Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Секау епископы, Австрия
Prince Bishop of Seckau, Austria
Роман Себастьян Зенгерле (1771 жылдың 20 қаңтарында Обер-Кирхберг қаласында, Ульм қаласының жанында туған – 1848 жылдың 17 сәуірінде Австриядағы Секау қаласында қайтыс болған) – Секау епископы болған.
Roman Sebastian Zängerle (January 20, 1771, Ober Kirchberg near Ulm – April 17, 1848 at Seckau in Austria) was Prince Bishop of Seckau.
Өмірбаян
Виблинген аббаттығында бенедиктиндермен оқығаннан кейін Зенгерле 1788 жылы онда жаңадан кіруші (новиций) болды, 1792 жылдың 5 ақпанында ант берді және 1793 жылдың 21 желтоқсанында дін қызметкері (священник) болып тағайындалды. 1794–95 жылдары ол Звифальтен монастырында семит тілдерін оқыды, содан кейін 1796–99 жылдары Виблингенде, 1799–1801 жылдары Мехрерауда, 1801–03 жылдары Виблингенде, 1803–07 жылдары Зальцбург Бенедиктин университетінде, 1807–09 жылдары Краков университетінде, 1811–13 жылдары Прага университетінде, 1813–24 жылдары Вена университетінде діни кітаптар оқытты. 1824 жылы, монастырының жабылуынан кейін он бес жыл өткен соң, оны қайта жаңартуға үміт болмағандықтан, Венада канондық лауазымды қабылдау үшін діни антінен босатылды. 1824 жылдың 24 сәуірінде ол Секкаудың князь-епископы және Леобен епархиясының әкімшісі болды. 800 мың халқы бар бұл екі епархия он екі жыл бойы епископсыз болды, осы уақыт ішінде үкімет дін қызметкерлері мен мирян арасында жозефиндік идеяларды еркін таратуға мүмкіндік алды. Монастырлардың көпшілігі, дерлік ешбір ерекшеліксіз, тәртіпсіздікке бой алды; дін қызметкерлері, олардың да, тұрақты дін қызметкерлерінің де көпшілігі дүниелік ойлармен ұшқынды және адалдардың рухани көшбасшылары ретінде өте бейжай болды. Үкімет тарапынан қарсылыққа қарамастан, Зенгерле екі епархияда да жан-жақты діни жаңаруды бастады, қолданыстағы монастырларды реформалады, Редемптористер, иезуиттер, кармелиттер және Винсент әпкелерін шақырды, Үшінші орденнің мектеп әпкелерін (1843) құрды, Леобенде екі епархия үшін жігіттер семинариясын ашты, епархиялық семинарияны діни және білім беру жағынан толыққанды жаңартты, дін қызметкерлері үшін жыл сайынғы рухани жаттығулар (реколлекциялар) ұйымдастырды және басқа да көптеген жолдармен екі епархияның игілігін қамтамасыз етті. 1848 жылы Секкауда қайтыс болды.
After studying with the Benedictines at Wiblingen Abbey, Zängerle became a novice there in 1788, took his vows on February 5, 1792, and was ordained priest on December 21, 1793. From 1794–95 he studied Semitic languages at the monastery of Zwiefalten, and then taught scripture at Wiblingen 1796–99, at Mehrerau 1799 1801, again at Wiblingen 1801–03, at the Benedictine University of Salzburg 1803–07, at the University of Cracow 1807–09, at the University of Prague 1811–13, and at the University of Vienna 1813–24. In 1824, fifteen years after the suppression of his monastery, when there was no further hope of its restoration, he obtained dispensation from his religious vows in order to accept a canonry at Vienna. On April 24, 1824, he became Prince Bishop of Seckau and administrator of the diocese of Leoben. These two dioceses, with a population of 800,000, had been without a bishop for twelve years, during which time the government had free scope to infuse Josephinistic ideas into the clergy and laity. The monasteries, almost without exception, had relaxed in discipline; the clergy, both secular and regular, were for the most part worldly minded and exceedingly lax as pastors of the faithful. Despite governmental opposition, Zängerle inaugurated a thorough religious renovation in both dioceses, reformed the existing monasteries, introduced the Redemptorists, Jesuits, Carmelites and Vincentian Sisters, founded the School Sisters of the Third Order (1843), erected a boys' seminary for both dioceses at Leoben, thoroughly renovated the diocesan seminary religiously and educationally, introduced annual retreats for the clergy, and in many other ways provided for the welfare of both dioceses. He died in Seckau in 1848.