Оуэн Холл: Британдық драматург және сценарист Джеймс Дэвис туралы
Owen Hall
Оуэн Холл (1853-1907) – ирланд суретші, драматург, журналист. "A Gaiety Girl", "The Geisha" сияқты комедиялардың авторы. Қаржылық қиындықтармен күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық театр жазушысы (1853–1907) – театр жазушысы Джеймс Дэвис.
British theatre writer (1853–1907)
the theatre writer James Davis
Оуэн Холл (10 сәуір 1853 – 9 сәуір 1907) – ирланд туған театр жазушысы, жарыс тілшісі, театр сыншысы және заңгер Джеймс Дэвистің сахна үшін жазғандағы негізгі псевдонимі. Заң және журналистика саласындағы мансаптарынан кейін Холл 1890-шы жылдар мен 1900-шы жылдардың басындағы өте табысты музыкалық комедиялардың либреттоларын жазды, олардың ішінде «Гейти қызы», «Суретшінің моделі», «Гейша», «Грекиялық құл» және «Флородора» болды. Өзінің жетістіктеріне қарамастан, Холл құмар ойындары мен әсем өмір салтының салдарынан үнемі қаржылық қиындықтарға тап болды; оның псевдонимі «борышкер» деген мағынаны білдірді.
Owen Hall (10 April 1853 – 9 April 1907) was the principal pen name of the Irish born theatre writer, racing correspondent, theatre critic and solicitor, James Davis, when writing for the stage. After his successive careers in law and journalism, Hall wrote the librettos for a series of extraordinarily successful musical comedies in the 1890s and the first decade of the 1900s, including A Gaiety Girl, An Artist's Model, The Geisha, A Greek Slave and Florodora. Despite his achievements, Hall was constantly in financial distress because of his gambling and extravagant lifestyle; his pseudonym was a pun on "owing all".
Өмір және мансап
Яһуди отбасында туған Холл, Дублинде тәжірибе танытқан ағылшын тіс дәрігері, кейіннен Лондонда портрет суретшісі болған Хайман Дэвис (1824–1875) пен оның әйелі Изабелланың (1824–1900), қыздығы да Дэвис болған, үлкен ұлы еді. Дэвис отбасы 1850 жылдары Лондонға қайтып келді. Оның сегіз бауырының ішінде «Фрэнк Данби» псевдонімімен сәтті романист болған Джулия, бизнесмен Артур Франкоға үйленген және жазушы Гилберт Франко мен комик Рональд Франконың анасы, сондай-ақ романист Памела Франко мен актриса Розмари Франконың әжесі; журналист «Миссис Ария» және актер Генри Ирвингтің ұзақ уақыт бойы сүйіктісі болған Элиза; 1864–1920 жылдары АҚШ-та журналист болған Гарри; және «Флорет» есімді романист Флоренс, ол Драри Лейндегі Корольдік театрдың директоры Артур Коллинстің ағасы Маркус Э. Коллинсқа үйленді. 1870 жылдары Холл (әлі де Джеймс Дэвис деп танылған) Эстер Жозефинаға (да Коста Андраде, 1854–1946) үйленді және үш балаға ие болды: Изабель Дэвис (1877–1935), Хайман Дэвис (1878–1950) және Дороти Дэвис (1880–1963). 1912 жылы Изабель Мельбурн қаласының мэрі Бенджамин Бенджаминнің ұлы Джеральд Бенджаминге тұрмысқа шықты. Хайман 1914 жылы Хелен Дэвиске үйленді (сол себепті ол тегін өзгертпеді). Дороти Бельгия дипломаты барон Мари Жорж Жерар Леон ле Майр де Варзе д'Эрмалле (1877–1931) мен үйленді және Персиядағы саяхаттары туралы «Персияға көрініс» (1913) атты кітабын Дороти де Варзе есімімен жазды.
Born in a Jewish household, Hall was the eldest son of an English dentist who practised in Dublin and later became a portrait photographer in London, Hyman Davis (1824–1875), and his wife Isabella (1824–1900), whose maiden name was also Davis. The Davis family returned to London in the 1850s, Among his eight siblings were Julia, a successful novelist under the name "Frank Danby", who married businessman Arthur Frankau and was the mother of the author Gilbert Frankau and the comedian Ronald Frankau and grandmother of the novelist Pamela Frankau and the actress Rosemary Frankau; Eliza, who was the journalist "Mrs. Aria" and long time lover of the actor Henry Irving; Harrie (1864–1920), who became a journalist in the US; and Florence ("Florette") a novelist who married Marcus E. Collins, brother of Arthur Collins, the manager of the Theatre Royal, Drury Lane. In the 1870s, Hall (still known as James Davis) married Esther Josephine (née Da Costa Andrade, 1854–1946) and had three children, Isabelle Davis (1877–1935), Hyman Davis (1878–1950) and Dorothy Davis (1880–1963). Isabel married Gerald Benjamin, the son of mayor Benjamin Benjamin of Melbourne, in 1912. Hyman married Helen Davis (so she didn't change surname) in 1914. Dorothy married a Belgian diplomat, Baron Marie Georges Gérard Léon le Maire de Warzée d'Hermalle (1877–1931), and wrote of her travels in Persia, Peeps into Persia (1913), under the name of Dorothy de Warzée.
