AIM-68: Американдық әуе-әуе ракетасының жобасы. AIR-2 Genie-дің орнын басу үшін 1963 ж. әзірленген, кеңес бомбалаушыларын жоюға арналған. Өндіріске енбеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
AIM 68 – американдық әуеден әуеге қарсы зымыран жобасы. Ол ешқашан өндіріске түспеген.
The AIM 68 is an American air to air missile design. It never entered production.
Шолу
Big Q 1963 жылы AIR 2 Genie зымыранының орнын алмастыру мақсатымен жасалды. Genie бағытталмаған және жалпы ұшу көрсеткіштері нашар болған. Big Q совет бомбалаушыларына қарсы күресуге арналған, әлдеқайда қабілетті қару болуға тиіс болды. "Big Q" – тек лақап есім. Зымыранға ат беру құқығы алғашқы конструктор, 1-ші лейтенант Джон Макмастерге берілді, ол ацтектердің жылан құдайы Кетцалькоатльдің атын таңдады. Бұл жобаға қатысқандардың көпшілігі оны қысқаша Big Q деп атағанша, көптеген дұрыс емес айтылулар мен жазылуларға себеп болды. 1965 жылы зымыранға ZAIM 68A белгісі тағайындалды. Сол жылы 20% үлгі жел тоннелінде сәтті сынақтан өтті, ал маусым айында Ұлттық қанат пішінді инженерлік компаниясына прототиптік зымырандар үшін 20 корпус бөлімін жасауға келісім-шарт берілді. AIM 68 қос итермелі қатты отынмен жұмыс істейтін зымыран ретінде жобаланған және ұшу диапазонында Mach 4 жылдамдыққа жете алатын. Прототиптер GAR 2A/B (AIM 4C/D) Falcon зымырандарынан инфрақызыл басқару жүйелерімен жабдықталды; итермелеу үшін AGM 12 Bullpup зымыранының қозғалтқышы қолданылды. Жарық бас W30 0,5 килотонналық ядролық жарық бас болды, ол Genie-де қолданылған 1,5 килотонналық үлгіден кіші. Басқару жүйесі зымыранды маневр жасай алатын нысаналарға, соның ішінде жеке бомбалаушыларға қарсы қолдануға мүмкіндік берді, бұл Genie сияқты толық құралымдарға қарағанда тиімдірек болды. Азайтылған қуаты және ұлғайтылған ұшу диапазоны ұшақтың қауіпсіздігін де арттырды. Big Q-ны пайдалануға болатын ұшақтарға F 101B, F 102A, F 106A, F 4C кірді. Зымыранның мөлшері осы таңдаулармен анықталды, себебі кейбір ұшақтар қару-жарақтарын ішкі бөлімшеде тасыды. Зымыранның көлемін азайту үшін негізгі қанаттарына бүгілетін бөлімдер орнатылды. 68 белгісін қайта пайдалануға әрекеттер жасалды; атап айтқанда, АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа Standard Block V зымыранын RIM 68A деп атауды қалады. Бұл сәтсіз аяқталды (оның орнына RIM 156A белгісі қолданылды). 1995 жылы Әскери-теңіз күштері оны тағы өзгертуге тырысты, RIM 66 Standard MR және RIM 67 Standard ER белгілерімен үздіксіз байланысқан операциялық зымыранды қалауға тырысты. Өтініш тағы да қабылданбады.
The Big Q began life in 1963 as a replacement for the AIR 2 Genie rocket. The Genie was unguided, and had generally poor flight performance characteristics. The Big Q was to be a much more capable weapon, intended to engage Soviet bombers. Big Q is actually a nickname only. The right to name the missile was given to the initial designer, 1st Lt John McMasters, who chose the name of the Aztec serpent god Quetzalcoatl. This led to a tremendous number of pronunciation and spelling errors until virtually everybody associated with the project referred to it as Big Q for short. In 1965 the ZAIM 68A designation was assigned to the missile. A 20% model was successfully tested in a wind tunnel during that year and in June a contract was awarded to National Tapered Wing Engineering Company to produce 20 fuselage sections for prototype missiles. The AIM 68 was designed with a dual thrust solid propellant rocket and was capable of reaching speeds of Mach 4 over its range. The prototypes were fitted with infrared guidance systems from GAR 2A/B (AIM 4C/D) Falcon missiles; the rocket motor from the AGM 12 Bullpup was used for propulsion. The warhead was a W30 0.5 kiloton nuclear warhead, smaller than the 1.5 kiloton model used on the Genie. The guidance system allowed the missile to be used against maneuvering targets, including single bombers, rather than whole formations as was the case for the Genie. The reduced yield and greater range also made using the weapon a far less hazardous prospect for the launching aircraft. Potential users of the Big Q included the F 101B, F 102A, F 106A, F 4C. The size of the missile was dictated by these choices, as some of the aircraft carried weapons in an internal bay. As part of the effort to keep the size down, the missile was fitted with fold out sections on the main wings. There have been attempts to reuse the 68 designation; notably the U. S. Navy wanted their new Standard Block V missile to be known as the RIM 68A. This failed (the designation RIM 156A was used instead). In 1995, the Navy tried to change it again—apparently wanting an operational missile to have a continuous run with the RIM 66 Standard MR and RIM 67 Standard ER designations. The request was refused again.