Оңтүстік Африкалық Mango Groove тобының тарихы

Кіріспе

Оңтүстік Африкалық афропоп тобы

Mango Groove – 11 мүшеден тұратын Оңтүстік Африкалық афропоп тобы, олардың музыкасы поп және қалалық музыканы – әсіресе мараби мен квела жанрларын үйлестіреді. 1984 жылы құрылғаннан бері топ алты студиялық альбом және көптеген сингл шығарды. Олардың ең соңғы альбомы, 2016 жылғы «Faces to the Sun» альбомын жасауға төрт жылдан астам уақыт кетті.

Құрылу

Mango Groove 1984 жылы Йоханнесбургте құрылды. Құрылтайшы төрт мүшенің үшеуі – Джон Лейден, Энди Крэггс және Бертранд Мутон – Витвотерсранд университетінде оқып жүргенде "Pett Frog" деп аталған "ақ орта тап панк-тобының" мүшелері болды. 1984 жылы үш жігіт Йоханнесбургтегі Gallo Records ғимаратында квела музыканты "Big Voice" Джек Лерольмен танысты. 1950 жылдардың соңында Лероль "Элиас және оның Zig Zag Jive Flutes" тобына жетекшілік еткен. Джон Лейден сол дәуірдегі Оңтүстік Африка джазына құмар болған. Лерольдің даңқы алдын оқшалады. Ол және "Pett Frog" тобының жігіттері бірге репетиция жасады, соның нәтижесінде жаңа топ қалыптаса бастады. Топтың аты кешкі ас дастарқаны басында ойлап табылды: "Man, go groove!" фразасымен байланысты әзіл.

Эволюция

Mango Groove-дің алғашқы күндері музыканттар келіп-кетіп, топ бірігіп тұрған, тұтас құрамға айналған кезде өзгеріп отырды. Лейден – топ құрылғаннан бері сақталған жалғыз мүше болды, бірақ толық құрамы ақырында 11 адамға дейін жетті. Топ тарихының көп бөлігінде төрт вокалист, жетекші және бас гитара, духовой аспаптар бөлімі, барабан, клавишалар және пенни сыбызғысы болды. (Пенни сыбызғысы – Квела музыкасының орталық аспабы, ол Оңтүстік Африка стилі, және Mango Groove-тың дыбысына зор әсер етті.) Жетекші әнші Клэр Джонстонның сопраносына Беула Хаше, Мэрилин Нокве және Пхумизиле Нтули қосымша вокалмен толықтырды. Гитарист және ұзақ жылдардан бері топ мүшесі болған Джордж Льюис 1984 жылы қосылды. Ол, Джон Лейден, Кевин Бота, Джек Лерол және Саймон "Махлатини" Нкабинде бірлесіп "Dance Some More" әнін жазды, бұл Mango Groove жазған алғашқы ән болды. Топ әлі әншілерін таба қоймаған еді, ал бұл алғашқы жазбаны Джек Лерол мен Махотелла Квинз орындады. Джонстон орта мектепті бітіргеннен кейін, Лейден, Крэгс және Моултон сияқты, Витватерсранд университетіне түсті. Ол топпен гастрольдік сапарларда жүргенде бакалавр дәрежесін алды. Ол 1999 жылы Джон Лейденмен үйленді, ал он жылдан кейін ажырасты. Клэр Джонстонмен бірге жазылған топтың алғашқы студиялық жазбасы "Two Hearts" болды, ол 1985 жылы сингл ретінде шығарылды. Топтың алғашқы хиті 1987 жылы жарық көрді: "Move Up", ол 4000 данамен 7 дюймдік пластинкада шығарылып, Capital Radio хит-парадында бірінші орынға көтерілді. Топтың басқа бұрынғы мүшелері – барабаншы Питер Коэн, трубашы Банза Кгасоан, композитор/клавишашы Алан Лазар, пенни сыбызғы шебері Келли Петлейн, клавишашы Лес Блумберг және тромбонист Микки Вилакази. Mango Groove-мен жұмыс істегенге дейін Коэн Оңтүстік Африканың поп-рок тобы Bright Blue-дың негізін қалады, кейін 2003 жылы құрылған алты адамнан тұратын фьюжн ансамблі Freshlyground тобына қосылды, оны Mango Groove-қа теңейді. Альт-саксофоншы және кларнетші Сара Понтин 1986 жылы топтан кетті. 1997 жылы USC кинотелевизия мектебінен Көркемсурет магистрі дәрежесін алғаннан кейін, ол АҚШ-қа қоныстанды және Лос-Анджелес аймағында мансабын жалғастырды. "Биг Микки" Вилакази, Екінші дүниежүзілік соғыс ардагері, сондай-ақ топтың алғашқы мүшесі болды. Ол 65 жасында топқа қосылды. Mango-ның көп жылғы трубашысы Банза Кгасоан 2015 жылдың 9 желтоқсанында 65 жасында қайтыс болды. Александрадағы жерлеу рәсімінде Клэр Джонстон, Джон Лейден және басқа музыканттар Банзаға құрмет көрсету үшін Кгасоанның ұлы Мошемен бірге сахнаға шықты. Моше, әкесі сияқты, трубаны таңдады, ол Mi Casa тобында Mo T ретінде өнер көрсетеді. 21 желтоқсанда Оңтүстік Африканың Мәдениет және өнер министрі Нати Мтхетва Департамент таратқан баспасөз хабарламасында Кгасоанды еске алды.

