Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шила НаГейра, Шила Магейла, Шила На Гейра Пайк немесе Принцесса Шила – 17 ғасырдағы ирландиялық ақсүйек әйел, Кабонеар (Ньюфаундленд) қаласында жергілікті танымал Пайк әулетінің атасы саналады.
Sheila NaGeira, Sheila Mageila, Sheila Na Geira Pike, or Princess Sheila is a legendary 17th century Irish noblewoman regarded in Carbonear, Newfoundland as an ancestor of the locally prominent Pike family.
Аңыз
Отбасы аңызы алғаш рет 1934 жылы Уильям А. Муннның Харбор Грейс туралы мақаласында жарияланды. Онда Шила 17 ғасырдың басында өмір сүрген және Коннахт аймағындағы жақында мүлігінен айырылған Гелдік ақсүйектерден шыққандығы айтылады. 1958 жылы П. Дж. Уэйкхэм "Шейла ханшайымы" атты романды өз қаржатымен шығарды, ол 1960 жылға қарай 5000 дана сатылып, 1987 жылы "Шейла ханшайымының аңызы" деген атпен қайта басылды. 1960 жылдан кейінгі аңыздардың көптеген нұсқалары Уэйкхэмнің романынан алынған элементтерді қамтиды, мысалы, Шиланың 105 жасында қайтыс болғаны туралы мәлімет. Пайктер Ньюфаундлендте көпбалалы отбасыға айналды, және көптеген адамдар өз шежіресінде Пайк бар екенін айта отырып, Шиладан тарағандарын мәлімдейді. Эдмонтон—Страткона округінен сайланған депутат Линда Дункан 2009 жылы Канада Парламентінде былай деді:
Менің отбасымның тамырлары 1610 жылға дейін Москито Пойнт пен Карбонеарда қалыптасты, олар кеме жүргізу саласына негізделген. Менің ата-бабам Гилберт Пайк – караткез болған. Ньюфаундлендтегі ең танымал тұлға – Шила НаГейра менің ата-бабам.
The family legend first appeared in print in a 1934 article on Harbour Grace by William A. Munn. It states that Sheila lived in the early 17th century and was from the recently dispossessed Gaelic nobility in Connacht. In 1958, P. J. Wakeham self published Princess Sheila, a novel based on the legend, which sold 5,000 copies by 1960 and was republished in 1987 as The Legend of Princess Sheila. Many post 1960 versions of the legend incorporate elements of Wakehams' novel, such as Sheila's death aged 105. The Pikes became a large family in Newfoundland, and many with a Pike in their family tree claim descent from Sheila. Linda Duncan, MP for Edmonton—Strathcona, said in the House of Commons of Canada in 2009:
My family's roots, beginning around 1610 in Mosquito Point and Carbonear, were based on the shipping industry. My ancestor, Gilbert Pike, was a buccaneer. The most famous person in Newfoundland, Sheila NaGeira, is my ancestor.
Тарихилығы
Ғалымдар бұл әңгімеге күмәнмен қарайды. Оның элементтері Солтүстік Американың басқа аймақтарындағы халықтық дәстүрлерге тән. 1960 жылдардан бастап, ескі тұрғындар фольклоршыларға жиырмасыншы ғасырдың басында жастық шақтарында естіген нұсқаларын айтып берді; одан бұрынғы кездерде бұл туралы ешқандай мәлімет жоқ. 1892 жылғы ирланд журналындағы «Шила на Гира» туралы хатта ол Ньюфаундленд пен Пайк туралы еске салмай, «Конаут О’Гара басшысының қызы және әйгілі сұлу» деп сипатталған. Карбонеар мұра қоғамының төрағасы Рон Хауэлл былай деп жазды: «Шейла мен Гилберт туралы осы әңгіменің нақты деректерге негізі жоқ. Егер біреу Шейла немесе Гилберт туралы 17- немесе 18-ғасырлардағы сенімді жазбаны тапса, мен қуанышқа бөленер едім. Шейланың оқиғасын таратушылардың, оның жазылған тарих емес, халық аңызы екенін ескергені жөн». Шейла мен Гилберттің болжамды қабірі Пайк отбасы мен олардың ұрпақтарына тиесілі болған, 1980 жылдары Корольдік Канада легионы сатып алғанға дейін. 1982 жылы Канаданың консервация институты сақталған қабір тасындағы өшкен жазуды былай берді: «Мұнда Джон Пайк, ағасының денесі жатыр, ол 14 шілдеде 1753 жылы 63 жасында дүниеден өтті. Сондай-ақ, оның әйелі Джулиан, 14 маусымда қайтыс болды 174[?] 69 жаста».
