Джордж Дайер (1755-1841): ағылшын классигі, ақын, редактор. «Delphin Classics» сериясын өңдеген, саяси реформалар мен кедейлердің жағдайы туралы жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Дайер (1755–1841) – ағылшын классигі, ақын және редактор.
English classicist, poet and editor
George Dyer (1755–1841) was an English classicist, poet and editor.
Өмір
Ол Крисст ауруханасында білім алып, Кембридждегі Эммануэль колледжінде оқыды. Ол Авраам Джон Валпи басып шығарған, 143 томдық латын тіліндегі «Дельфин классикалары» жинағын редакциялады. Осы жұмыста оның редакторлық еңбегі соншалықты ауыр болды ki, көру қабілеті дерлік толығымен жойылды. Ол сонымен қатар өлеңдер жазды және Англияның кедей халқының жағдайы мен саяси жүйені реформалау туралы бірнеше трактаттардың авторы болды.
He was educated at Christ's Hospital, and attended Emmanuel College, Cambridge. He edited the Delphin Classics, a 143 volume set of Latin works published by Abraham John Valpy at which task his editorial labors were so excessive as to induce near total blindness. He also wrote poetry, and authored a number of tracts on the plight of England's poor and on reform of the political system.
Радикалды
Ол сол кездегі радикалды жазушылармен көптеген ойларын бөлісті. Оның қайырымдылық туралы доктринасы, төменгі таптарға деген қызығушылық төмендеп бара жатқан кезде, кедейлерге моральдық міндеттеме туралы кеңес берді. Ол Уильям Годвин сияқты авторларға әсер етті, сонымен қатар Сэмюэл Тейлор Колридж мен Уильям Вордсвортқа сыни және моральдық қолдау көрсетті. Николас Роудың "Табиғат саясаты: Вордсворт және оның замандастары" кітабындағы Дайерге арналған тарауы, Дайердің Вордсворт пен Колридж үшін табиғат және қиял поэзиясына саясатты қатыстыру тұрғысынан маңызды үлгі болғанын көрсетеді. Роу үшін Дайердің ықпалы – романтиктер трансценденттік табиғатты іздеуде тарихтан бас тартыпты деп санайтын қазіргі тарихшыларға жауап. Осылайша, ақын өзінің маңызсыздығы туралы айтылған сөздерге қарсы тұрғандай болды.
He shared many ideas with radical writers of the time. His doctrine of benevolence advised a moral obligation to the poor, during a time when the interest in the lower classes was subsiding. He influenced authors such as William Godwin, but also gave critical and moral support to Samuel Taylor Coleridge and William Wordsworth. Nicholas Roe's chapter on Dyer in The politics of nature: Wordsworth and some contemporaries shows Dyer to have been an important model for Wordsworth and Coleridge in the way he brought politics to bear on the poetry of nature and imagination. Dyer's influence represents, for Roe the answer to current historians who believe that the Romantics turned their backs on history in their search for a transcendent nature. The poet thus seems to have revenged himself on claims of insignificance.
Анекдоттар
Джордж Дайерге қатысты көптеген әңгімелер бар, әсіресе оның жақын көре алмауы мен ерекше мінезіне байланысты. Бұл әңгімелерді оның достары Джеймс Генри Ли Хант пен Чарльз Лэмб айтқан. Лэмб өзінің "Элия" эссесінде "Amicus Redivivus" атты мақаласында Дайердің Айлингтондағы Лэмб үйіне сапардан кейін жолдан жаңылып, тікелей Нью-Риверге түсіп, шамалы болмаса суға батып кетуге айналған оқиғаны баяндайды. Ли Хант Дайер туралы осыған ұқсас оқиғаны айтады, онда ол Ханттардың үйінде кешкі ас ішкеннен кейін, екі аяқ киімінің біреуін ұмытып кетіпті. Көрінетін болса, Дайер үйге келгенше жоғалған аяқ киімін байқамайды, содан кейін түн ортасынан кейін Хант үйіне қайтып, бәрін оятып, жоғалған аяқ киімін іздейді, ол ақырында үстелдің астынан табылады. Дайерге қатысты тағы бір оқиға – ол 1802 жылы жарық көрген "Өлеңдер" жинағына жазған алғы сөзіне байланысты. Кітабының алғашқы басылымдарын қайта оқығанда, Дайер алғы сөзінің бірінші бетінде маңызды қателік бар екенін мәлімдеді. Ол дереу баспаханаға барып, көп шығынға барып бірнеше данасын қайта басып шығарды.
There are a number of stories associated with George Dyer, particularly regarding his myopia and his eccentricities. These stories were told by his friends James Henry Leigh Hunt and Charles Lamb. Lamb in his Elia essay Amicus Redivivus relates an incident in which Dyer, after a visit to the Lamb household in Islington, walked the wrong way on the pathway and went right into the New River, nearly drowning himself in the process. Leigh Hunt tells a similar story regarding Dyer, in which after spending the evening at the Hunts' for dinner, he inadvertently left with only one shoe. Apparently Dyer's missing shoe went unnoticed by him until he arrived home and he returned to the Hunt household after midnight, awakening everyone, to retrieve his missing shoe which was finally located under a table. Another incident relating to Dyer concerns a preface which he wrote for his Poems published in 1802. On rereading one of the first prints of his book, Dyer claimed that there was a significant error in reasoning contained on the first page of the preface. He rushed to the printer and had a number of prints redone at considerable expense.