Кіріспе

Аллертон сарайы, сондай-ақ Аллертон паркі деп аталады, Англияның Солтүстік Йоркширдегі Аллертон Маулеверерде орналасқан, I санаттағы XIX ғасырлық готикалық немесе Викториялық готикалық үй. Ол 1843-53 жылдары Лондонның Бейкер-стриттен архитектор Джордж Мартин тарапынан қайта салынды. Сарай Харрогейттен шығысқа қарай 10 миль (16 км) қашықтықта, A1(M) тас жолының шығысында, A59 Йорк – Кнаресборо жолымен қиылысында және білім беру мен корпоративтік іс-шаралар үшін пайдаланылатын 20-шы ғасырдың соңында салынған ғимараттар кешенінің жанында орналасқан. Сыртта Аллертон Маулевердегі Сент-Мартин шіркеуі бар.

1786 жылға дейінгі

Аллертон иелігі Нормандық жаулап алу кезеңінен бастап Молеверлер отбасына тиесілі болды. Жақын жердегі Сент-Мартин шіркеуінде оларға арналған бірнеше қабір ескерткіштері сақталған. Ричард Молевер 1692 жылы мұрагерсіз қайтыс болғанда, Аллертон оның әйеліне өтті, ол бұл иелікті екінші некесінен туған ұлы Ричард Арунделлге қалдырды. Арунделл 1745 жылы шіркеуді нормандық стильде қайта жаңғыртты. Шіркеудің ішкі бөлігі бүгінгі күнге дейін өзгеріссіз сақталған.

"Ескі Йорктің Ұлы герцогы"

1758 жылы Ричард Арунделл қайтыс болғаннан кейін Аллертон оның жесірі леди Фрэнсис Арунделлге, ал ол 1769 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жүрек туысы Виконт Галвейге өтті. Оның ұлы Роберт Монктон Арунделл, 4-ші виконт, шамамен 1780 жылы Уильям Линдлиге жатқызылатын жобалар бойынша үйді қайта салды, бірақ 1786 жылы оны Джордж III-нің екінші ұлы және Джордж IV-тің інісі Йорк герцогы Фредерикке сатты. Йорк герцогы 1788 жылы үйдің ішкі бөлігін қайта жаңарту үшін Генри Холландты шақырды, бірақ 1789 жылы мүлікті Томас Торнтонға сатты. Герцог сондай-ақ Жеңіс ғибадатханасын салған болуы мүмкін, ол бүгін А1 тас жолынан 200 фут (61 метр) биіктіктегі төбеден көрінеді. Жергілікті аңыз бойынша, осы алып үйіндіні салу үшін үздіксіз көтеріліп-түсіп жүрген жұмысшылардың құмырсқа сияқты әрекеті, «Гранд Олд Йорк герцогы және оның 10 мың адамы» атты танымал балалар өлеңіне шабыландырды.

18051983 жыл

1805 жылы 17-ші барон Стуртон сатып алғанда, мүлік тағы да қожайынын ауыстырды. Құрметті Эдвард Стоуртонның отбасы 1805 жылдан 1983 жылға дейін үйдің иесі болды (Мобрей лордтары). 1965 жылы үйдің ішіндегі заттар сатылды. Одан кейін ол ‘Стуртон үйі’ деп аталды, ал католик дворяны готика стилінде шіркеу салды. Бірақ 1843 жылы оның ұлы георгиан стиліндегі үйді бұзып, қазіргі үйді Тюдор готика стилінде салу үшін Джордж Мартинге тапсырыс берді. 1856 жылы барлық интерьерді аяқтауға жеткілікті қаражат болмағандықтан құрылыс тоқтап қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үйді Корольдік Канада әуе күштері пайдаланды (RAF Бомбалау командованиесінің No. 6 тобы RCAF) және 1965 жылы. 22-ші барон Стуртонның қазасынан кейін отбасы онда тұруын тоқтатты.