Ерте мансап
1874 жылдан 1886 жылға дейін заңгер болып жұмыс істегеннен кейін Холл заңнан бас тартып, журналистикаға көшті және Pan атты газетті шығарды, ол «танымалдылыққа ие болып, тәжірибесіздіктен өлімге ұшырады». Содан кейін ол «Бат [1885–87], Кукук және Феникс [1899 жылдан кейін] газеттерін иеленді және редакциялады, сонымен қатар The Sporting Times үшін жарыстар туралы көптеген мақалалар мен драмалық сын-пікірлерді ‘Сталл Окс’ деген қолтаңбамен жазды». 1888 жылдан 1890 жылға дейін Галигнанидің хабаршысы редакторының көмекшісі болды. Холл бір кезде саясатқа қызығушылық танытып, 1880 жылғы сайлауда Дундалк округінен либерал саяхаткер Чарльз Расселге қарсы (сәтті болмаған) үміткер болды. Сыншыдан либреттошыға айналуы Джордж Эдвардстың «In Town» (1892) қойылымына қатысты сынды айтқаннан кейін болды; продюсер Холлды одан да жақсы жұмыс істеуге шақырды. Нәтижесінде Вест-Эндтің сол маусымындағы ең сәтті туындысы – «Гейти қызы» (1893) пайда болды, музыкасын Сидни Джонс, ал әуенін Гарри Гринбанк жазды. Холлдың сатирикалық кітабына жоғары санаттағы әңгімешілер стиліндегі өткір сөздер енді. Көрермендерге әсерлі әңгімелер ұнады және «Гейти қызы» алғашқы нағыз музыкалық комедия деп есептеледі. Холлдың келесі либреттосы «An Artist's Model» (1895) болды, бұл сол авторлар тобының тағы бір табысы. Ол бұрынғы туындының жылдам диалог стилін сақтап, оған романтикалық сюжет қосты, оны Эдвардс жұлдыз Мари Темпестті шақырғаннан кейін соңғы сәтте қосты, оған Холл жылдамдап жаңа рөл жазды. Бұл нәтиже Холл мен оның серіктестері Дейли театрында тағы екі керемет табысқа жеткізді. Холл, Джонс және Гринбанктың келесі бірлескен жұмысы – Дейли үшін тағы да танымал «Грек құлы» (1898) болды. Ол банкроттық ісі кезінде Холлдың бейшаралықпен: «Енді менің қабылдаушым тірі екенін білдім» деген әзіл айтқанын жазды. Оның жүрегі туысы Гилберт Холлдың: «Маған әдемі қыз бен алтын монетаны сеніп тапсыруға болмайды» дегенін еске түсірді. Холл жаңа ғасырда тағы бірнеше туынды жазды, соның ішінде Дэвис үшін тағы екі мюзикл: Стюартпен бірге «Күміс шұлық» (1901) және Джонспен бірге сәтті болмаған «Медаль мен қыз» (1903). Эдвардс үшін ол «мүмкін, барлық либреттоларының ең әдемісі» және оның соңғы үлкен табысы – «Кейс фабрикасынан келген қыз» (1902) және кейінірек «Шағын құдайшық» (1906) жазды. 1904 жылы Лиза Леманмен бірлесіп «Сержант Брю» атты туынды жарық көрді.
After practising from 1874 to 1886 as a solicitor, Hall gave up the law in favour of journalism, starting a newspaper called Pan, which "went to popularity and thence through an inexperienced direction to death", after which he "owned and edited in turn The Bat [1885–87], The Cuckoo and The Phoenix [after 1899], whilst writing industriously [and caustically] for The Sporting Times many paragraphs on racing, and dramatic criticisms, under the signature 'Stalled Ox'." He was assistant editor of Galignani's Messenger from 1888 to 1890. Hall was, for a time, interested in politics and ran (unsuccessfully) against the Liberal statesman Charles Russell for the Parliamentary seat of Dundalk in the 1880 election. The change of career from critic to librettist came after he expressed a harsh view of a George Edwardes production, In Town (1892); the producer challenged Hall to do better. The result was the hit of the West End theatre season, A Gaiety Girl (1893), with music by Sidney Jones and lyrics by Harry Greenbank. Hall's satirical book included lines that jabbed in the style of an upmarket gossip columnist. The smart society back chat was very popular with audiences, and A Gaiety Girl has a claim to being the first true musical comedy. Hall's next libretto was for An Artist's Model (1895), another success for the same writing team. He repeated the snappy dialogue style of the previous work, but joined it with a romantic plot, which Hall added at the last minute after Edwardes hired the star Marie Tempest, for whom Hall quickly wrote a new role. The result established the formula for two further extraordinary successes by Hall and his collaborators at Daly's Theatre. The next collaboration for Hall, Jones and Greenbank was another popular work for Daly's, A Greek Slave (1898). She wrote that, during his bankruptcy proceedings, Hall quipped irreverently: "Now I know that my Receiver liveth". His nephew Gilbert recalled that Hall said: "You can trust me with anything except a pretty girl or a sovereign." Hall wrote several more works in the new century, including two more musicals for Davis: The Silver Slipper (1901) with Stuart, and the unsuccessful The Medal and the Maid (1903) with Jones. For Edwardes, he wrote "perhaps the most delightful of all his libretti" and his last big success, The Girl from Kays (1902), and later The Little Cherub (1906). A 1904 piece was Sergeant Brue, written with Liza Lehmann.