Scholars are sceptical of the story. Elements are common to folk traditions elsewhere in North America. From the 1960s, older locals recounted to folklorists versions heard in their youth in the early twentieth century; there is no evidence of earlier currency. An 1892 letter on "Sheela na Guira" in an Irish journal describes her as "daughter of the head of the Connaught O'Garas, and a celebrated beauty", without reference to Newfoundland or Pike. Ron Howell, chairman of the Carbonear Heritage Society, has written, "This lore of Sheila and Gilbert has no basis in recorded fact. It would give me great pleasure to know that someone discovered a credible, recorded, 17th or 18th century reference to either Sheila or Gilbert. I would suggest that anyone promoting the Sheila story note that it is folklore and not recorded history." The putative grave of Sheila and Gilbert is on a site owned by the Pike family and descendants until acquired in the 1980s by the Royal Canadian Legion. In 1982 the Canadian Conservation Institute gave the faded inscription on the extant gravestone as follows:
Here lieth the body of John Pike, Sen. who departed this life 14 July 1753, aged 63. Also Julian his wife, died 14 June 174[?] Aged 69.
Комментарийлер
Филип Хискок Смолвудтың бұл оқиғаны миф негізі ретінде бағалағандығын және оның католик-протестант некесін "бүлінбеген Ньюфаундлендтің метафорасы" деп есептегенін айтады. Жоханна Треу: "Бұл әңгіменің гендерлік сипаты айқын: ирландтық әйел желісі ағылшын ерлер желісіне сіңірілгендіктен, көрінетін аты/айқыны ағылшын тіліндегі болады."
Philip Hiscock suggests that Smallwood valued the story as a foundation myth and its Catholic–Protestant marriage as "a metaphor for an unriven Newfoundland". Johanne Trew comments, "The gendering of the narrative is obvious: since the female Irish line is subsumed into the male English line, it is the English name/identity which remains visible."
Мәдениет
Принцесса Шила Карбонеар қаласының гербінде тәж киген күйде бейнеленген. Жергілікті театр "Принцесса Шила НаГейра театры" деп аталады. Оның болжамды қабірі орналасқан жерде туристерге арналған ақпарат тақтасы орнатылған. Уэйкхэмнің романынан басқа, оқиғаға негізделген туындыларға 1955 жылғы Л. Э. Ф. Инглиштің "Шила На Гейраның балладасы" поэмасы және Доун Бейкердің "Ньюфаундлендтегі оқиға" балалар кітабы жатады. Ал Патрик Кавананың "Гафф Топселз" (1996) туындысы "Шейла Нгира" тақырыбында аңызға тереңдей түседі.
Princess Sheila appears, crowned, on the coat of arms of the town of Carbonear. The local theatre is the "Princess Sheila NaGeira Theatre". A tourist information notice is at the site her putative grave. Besides Wakeham's novel, works based on the story include the 1955 poem "The Ballad of Sheila Na Geira" by L. E. F. English; and the children's book A Newfoundland Adventure by Dawn Baker. while "Sheila nGira" in Patrick Kavanagh's Gaff Topsails (1996) draws deeper on the legend.