1983 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1983 жылы үйді америкалық кәсіпкер доктор Джеральд Рольфке сатылды. Сатып алуға үй мен бақша кірді, бірақ Лорд Моубрей сақтап қалған айналасындағы саябақ кірмеді. Доктор Рольф ғимаратты ең жоғары стандарттарға сәйкес қайта жаңартуға кірісті, үйді лайықты өлшемдегі және сәнді жиһаз бен картиналармен толтырды. Қазір мүлік Джеральд Артур Рольф атындағы тарихи ескерткіштерді сақтау және білім беру қорымен басқарылады, ал бөлмелер корпоративтік шаралар мен тойларға жалға беріледі. 2005 жылдың қаңтар айында болған ауыр өрт сарайдың солтүстік жағына, оның ішінде бас асханаға, кітапханаға, артқы кіреберіс залына, екі жатын бөлмесіне, олармен бірге киім ауыстыру бөлмелері мен жуынатын бөлмелеріне, сондай-ақ қызметшілер қанатына айтарлықтай зиян келтірді. 2006 жылдың көктемінде қалпына келтіру жұмыстары басталды және қазір көбінесе аяқталды. Маман мердігерлер жүргізген қалпына келтіру жұмыстарына әсем тас және терезелердің күрделі жөндеуі, бірінші, екінші және мансарда қабаттарына жаңа едендердің орнатылуы, маңызды металл конструкциялар және қолданыстағы шатырмен сәйкес келетін жаңа шатыр құрылысы кірді. Электрмен жабдықтау, су құбырлары және жылыту жүйелері, сондай-ақ гипстік жұмыстар да жаңаланды.

Қаулы

Қысқа жол 18 ғасырдың аяғындағы шаруашылық ғимаратының жанынан өтіп, Тюдор готикасы мен Виктория стиліндегі ғимаратқа жеткізеді. Негізгі блок қара түсті тастан салынған, кіреберіс алдынан биік мұнара көтеріледі. Оң жақтағы төменгі кірпіш қатарда 1805 жылғы капелла орналасқан, ал одан артында 18 ғасырдан қалған шаруашылық ауласының ғимараттары тұр. Аллертонның ішкі кеңістігі зор масштабта, Вестминстер сарайындағы Пугиннің жұмыстарындағыдай кеш готикалық безендірумен жасалған. Виктория дәуірінің алғашқы кезеңіндегі шеберлік және соңғы реставрация жұмыстары жоғары сапалы. Галереясы бар үлкен зал Англиядағы ең биік барондық залдардың бірі, биіктігі шамамен 70 фут (21 метр), негізгі блок ортасынан көтерілетін үлкен шам арқылы жарықтандырылған. Ол күрделі өрнектелген емен панельдермен және боялған шыны терезелермен әсемделген, ал қабырғалары Майкл Даль мен Уильям Добсонның туындыларымен қоса, толық бойдағы портреттермен безендірілген галереялық жайларға ие. Зал орталық және әсем безендірілген қонақ бөлмесіне, көк-ақ бал залына және түпнұсқа жобаларға негізделген, жергілікті шеберханада қалпына келтірілген кітап сөрелері бар кітапханаға жол ашады. Кітап сөрелерінің көп бөлігі, кітаптармен бірге, өртте жойылды. Қағаз Парламент үйі үшін Пугин жасаған жобалардың біріне сәйкес жасалған, ал төбесі жақында түпнұсқа түстермен қайта боялды. Бас қадамдар үлкен залдан басталады, оның астында Моубрей және Стуртон отбасыларының портреттері ілінген. Кітапхана мен асхана залдың солтүстік жағында орналасқан. Асхана панельді, Моубрей және Стуртон отбасыларының гербтары бар витраж терезелермен жабдықталған. Үлкен үстелде 1848 жылғы шамдар тұр. Қонақ бөлмесінде керемет гипстен жасалған төбе бар. Қабырғаларда Майкл Даль мен Чарльз Джервастың портреттері және Норфолк графтығындағы Мелтон Констебль залы үшін жасалған үлкен рококо айналары ілінген. Үйдің батыс жағындағы бал залын Лорд Моубрей және Стуртон бос қалдырған, бірақ доктор Ролф оны гипстен жасалған күмбезбен әсемдеді. Үйдің кіреберіс жағында бильярд залы, музыка залы, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы автоматты музыкалық аспаптар жинағы және таңертеңгі бөлме орналасқан. Үйдің батысындағы төбеде Палладий стиліндегі әдемі сегізбұрышты ғимарат – ІІ* санаттағы "Жеңіс ғибадатханасы" орналасқан.

Қасиетті Мария шіркеуі

1807 жылы шапел салынды, және оны готикалық стильде Питер Аткинсон жобалаған болуы мүмкін. Ол қоңыр және кремовый кірпіштердің қоспасынан тұрғызылған, және шатыры шафермен жабылған. Шапелде үш бөлімді негізгі зал, кесісу және бір бөлімді ғибадатхана бар. Терезелері сүйірленіп келген (ланцет) пішіндес, ал шығыс жағында үш жалған сүйірленіп келген (ланцет) терезесі бар. Кіреберіс батыс жағында, үйден тікелей, ал оның үстінде үй иесінің жатын бөлмесінен тікелей шыға алатын балконы орналасқан. Шапел 1985 жылы II* санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді.