Кіріспе

AIM 152 Advanced Air to Air Missile (AAAM) - АҚШ-тың ұзақ қашықтықтағы әуеден ауаға зымыран. AIM 152 AIM 54 Phoenix-тің мұрагері ретінде қызмет етуге арналған. Бағдарлама ұзақ уақытқа созылған даму кезеңінен өтті, бірақ АҚШ-тың Әскери-теңіз флоты оны қабылдамады, себебі суық соғыс аяқталып, оның негізгі нысанасы - кеңестік үстіркілді бомбалаушылар қауіпінің азаюына байланысты. 1992 жылы жобалау тоқтатылды.

Шолу

AIM 152 AIM 54 Phoenix-тің орнына әуеден ауаға қарсы озық зымыранды пайдалану талабынан пайда болды. 1980 жылдардың ортасында "Феникс" енді алдыңғы қатарлы емес деп танылды. Әскери-теңіз флоты ұзақ қашықтықтағы зымырандарды советтік Ту 22М Бэкфайр және Ту 160 Блэкджек ұзын қашықтықтағы суперсонды бомбалаушыларға қарсы қоюды қалады. Мақсат - Феникске қарағанда кішірек және жеңіл қару жасау, оның ұшы 3 Мах немесе одан да жылдам болуы керек. Ракета F 14 Tomcat ұшағына, сондай-ақ оның жоспарланған мұрагері - Әскери-теңіз флотының алдыңғы қатарлы тактикалық ұшақ бағдарламасына (NATF) орнатылады. Ракета үшін қарастырылған кейбір жүйелерді 1980-ші жылдардың басында Advanced Common Intercept Missile Demonstration (ACIMD) бағдарламасының бөлігі ретінде Қытай көлінің әскери-теңіз қару-жарақ орталығы бағалаған болатын. ACIMD зымырандары жасалды, бірақ жоба тоқтатылғанға дейін олардың ешқайсысы ұшқан жоқ. 1987 жылы Hughes/Raytheon және General Dynamics/Westinghouse AIM 152 үшін бәсекелестік жобалар жасау үшін таңдалды. Hughes/Raytheon жобасының негізінен ACIMD зымыранына негізделген, гибридтік рама-жеттік / қатты ракеталық қозғалтқышпен, ол жоғары жылдамдықты ұсынды. Ракетаның инерциялық бағыттау жүйесі, терминалды бағыттау жүйесі белсенді радармен қамтамасыз етіледі. Сонымен қатар, инфрақызыл терминал іздеуші де жоспарланған, бұл зымыранның нысанаға белсенді түрде хабар жібермей, ескерту жасамауына мүмкіндік береді. GD/Westinghouse дизайны кішірек, бірнеше импульсті таза қатты ракеталық қозғалтқышымен. Сонымен қатар, ол инерциялық бағыттау жүйесімен жабдықталған, бірақ бағытты жаңарту екі жарым белсенді радар арқылы жүзеге асырылды. Терминал бағыт-бағдары электрооптикалық сенсор арқылы, сондай-ақ қосымша инфрақызыл іздеушімен бірге болды. Жартылай белсенді радарлы бағыттаудың бір кемшілігі - ұшақ ұшып бара жатқанда радармен нысананы жарықтандыруы керек, яғни ол жау жаққа қарай ұшып, өзін үлкен қауіпке ұшыратуы керек. GD / Westinghouse ұшақты алға және артқы жағынан нысананы жарықтандыруға мүмкіндік беретін радарлық модульмен жабдықтап, бұрылуға және қашуға мүмкіндік беру арқылы бұрылыс жасауды жоспарлады. Кеңес Одағы құлағаннан кейін ресейлік бомбалаушы ұшақтардың қатерлі әсері тоқтады, ал басқа бірде-бір мемлекет бұрынғы қауіпке тең келе алмағандықтан, АААМ-ға қарсы қорғаныс жасайтын жау жоқ болды. Жоба 1992 жылы, екі прототипке YAIM 152A атауын бергеннен кейін көп ұзамай тоқтатылды. Феникс зымыранын кезең-кезеңмен жоюмен АҚШ әскери-теңіз флоты ұзақ қашықтықтағы AAM мүмкіндігін жоғалтып, оның орнына AIM 120 Advanced Medium Range Air to Air Missile (AMRAAM) қабылдады. AMRAAM-тың алғашқы нұсқалары тек 20 30 миль (32 48 км) қашықтықта болған, ал AIM 54 Phoenix-тің қашықтығы кейіннен AMRAAM нұсқаларымен өтеледі, AIM 120D 100 112 миль (161 180 км) ұшыруға қабілетті.