In Mango Groove's early days, musicians came and went as the group evolved into a cohesive whole. Leyden was the only founding member who has stayed on since the very beginning, but the full roster eventually swelled to 11 members. For most of the band's history, it has comprised four vocalists, lead and bass guitar, a brass section, drums, keyboards, and the penny whistle. (The penny whistle is the central instrument in kwela music—a Southern African style that has strongly influenced Mango Groove's sound.) Lead singer Claire Johnston's soprano is complemented by backing vocalists Beulah Hashe, Marilyn Nokwe, and Phumzile Ntuli. Guitarist and longtime member George Lewis joined in 1984. He, John Leyden, Kevin Botha, Jack Lerole, and Simon "Mahlathini" Nkabinde co wrote "Dance Some More", which was the first song Mango Groove recorded. The band had not yet found their singers, and this seminal recording was fronted by Jack Lerole and the Mahotella Queens. When Johnston graduated from secondary school, she—like Leyden, Craggs, and Moulton before her—enrolled at the University of the Witwatersrand. She completed a Bachelor of Arts degree while touring with the band. She and John Leyden married in 1999, and divorced more than a decade later. The band's first studio recording with Claire Johnston was "Two Hearts", which they released as a single in 1985. The band's first hit came in 1987: "Move Up", which was released on 7 inch record in an edition of 4,000, reached number one on the Capital Radio hitparade. Some of the band's other former members are drummer Peter Cohen, trumpeter Banza Kgasoane, composer/keyboardist Alan Lazar, penny whistler Kelly Petlane, keyboardist Les Blumberg, and trombonist Mickey Vilakazi. Before his stint with Mango Groove, Cohen co founded the South African pop rock band Bright Blue; he later joined Freshlyground (est. 2003), a six person fusion ensemble that has been compared with Mango Groove. Alto saxophonist and clarinetist Sarah Pontin left the band in 1986. After earning a Master of Fine Arts degree from the USC School of Cinema Television in 1997, he settled in the US and continued his career in the Greater Los Angeles Area. "Big Mickey" Vilakazi, a World War II veteran, was also an early member of the band. He was 65 when he joined;

Mango's longtime trumpeter, Banza Kgasoane, died 9 December 2015, age 65. At the funeral service in Alexandra, Claire Johnston, John Leyden, and other musicians joined Kgasoane's son Moshe on stage to perform a tribute to Banza. Moshe, like his father, took up the trumpet; he performs as Mo T with the band Mi Casa. On 21 December, South Africa's Minister of Arts and Culture Nathi Mthethwa memorialised Kgasoane in a press statement issued by the Department.

