Кіріспе
2005 жылы Қытай мен Ресейдің Шандоң түбегіндегі бірлескен әскери оқу-жаттығуы өтті. «Peace Mission 2005» оқу-жаттығуы Қытай мен Ресей арасындағы алғашқы бірлескен әскери оқу-жаттығу болды. Оқу-жаттығу 2005 жылдың 19 тамызында басталды және террористер қоршап алған немесе саяси дағдарысқа ұшыраған мемлекетке араласуды симуляциялаған құрлық, теңіз және әуе күштерінің үйлесімді элементтерін қамтыды. Ол 2005 жылдың 25 тамызында аяқталды. Оқу-жаттығу барысында әуе және теңіз блокадасы, десанттық шабуыл және аймақты басып алу жаттықтырылды. Шамамен 8200 қытай және 1800 ресейлік әскер қатысты. Қытай бастапқыда оқу-жаттығуды Тайвань бұғазының жанында өткізуді қалаған, ал Ресей – Орталық Азияға жақын Солтүстік-Батыс Қытайда өткізуді ұсынған. Алайда, тараптар Шандоң түбегінде келісімге келді. Екі елдің бірлескен әскери оқу-жаттығулар өткізуге тырысуының бірнеше себебі болды. Олардың арасында Қытай сол кезде ресейлік әскери технологияның ең ірі тұтынушысы болды. Оқу-жаттығудың мақсаты – ресейлік әскери қабілеттерді, әсіресе Туполев Ту-22М және Туполев Ту-95 ұзақ қашықтықтағы бомбалаушыларын көрсету болды. Екі ел де Шанхай ынтымақтастық ұйымының (ШЫҰ) ең ықпалды мүшелері болды. Бірлескен оқу-жаттығулар ШЫҰ аясындағы көшбасшылықтарын көрсетіп, олардың ықпал аймақтарын нығайтып, әскери байланыстарды күшейтуге септі. Екі ел де өздерінің күшін көрсетуге мүдделі болды. Сол кезде АҚШ, Ұлыбритания және одақтастары Ирак пен Ауғанстанда әскери операциялар жүргізіп жатқан. Ресей мен Қытай бұл мәселелерді тікелей талқыламаса да, оқу-жаттығу АҚШ-қа қарсы күш көрсету ретінде қарастырылды, бұл Ресей мен Қытайдың мүдделеріне қатысты кез келген әскери араласудан сақтандыру мақсатын көздеді. Бұл әсіресе Украинаға қатысты болды, ол сол кезде НАТО-ға қосылуға тырысып жатқан, сондай-ақ Грузия мен Тайваньға да қатысты. Кейбір сарапшылар оқу-жаттығу Ким Чен Ылдың (2011 жылға дейін қайтыс болған) өлімінен кейін туындаған жағдайларды репетициялау мүмкіндігі ретінде пайдаланылды деп санайды. Мұндай сценарийлердің бірі Солтүстік Корея режимінің құлауын қамтыды. Оқу-жаттығудың ресми мақсаты терроризмге қарсы күрес болды. Алайда, көптеген сарапшылар мұндай ауыр қару-жарақтардың, соның ішінде ұзақ қашықтықтағы бомбалаушылардың қолданылуы терроризмге қарсы күрес саласында тиімді емес екенін айтады. Керісінше, бұл терминнің қолданылуы әлем елдері үшін АҚШ-тың «Терроризмге қарсы соғысын» өздерінің ішкі немесе сыртқы саясатын ақтау үшін үлгі ретінде пайдаланудың қаншалықты оңай екенін көрсетеді. Бұл елдерге әскери қуатын арттыруға және терроризмге қарсы соғыс атымен заңды саяси қарсылықты басуға мүмкіндік берді.
China was at the time the largest consumer of Russian military technology. The exercise was intended to showcase the latest Russian military capabilities, especially the Tupolev Tu 22M and Tupolev Tu 95 long range bombers. The two countries were also by far the most influential members in the Shanghai Cooperation Organisation; having a joint exercise demonstrated their leadership within the SCO, reaffirming their respective spheres of influence as well as to encourage a general strengthening of military ties. Both countries also sought to project their power outwardly; at the time the US, together with the UK and supported by other allies, were engaged militarily in Iraq and Afghanistan. While neither Russia nor China addressed these matters at the time, the exercise was widely regarded as a deliberate show of force against the United States, warning against any military engagement in either Russia's or China's respective spheres of interest; particularly as regards to Ukraine, which at the time was seeking NATO membership, but also Georgia, and especially Taiwan. Some claim that the exercise was used as an opportunity to rehearse various scenarios for the aftermath of the death of Kim Jong Il (who did not die until 2011). One such scenario, it is suggested, included the collapse of the North Korean regime. The stated reason for the exercise was counter terrorism; however, many analysts agree that the use of such heavy firepower, including long range bombers, has no practical relevance where the field and practice of counter terrorism is concerned. Rather, the use of the term in this case demonstrates how easy it was for countries around the world to use the US's 'War on Terror' as a template to legitimise their own domestic or foreign policies. It provided an ideal blue print for nation states to both grow militarily, but also to repress legitimate internal political dissent, all in the name of waging a war on terror.
Бақылаушылар
Соғыс ойынын ШЫҰ-ның екі жетекші мүшесі (Қытай мен Ресей) жүргізді, ал ШЫҰ мүше елдерінің қорғаныс министрлері жаттығуларды тамашалауға шақырылды. Осылайша, Қазақстан, Қырғызстан, Тәжікстан, Өзбекстан, Иран, Үндістан және Пәкістан Шанхай ынтымақтастық ұйымының басқа мүшелері мен бақылаушылары ретінде оны бақылады.