Paradoksidтер: Орта Камбри дәуірінің жоғалып кеткен трилобиттері
Paradoxides
Paradoxides – жоғары кембрий дәуірінде тіршілік еткен ірі трилобиттер туысы. Сипаттамасы, анатомиясы, және табылған орындары туралы ақпарат. Трилобиттер, палеонтология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өліп кеткен трилобиттер туысы
Extinct genus of trilobites
Paradoxides – орта кембрий кезеңінде бүкіл әлемде кездесетін үлкен және өте үлкен трилобиттер туысы. Джон Уильям Салтер 1863 жылы сипаттаған Paradoxides davidis-тің рекордтық үлгісі бар. Басы жартылай дөңгелек пішіндес, бос жақтары ұзын, тар, иілісқан тікендермен аяқталады. Көздері ай тәрізді, шамамен 360 градусқа дейін көріс бұрышын қамтамасыз етеді, бірақ тек көлденең жазықтықта. Оның созылған кеудесі 19–21 сегменттен тұрады және ұзын, иілісқан плевралық тікендермен әшекейленген. Оның пигидиумы салыстырмалы түрде кішкентай. Paradoxides – "Атлантикалық" (Авалониялық) фаунаға тән орта кембрий трилобиті. Авалониялық тау жыныстары Палеозой Япет мұхитындағы Авалония деп аталатын кішкентай континенттің жанында шөгінді. Авалониялық жатақтар қазір Солтүстік Американың шығыс жағалауында және Еуропада тар жолақ бойында орналасқан.
Paradoxides is a genus of large to very large trilobite found throughout the world during the Middle Cambrian period. One record breaking specimen of Paradoxides davidis, described by John William Salter in 1863, is The cephalon was semicircular with free cheeks ending in long, narrow, recurved spines. Eyes were crescent shaped providing an almost 360° view, but only in the horizontal plane. Its elongate thorax was composed of 19–21 segments and adorned with longish, recurved pleural spines. Its pygidium was comparatively small. Paradoxides is a characteristic Middle Cambrian trilobite of the 'Atlantic' (Avalonian) fauna. Avalonian rocks were deposited near a small continent called Avalonia in the Paleozoic Iapetus Ocean. Avalonian beds are now in a narrow strip along the East Coast of North America, and in Europe.
Онтогенез
Парадоксидтердің личинкалық дамуы (немесе онтогенезі) Барранде (1852 жылы) сипаттаған болатын. Ең ерте сатысы (протаспис) – шетінде үш жұп тікені бар диск. Жас тіректер жарты ұзындығында орналасқан және шамамен 45° сыртқа және артқа қарай бағытталған, сәл артқа қарай иіліп, протоспистің диаметрінің үштен біріне жуық ұзындықта болады. Диск диаметрінің 50% ұзындығындағы өткір аралық тікендер болашақ бас бөлігінің артқы жағында орналасқан, тік және артқа қарай, 15° сыртқа қарай бағытталған. Бұл тікендер ересек нұсқаларында жоғалады. Болашақ көкірек тікендерінің алғашқысы аралық тікендердің жанына орналасқан және орта сызыққа параллель иіледі. Глабелланың алдыңғы бөлігі алдыңғы жиегіне жақындап, алдыңғы үштен екі бөлігіндегі орталық және олардың арасындағы тереңдіктермен бөлінген төрт бөліктен тұрады. Ең артқы бөлігі екі орталық және екі бүйірлік бөліктерден тұрады. Одан кейін глабелланың соңғы бөлігі – кішкентай түйінге ие орталық омыртқалық бөлік және екі бүйірлік омыртқалық бөлік. Осі үш сақинамен бітіп, сақиналардың ені біртіндеп азаяды. Ең үлкен глабеллалық бөліктердің ортасынан жартылай дөңгелек көз бөліктері экзоскелеттің жиегіне параллель өтеді және аралық тікендердің табанына жақын аяқталады.
The larval development (or ontogeny) of Paradoxides was already described by Barrande (in 1852). The earliest stage (protaspis) is a disc with three pairs of spines on the margin. Genal spines are placed at half length and directed at about 45° outward and backward, curving slightly further backwards and almost a third of the diameter of the protaspis long. Sharply pointed intergenal spines, about 50% of the disc diameter long, are positioned at the back of the future cephalon, are straight and pointing backwards and 15° outward. These spines will have disappeared in adult specimens. The first of future thoracic spines are placed immediately next to the intergenal spines and curve to a parallel with the midline. The front of the glabella almost reaches the front and consists of four sets of lobes divided by a furrow on the midline in the frontal two thirds, and furrows between them. The most backward set consisting of two central and two lateral lobes. Further backwards is the final element of the glabella, one central occipital lobe that carries a small node, and two lateral occipital lobes. The axis is terminated with three rings of somewhat decreasing width. Midlength of the side of the most glabellar lobes run semicircular eyelobes parallel to the margin of the exoskeleton, ending near the base of the intergenal spine
Тарату
Парадоксидтердің қазбалары Канадада (Нью-Брансуик, Ньюфаундленд және Лабрадор), Колумбияда (Дуда формациясы, Эль-Дорадо, Мета), Чехияда, Данияда, Францияда, Италияда, Мароккода, Норвегияда, Польшада, Ресей Федерациясында, Испанияда, Швецияда, Түркияда, Ұлыбританияда және АҚШ-та (Аляска, Массачусетс, Оңтүстік Каролина) табылды.
Fossils of Paradoxides have been found in Canada (New Brunswick, Newfoundland and Labrador), Colombia (Duda Formation, El Dorado, Meta), the Czech Republic, Denmark, France, Italy, Morocco, Norway, Poland, the Russian Federation, Spain, Sweden, Turkey, the United Kingdom, and the United States (Alaska, Massachusetts, South Carolina).