Альбомдар

1989 жылдың шілдесінде, Микки Вилаказидің қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, топ өзінің алғашқы студиялық альбомын шығарды: Mango Groove. Альбомның он бір әнінің төртеуі бұрын сингл ретінде шығарылған: 1985 жылы "Two Hearts", 1986 жылы "Love Is (the Hardest Part)", ал 1987 жылы "Do You Dream of Me?" және "Move Up". Альбом шыққаннан кейін тағы үш ән сингл ретінде жарық көрді: "Hellfire", "Dance Sum More" және "Special Star". Mango-ның тұңғыш альбомы бір жыл бойы Radio Orion ұлттық альбомдар тізімінің алдыңғы 20-орында тұрды және 2-орынға жетті. Бұл Orion тізімінде осындай көрсеткішті ұзақ сақтаған альбомның рекорды болды. Алайда, Фил Коллинз бірнеше айдан кейін "But Seriously" атты апартеид тақырыбына арналған альбомын шығарғанда, ол да осыған ұқсас тұрақтылықты көрсетті. (Radio Orion – Оңтүстік Африка радиокорпорациясына қарасты ұлттық FM радиостанциясы. Ол тек түнде жұмыс істеді, эфирінде музыканың алуан түрлері, телефон арқылы сұрақ-жауаптар және өзекті тақырыптар талқыланды.) Mango Groove альбомынан кейін 1990 жылы "Hometalk", 1993 жылы "Another Country" және 1995 жылы "Eat a Mango" шықты. Оңтүстік Африкада олардың барлығы Tusk Music немесе оның One World Entertainment тармағы арқылы жарық көрді. "Hometalk" Оңтүстік Африкада шыққан сәтте алтын статусын алды (кейін платиналық мәртебеге ие болды). 2014 жылғы сұхбатында Джонстон: "Біз шығармашылық дағдарысқа тап болдық. Бұл кез келген адамға оқиды, мен сол уақытта өзім туралы көп нәрсе білдім. Мен "Mango Groove" тобына өте жас кезімде қосылдым, мен өз бетіммен ізденуім керек болды". Осы кезеңде Джонстон өзінің алғашқы жеке альбомын – "Fearless" (2001) және каверлер альбомын – "Africa Blue" (2004) шығарды. Сондай-ақ ол 2003 жылы Джефф Малюлекемен бірлесіп "Together as One (Kanye Kanye)" әнін жазды, оның продюсері Джон Лейден болды. Кейін Джонстон мен Малюлеке бірлесіп "Starehe: An African Day" (2006) альбомын жазды, ал Лейден басқа да әртістер үшін альбомдар өндірді. Mango Groove тобының 2007 жылы өздерінің веб-сайтын іске қосуы, олардың қайтадан бірге жазба жасауына түрткіс болды: жанкүйерлер жаңа альбомды қашан шығаратынын сұрап жатты. "Bang the Drum" DVD-сінен кейін "Mango Groove: Live in Concert" (2011) DVD-сі шықты, бірақ топ 2016 жылға дейін жаңа студиялық альбом шығармады: "Faces to the Sun" – жазу, жазба жасау және өндіруге төрт жылдан астам уақыт кеткен қос альбом. Кейде олар концертке баратын клубтарда, көп ұлтты құрамына байланысты кіргізбей қойды. Бір рет Джон Лейден (ақ нәсілді адам) топ мүшесі Джек Леролды (қара нәсілді адам) үйіне апарып бергеннен кейін, ол бос жүргені үшін тұтқындалды. Екі топ та Десмонд Туту мен Нельсон Манделаның көзқарасы бойынша, арқанкөкжиекті ұлттың символына айналды.

In July 1989, a year after Mickey Vilakazi's death, the band released their first studio album: Mango Groove. Four of the album's eleven songs had previously been released as singles: "Two Hearts" in 1985, "Love Is (the Hardest Part)" in 1986, and "Do You Dream of Me?" and "Move Up" in 1987. After the album's release, three more songs were released as singles: "Hellfire", "Dance Sum More", and "Special Star". Mango's debut album stayed in the top 20 of the Radio Orion national album chart for a year, and peaked at number 2. This was the longest that any album had maintained such a rank on Orion's chart. However, when Phil Collins released But Seriously a few months later—an album that had some anti apartheid themes—it demonstrated a similar staying power. (Radio Orion itself was a national FM radio station operated by the South African Broadcasting Corporation. It operated only at night, with a format that included "a wide variety of music, phone in shows and topical discussion.") Mango Groove was followed by Hometalk in 1990, Another Country in 1993, and Eat a Mango in 1995. In South Africa, each of these was released by Tusk Music—or by its One World Entertainment imprint. Hometalk went gold as soon as it was released in South Africa (it has since reached platinum status). In a 2014 interview, Johnston elaborated: "We experienced a creative lull. It happens to everyone; and I really learned a lot about myself during that time. I joined Mango Groove at such a young age, I needed to go out on my own and explore ". During this period, Johnston released her first solo album, Fearless (2001), and a cover album called Africa Blue (2004). She also recorded the song "Together as One (Kanye Kanye)" with Jeff Maluleke in 2003; John Leyden was the producer. Johnston and Maluleke later recorded an album together: Starehe: An African Day (2006), and Leyden produced albums for other artists. An impetus for Mango Groove to record together again came after the band launched their website in 2007: Fans kept asking when they would release a new album. After Bang the Drum came the DVD Mango Groove: Live in Concert (2011), but it was not until 2016 that the band released a new studio album: Faces to the Sun, a double album that took more than four years to write, record, and produce. Sometimes when they arrived at a club to perform, they were refused entry because they were multi ethnic. On one occasion, John Leyden (a white man) was arrested on a charge of loitering after he gave a ride home to bandmate Jack Lerole (a black man). The two bands became emblematic of the rainbow nation envisioned by Desmond Tutu and Nelson Mandela.

Оңтүстік Африкада

Mango Groove Оңтүстік Африкадағы көптеген орындар мен музыка фестивальдерінде өнер көрсетті. 2015 жылғы сұхбатында Джон Лейден Оңтүстік Африка сияқты кішкентай елде шамадан тыс әсер етуді болдырмау үшін жыл сайын Mango Groove концерттерінің санын шектеу қажеттігін айтты. "Біз ешқашан өнер көрсетуді тоқтатқан жоқпыз, бірақ біз таңдайтын шоулар өте шектеулі. Mango Groove-тың мәні – тікелей эфирдегі өнер көрсетуі". 1990 жылдың қарашасында Hometalk альбомы жарық көргеннен кейін, топ және алты биші 1990 жылдың желтоқсанынан 1991 жылдың қаңтарына дейін Оңтүстік Африка мен Фронтлайн елдері бойынша гастрольдік сапар жасады. Олар келесі қыркүйекте Bang the Drum атты бесінші студиялық альбомын шығарды. 2010 жылы топ Оңтүстік Африка бойынша ұлттық турнеге шықты, Африканың басқа да аймақтарында, сондай-ақ Австралия, Жаңа Зеландия және Ұлыбританияда тоқтаулар жасау мүмкіндігі қарастырылды. Bang the Drum альбомы 1995 жылғы Eat a Mango альбомынан бері топтың шығарған алғашқы студиялық альбомы болғандықтан, бұл тур қайта оралу саяхаты болды. The Big World Party Tour деп аталған тур, Джон Лейден мен Клэр Джонстон альбом үшін жазған "Give It" әнінің мәтінінен алынған атауға ие болды.

Тур 2010 жылдың 5 сәуірінде Порт-Элизабетте басталды, онда олар MTN Нельсон Мандела шығанағындағы Splash фестивалінің соңғы музыкалық қойылымын ұсынды. Сол күні олар Стелленбостағы Spier Gardens-те де өнер көрсетті. Одан бері Oppikoppi (2013), Splashy Fen (2016) және Park Acoustics (2013 және 2016) музыка фестивальдерінде өнер көрсетті. 2012 және 2017 жылғы Жаңа жыл күні олар Кирстенбош ұлттық ботаникалық бағында жазғы күн бату концерттері сериясы аясында өнер көрсетті.

Шетелде

1990 жылы наурыз айында Оңтүстік Африка шекаралық соғысынан кейін Намибияның тәуелсіздігі жөніндегі келіссөздер аяқталғанда, топ Намибияның мерекелік концертіне шақырылды. Іс-шара Виндхуктегі Тәуелсіздік стадионында Намибияның тәуелсіздік күнінен кейінгі сенбіде өтті; Намибия және Оңтүстік Африканың топтары шамамен 20 000 адамға өнер көрсетті. 1994 жылы олар Валвис-Бей мен Пингвин аралдарының Намибияға қосылуын тойлау үшін тағы да Намибияда өнер көрсетті. (Намибияның Оңтүстік Африкадан бөлінуіне бастапқыда осы аумақтар кірмеген. Оңтүстік Африка оларды 1994 жылдың 1 наурызында берді.) Валвис-Бей интеграциялық концертінде Mango Groove тобы "Let Your Heart Speak" әнін алғаш рет тікелей эфирде орындады. Олар 1998 жылға дейін Намибияда өнер көрсетпеді, ол кезде Оңтүстік Африкадағы гастрольдерінен бұрын Виндхук кантри клубында концерт берді. Париж концертінде Mango Groove 200 000 көрермен алдында өнер көрсетті. Сол жылы топ алғаш рет Австралияға гастрольдік сапар жасады. Австралиядағы концерттерден кейін Гонконгте Гонконг балеті "Special Star" биін орындады. 1991 жылдың қаңтар айында Оңтүстік Африка мен Фронтлайн елдерінің гастрольдік сапары аяқталғаннан кейін, топ Ұлыбританияға "Live in London" гастролімен сапар шекті. Олар "Хаммерсмит Аполло" және Лондонның басқа да концерт алаңдарында өнер көрсетті. 1992 жылдың 20 сәуірінде олар Оңтүстік Африкадан тікелей спутниктік байланыс арқылы Лондондағы Фредди Меркьюриге арналған концертте өнер көрсетті, оны шамамен миллиард телекөрермен тамашалады. 1992 жылдың шілдесінде Швейцариядағы Монтрё джаз фестиваліндегі олардың концертіне тым жақсы жауап болды, олар үш рет қайта сахнаға шықты. 1997 жылы олар Гонконгтың қайта бірігуіне арналған концертте өнер көрсетті. 1998 жылы Оңтүстік Африкадағы гастрольден кейін, топ тамызда Германияда, кейін АҚШ-та гастрольдік сапар жасауды жоспарлады. 2014 жылы Австралия мен Жаңа Зеландияға жоспарланған гастрольдік сапар промоутер Mzungu Promotions қаржы көзінен айырылғандықтан (тура сапарға қатысы жоқ себептермен) тоқтатылды. Бастапқыда сапар 21 ақпаннан 4 наурызға дейін алты концерттен тұруы керек еді, Перттегі Red Hill Auditorium-нан басталып, содан кейін Мельбурндағы Forum Theatre; Оклендтегі Bruce Mason Centre; Луна Парк Сиднейдегі Big Top Sydney; Брисбендегі Eatons Hill Hotel; және Аделаидадағы Norwood Concert Hall-да аяқталуы керек еді. Сапар басталар алдындағы күндері мамыр мен маусымға ауыстырылды және Дунединде тоқтау жасау жоспарланды. Дегенмен, мамырдың ортасында жарияланған баспасөз хабарламасында сапардың толығымен тоқтатылғаны хабарланды. Алғашқы әнді Оңтүстік Африканың әнші-сазгері Мэтью Моул орындады. Клэр Джонстон 2014 жылы "Аполло" театрында жеке концерт берді, бұл Mango Groove концертіне сұранысты арттырды. "Үздік ересектерге арналған заманауи альбом" сыйлығы Хью Мазекеланың No Borders альбомына берілді; "Ең жақсы жазылған альбом" сыйлығы Арно Карстенстің Aandblom 13 альбомына берілді. Сол жылы "Ересектерге арналған заманауи альбом" санатындағы басқа да үміткерлер: Elvis Blue Optics, Majozi's Fire және Msaki's Zaneliza: How the Water Moves болды.

