайта табыстырды. "Тристанның анасын іздеу" атты деректі фильмті Ирландияның RTÉ телеарнасы көрсетті. 2006 жылы ирланд соты Доузелерге Тристанға бірден 20 000 евро төлеуді, 18 жасқа дейін айына 350 евро жәрдем төлеуді және 18 жасқа толғанда тағы 25 000 евро төлеуді бұйырды. Бұған қоса, Тристан Ирландия азаматы болып қала береді және Доузелердің мүлкіне толық құқық ие болады. Тристанның асырап алуы Ирландияның асырап алу жөніндегі кеңесінің шетелдік асырап алулар тізілімінен алынып тасталды және Сурьяни оның жалғыз заңды қамқоршысы болып тағайындалды. 2010 жылы жеті жасар Артем Савельев/Жустин Хансеннің асырап алған анасы Торри Энн Хансен оны неге енді қаламайтынын түсіндіретін хатпен Мәскеуге жалғыз жіберді. Осы оқиғадан кейін Ресейдің балалар омбудсмені Павел Астахов: "Біз балаларымызды мүмкіндігінше өз елімізде қалдыруымыз керек" деді және Ресейдегі халықаралық асырап алуды шектеуді күшейтуге шақырды. Ресей парламентінің отбасы және балалар істері жөніндегі комитетінің төрағасы Елена Мизулина соңғы үш жылда 30 000 бала Ресейдің асырап алған, асыраушы немесе қамқоршы отбасыларынан мекемелерге қайтарылғанын атап өтті. Ол: "Мамандар мұндай қайтарудың өрбуін гуманитарлық апат деп атайды" деп қосты. Олар бала асырап алуға шешім қабылдағанға дейін баланың денсаулығында мәселелер бар екенін білген, бірақ "Құдай олардың жүректерін жұмсартқаннан кейін" асырап алуға келісім берді. Медициналық мамандар бұл мәселелердің арасында аутизм және мидың кістігі бар екенін анықтағаннан кейін, ерлі-зайыптылар "оған басқа орта қажет" деген кеңес алғаннан кейін қайта асырап беруге кірісті.
One of the rare public accounts of a disruption took place in 2000 when the CBS News program 48 Hours told the story of Jesse and Crystal Money, an Atlanta area couple who ultimately decided to disrupt the adoption of their nine year old Russian born daughter and return her to the orphanage in Moscow she had previously lived in. The girl had severe reactive attachment disorder and the family feared for their physical safety due to her increasing violence. Since the girl had not acquired U. S. citizenship, her treatment options for that were more limited than they might have been for a domestically born child. An Indonesian boy adopted by an Irish man, Joe Dowse, and his Azerbaijani wife, Lala. Tristan Dowse was abandoned at the Indonesian orphanage from where he had been obtained and adopted, when, according to the Dowses, the adoption "hadn't worked out." At that stage, his adoption had been recognised by the Irish Adoption Board and he had been granted Irish citizenship. He could only speak English. In 2005, investigative journalist Ann McElhinney and Irish Production Company Esras Films reunited the young boy with his natural mother, Suryani. The resulting documentary “The Search for Tristan's Mum” was broadcast by Irish television station RTÉ. In 2006, an Irish court ordered the Dowses to pay an immediate lump sum of €20,000 to Tristan, maintenance of €350 per month until he is 18 years of age, and a further lump sum of €25,000 when he reaches the age of 18. In addition, Tristan would remain an Irish citizen and enjoy all the rights to the Dowses’ estate. Tristan’s adoption was struck off the Register of Foreign Adoptions held by the Irish Adoption Board and Suryani was appointed his sole legal guardian. In 2010, seven year old Artyom Savelyev/Justin Hansen's adoptive mother, Torry Ann Hansen, sent him back to Moscow alone with a note explaining why she no longer wanted him. After this incident, Russian Children's Ombudsman, Pavel Astakhov, said: "We must, as much as possible, keep our children in our country" and urged for more restrictions on international adoptions in Russia. The Chairwoman of the Russian parliamentary committee on family and children, Yelena Mizulina, pointed out that 30,000 children were sent back to institutions by their Russian adoptive, foster, or guardianship families in the last three years. She added: "Specialists call such a boom in returns a humanitarian catastrophe." The couple was aware the child has mental disabilities before the adoption but had decided to proceed after "God softened [their] hearts". After medical professionals determined these disabilities specifically include autism and a brain cyst, the couple proceeded with rehoming when allegedly told "he needed a different fit".