Оңтүстік Африкалық «Мбубе» ән жанры — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Mbube – Оңтүстік Африканың дауыстық музыка жанры, оны Оңтүстік Африканың Ladysmith Black Mambazo тобы мәшһүр етті. "Mbube" сөзі зулу тілінде "арыстан" деген мағынаны білдіреді. Дәстүрлі түрде ән а капелла орындалады, топ мүшелері әдетте ерлерден құралған, бірақ кейбір топтарда әйел әншілер де кездеседі. Бұл жанрда, бірдей ырғақта гомофонды түрде ән салатын дауыстардың тобы күрделі гармония мен текстураны жасау үшін пайдаланылады.

Өмірбаян

Йоханнесбургте Натальдан келген Соломон Линда ең танымал африкалық әндердің бірі – "Мбубе" әнін жазды, ол кейіннен жеке жанрға айналды. 1933 жылы Линда "Кешкі құстар" деп аталған достарымен ән айта бастады. 1939 жылы олар Gallo Records студиясында бірнеше ән жазды, сол кезде Линда "Мбубе" деп аталатын әннің алғашқы 15 нотасын спонтанды түрде орындады. Бұл әннің сәттілігі бимен қоса, күшті және әсерлі а капелла төрт дауыстық үйлесіммен сипатталатын жаңа жанрдың пайда болуына әкелді. Кейіннен ән халықаралық деңгейде танымал болды: 1948 жылы The Weavers оны "Wimoweh" деп орындады, ал 1961 жылы The Tokens "The Lion Sleeps Tonight" деп атады. 1960 жылдары Мириам Макебаның "The Lion Sleeps Tonight" әнін жазуы жанрды танымал етуге және ән айту дәстүрін қалыптастыруға көмектесті. Алайда, Роберт Джонның "The Lion Sleeps Tonight" орындауы ең көп танылды, ол АҚШ чарттарында 3-орынға жетіп, бір миллионнан астам дана сатылды, соның нәтижесінде Америка жазба индустриясы қауымдастығы оған алтын диск табыстады. Мбубе кедей мигрант жұмыскерлермен байланысты, оның бастауын 1920 жылдардағы Наталь аймағындағы көмір шахталары мен зауыттардың қарқынды өркендеуіне дейін із баруға болады. Джозеф Шабалаланың (Ladysmith Black Mambazo тобының жетекшісі және негізін қалаушысы) айтуынша, жақын маңдағы қалалар мен ауылдардан келген жас зулу жігіттері жұмыс іздеп, көбінесе шахталарда жұмыс істеу үшін бұл аймаққа ағыла бастады. Олар өздерінің мәдениеттерін алып келді және бірлестік сезімін сақтау үшін хорлар құрды. Бұл жұмыскерлер көбінесе жатақханаларда тұрып, демалыс күндері ән айту мен билеуге арналған әлеуметтік өмір құрды. Ең жақсы топтар өздерінің дағдыларын көрсетіп, жеңімпаз ақшамен емес, құрметпен марапатталатын жарыстар өткізілді. Бұл жарыстардың танымалдылығы артаған сайын, осы жаңа музыка стилі де кеңіре тарады. Ол Оңтүстік Африканың ең ірі қалаларының бірі – Йоханнесбургке тарады. Мбубе – қазіргі танымал африкалық хор жанрлары мбаканга мен иссатамияның алға құрлысы болып табылады. Ladysmith Black Mambazo тобы құрылғаннан бері мбубе стилінен ығысып, исикатамия жанры басымдыққа ие болды, ол жұмсақ және жеңіл жанр.

In Johannesburg, Solomon Linda, a man from Natal, created one of the most famous African songs, "Mbube", which eventually became its own genre. In 1933 Linda began singing with a group of friends called the Evening Birds. In 1939 they recorded a few tracks for Gallo Records when Linda improvised the first 15 notes of a song they called "Mbube". The success of this song led to the conception of a whole new genre, characterized by a loud and powerful cappella four part harmony, accompanied by dancing. The song was later made internationally famous, by The Weavers as "Wimoweh" in 1948 and then as "The Lion Sleeps Tonight" by The Tokens in 1961. Miriam Makeba's recording of "The Lion Sleeps Tonight" in the 1960s helped popularize the genre and establish the singing tradition. But it was Robert John’s rendition of "The Lion Sleeps Tonight" that is the most well known, reaching #3 on the US charts, and selling more than one million copies for which he was awarded a gold disc by the Recording Industry Association of America. Associated with poor migrant workers, the origins of Mbube can be traced back to the 1920s in the Natal region when the area became heavily industrialized with coalmines and factories. According to Joseph Shabalala (leader and founder of Ladysmith Black Mambazo), young South African Zulu men from nearby towns and villages began to flock to this area to find work, often in mines. These men brought with them their own cultures and, in order to preserve a sense of community, formed choirs. These male workers were often lodging in hostels where they created a weekend social life that revolved around singing and dancing. There were competitions where the best groups would showcase their talents and a winner would be awarded not with money, but honor. As these competitions became more popular so did this new style of music. It spread to Johannesburg, one of the largest South African cities. Mbube is a precursor to the more currently popular African choral genres mbaqanga and iscathamiya. Since the formation of Ladysmith Black Mambazo, the mbube has fallen out of style in favor of isicathamiya, which is a softer, lighter genre.