When talks following the South African Border War culminated in independence for Namibia in March 1990, the band were invited to perform at Namibia's celebration concert. The event took place at Independence Stadium in Windhoek the Saturday after Namibian independence day; Namibian and South African bands played to nearly 20,000 people. In 1994 they played in Namibia again in celebration of the integration of Walvis Bay and the Penguin Islands into Namibia. (Namibia's cessation from South Africa did not originally include these territories. South Africa finally ceded them on 1 March 1994.) The Walvis Bay integration concert was the first time Mango Groove performed "Let Your Heart Speak" to a live audience. They did not play in Namibia again until 1998, when they preceded their South African tour with a show at the Windhoek Country Club. At the Paris concert, Mango Groove played to an audience of 200,000 people. That same year the band toured Australia for the first time. The Australian shows were followed by a performance in Hong Kong, where the Hong Kong Ballet danced to "Special Star". After a tour of South Africa and the Frontline States ended in January 1991, the band travelled to Great Britain for the Live in London tour. There they appeared at the Hammersmith Apollo and other Greater London venues. On 20 April 1992, they performed, via live satellite uplink from South Africa, for the Freddie Mercury Tribute Concert in London, to a television audience estimated at one billion people. In July 1992 their show at the Montreux Jazz Festival in Switzerland met with such an enthusiastic response, they came back onstage for three encores. In 1997 they played at the Celebrate Hong Kong Reunification concert that followed the Hong Kong handover ceremony. After their 1998 tour of South Africa, the band planned to tour Germany in August and, later, the US. A 2014 tour of Australia and New Zealand was cancelled when the tour promoter, Mzungu Promotions, lost a major source of funds (for reasons unrelated to the tour). Originally, the tour was to include six shows from 21 February to 4 March, beginning with Red Hill Auditorium in Perth; then on to the Forum Theatre in Melbourne; Bruce Mason Centre in Auckland; Big Top Sydney at Luna Park Sydney; Eatons Hill Hotel in Brisbane; and concluding at Norwood Concert Hall in Adelaide. Days before the tour was to begin, it was postponed to May and June, and supplemented with a planned stop in Dunedin. Nevertheless, a press release issued in mid May announced the cancellation of the entire tour. The opening act was South African singer songwriter Matthew Mole. Claire Johnston had done a solo show at the Apollo in 2014, which cultivated demand for a Mango concert. The award for "Best Adult Contemporary Album" went to Hugh Masekela's No Borders; the award for Best Engineered Album went to Arno Carstens' Aandblom 13. Other nominees in the Adult Contemporary Album category that year were Elvis Blue's Optics, Majozi's Fire, and Msaki's Zaneliza: How the Water Moves.