Кіріспе

Эдмунд Тачановский (1822, Вичин – 1879, Хоринь) – поляк генералы, көтерілісші, Тачановский магнат әулетінің мүшесі (ол атақты капер Максимилиан Тачановскийдің немересі) және Познань провинциясындағы Хоринь иелігінің иегері.

Ерте жылдары және әскери мансап

Жозеф Грегорц Миколай Пётр Тачановский мен Франциска Древессаның ұлы, жастық шағында Тачановскийге поляк ақыны және ұлттық батыр Адам Мицкевич үлкен әсер еткен. Мицкевич 1831 жылы Хоринде тұрған, ал пруссиялық билік оның Ресейлік Польшаға оралып, ондағы көтеріліске қолдау көрсетуіне кедергі келтірген. Бастапқыда пруссиялық офицер болған Тачановский 1846 жылғы Ұлы Польша көтерілісіне және 1848 жылғы австриялық Польшаға қарсы көтеріліске қатысу үшін отставкаға шықты. Бұл жоспарланған әскери әрекет сәтсіз аяқталғаннан кейін ол Джузеппе Гарибальдимен бірге Италияның Ризориментосында қызмет етті. Жарақаттанғаннан кейін француз тұтқынына алынды, бірақ кейін босатылып, 1863 жылғы Ресейге қарсы поляк көтерілісінде генерал болып қызмет етті. Көтеріліс күйрегеннен және патшалық үкіметтің төңкерісті басуынан кейін Тачановский Францияға, содан кейін Түркияға қашып кетті, онда поляк азаттық армиясын құру және тәуелсіз поляк мемлекетін құру үшін қолдау іздеуге тырысты. 1870 жылы амнистия бойынша пруссиялық үкімет оның Хоринге оралуына рұқсат берді, ол тоғыз жылдан кейін қайтыс болғанға дейін отбасымен бірге тұрды. Бүгінде оның қабірі поляк ұлттық құрметінің символы саналады. Хориндегі сарай қазір Тачановский мен Мицкевичтің есімін сақтаған тарихи ескерткіш болып табылады.

Жеке өмір

1860 жылы Черминде Аниэла Барановскаяға (Агнишка Барановскаяның қызы) үйленді. Олардың алты баласы болды, оның ішінде Станислава Тачановская және Стефан Тачановский.