Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қоңыр аяқты бақалар тұқымдасы
Family of amphibians
Scaphiopodidae – Солтүстік Америкаға тән американдық қоңыр аяқты бақалар тұқымдасы. Бұл тұқымдас он бір түрден ғана тұрады. Американдық қоңыр аяқты бақалардың пішіні көбінесе жер қазғыш (немесе қуыс жасағыш) бақаларға тән. Олар дөңгелек денелі, қысқа аяқтары және ілгері шығыңқы көздері болады. Атауынан көрініп тұрғандай, олардың аяқтарында қазуға көмектесетін қатты, кератиннен тұратын өскіндер бар. Жер қазғыш бақалардың көпшілігі сияқты, олар да жерге кері қазып кіреді. Олар нағыз бақалардан тік қарындастарымен және паротоид бездерінің болмауымен ерекшеленеді. Американдық қоңыр аяқты бақалар жер астында болмағанда құрлықта тіршілік етеді. Олардың түсі көбінесе сұр, немесе күлгін жасыл, немесе қоңыр болып келеді, бұл оларға құрғақ ортада жасыруға көмектеседі.
The Scaphiopodidae are a family of American spadefoot toads, which are native to North America. The family is small, comprising only eleven different species. The American spadefoot toads are of typical shape to most fossorial (or burrowing) frogs. They are round, with short legs and protruding eyes. As suggested by their name, these frogs have hard, keratinous protrusions present on their feet, which help them to dig. Like most fossorial frogs, they dig backwards into the ground. They differ from true toads because they have vertical pupils and no parotoid gland. The American spadefoot toads are terrestrial when not underground. They are dully colored, usually a grey or dull green or brown, to aid in camouflage in their arid habitats.
Сыртқы келбеті
Басқа жер қазғыш бақалар сияқты, американдық шпапаяқ бақалардың ұзындығы шамамен 5-7 см, дөңгелек, мықты денесі және басынан көтеріңкі көздері болады. "Шпапаяқ" атауы оның артқы аяқтарындағы кератин сүйектен шыққан, ол топыраққа қазуға көмектеседі. Бақаның терісі сұр немесе қоңыр түсті болып көрінеді және ұстағанда тегіс сезіледі.
Similar to other burrowing frogs, American spadefoot toads are about 2 3 inches in length with round, stocky bodies and eyes that bulge from their heads. The name "spadefoot" is derived from the keratinous bone in its hind legs that allow it to burrow within soil. The skin of the toad is grey or brown in appearance and smooth to the touch.
Орналасу орны мен қоршаған орта
Spadefoot жабайылар көбінесе құрғақ климат аймақтарында кездеседі, өмірінің көп бөлігін жер астында, әдетте көп жылдық көлдердің, арналардың немесе ылғалды сақтайтын басқа да жерлердің астында өткізеді. Жауын-шашын жеткілікті болған жылдары жабайылар көбейіп, жұмыртқа салу үшін жер бетіне шығады. Spadefoot жабайылары төмен энергия деңгейінде жер астында жасырынып, күркіреудің төмен жиілікті дыбыстарымен оянады. Содан кейін олар жер бетіне қазып шығады. Күннұсқадан кейін бұрын тыныш болған құрғақ аймақ, жабайылар шөлдегі су толып тұрған жерлер құрғап қалғанға дейін қысқа уақыт ішінде жұптасуға тырысқандықтан, батпақты сияқты дыбысталуы мүмкін. Бунақтар тез бақаға айналып, шөл жағдайы қалыпқа келгенге дейін өздерін көмуі керек. Spadefoot жабайыларының түрлері Солтүстік Американың әртүрлі аймақтарында табылған. Шығыс spadefoot Миссисипи өзенінің шығысында, Жаңа Англиядан Оңтүстік Флоридаға дейін таралған жалғыз түр. Ұлы Аңғар spadefoot және жазық spadefoot Канаданың батысында және АҚШ-тың солтүстік-батысында кездеседі, бірақ жазық spadefoot Техас пен Мексиканың солтүстігіне де тарады. Кучтың, Хуртердің және Нью-Мексиконың spadefoot АҚШ-тың оңтүстік және оңтүстік-батысында таралған, Куч пен Хуртер Мексикаға дейін жетеді. Батыс spadefoot Калифорнияда, негізінен штаттың оңтүстік бөліктерінде және Мексикадағы Баха Калифорнияға дейін таралған. Жабайылардың климат өзгеруіне байланысты Оңтүстік Америка елдерінен Солтүстік Америкаға қоныс аударған деп есептеледі. Олар, әдетте, АҚШ-қа бір түр ретінде келген, бірақ континентке таралып, жаңа ортаға бейімделгенде бөлініп кеткен. Жабайылар батпақ сияқты ортаны жақсы көреді, бірақ көбейту үшін ғана суға кіреді. Олар жылдың көп бөлігін ауа райының өзгеруіне қарсы тұру үшін топыраққа көміліп өткізеді.
Spadefoot toads are generally found in arid climates, where they spend the majority of their lives underground, generally beneath perennial ponds, creek beds, or other moisture retaining areas. During years of sufficient rainfall, the toads surface to breed and lay eggs. Spadefoot toads stay hidden underground in a low energy state, and are awakened by low frequency sounds of thunder.> They then dig their way to the surface. After a thunderstorm, a previously silent dry area may start to sound like a marshy swamp, as the toads quickly seek mates in the short time available before desert puddles dry up. Tadpoles rapidly mature into toads and must bury themselves before desert conditions revert to normal. The species of spadefoot toads are found in different locations across North America. The eastern spadefoot is the only species found east of the Mississippi River, ranging from New England to southern Florida. The Great Basin spadefoot and the plains spadefoot are both found in Western Canada and the northwestern U. S., but the plains spadefoot has also spread into Texas and northern Mexico. Couch's spadefoot, Hurter's spadefoot, and the New Mexico spadefoot are all spread across the Southern and Southwestern U. S., with Couch's and Hurter's also reaching into Mexico. The western spadefoot is found in California, mainly southern parts of the state and extending into Baja California, Mexico. The toads are believed to have moved into North America from South American countries due to a changing climate. They most likely moved into the U. S. as a single species, but split up as they spread across the continent and adapted to their new surroundings. The toads prefer marsh like environments, but only enter the water to breed. They stay buried in the soil for most of the year as a mechanism to deal with changing weather.
Диета
Америкалық шұбар аяқты жабындардың ерекше тамақтану режимі бар. Ересектер мен дернәсілдердің тамақтануы әртүрлі. Ересектердің тамақтың құрамы омыртқасыз жануарлардан тұрады. Олар шыбықтар, шегірткелер, гусеницалар, көбелектер, құмырсқалар, жүз аяқтылар, мың аяқтылар, құрттар және бұқақтарды жейді. Дернәсілдердің тамақтануы олардың қоршаған ортасына және тамақ көзіне байланысты. Жұмыртқадан жарылғанда планктонмен қоректенеді. (оған қарамастан, Огайо, Коннектикут және Род-Айленд штаттарында да жойылу қаупі бар), тірі популяциялары олардың белгілі орнының тек екі жерінде ғана табылған. Олардың популяциясының төмен болуының бір себебі, көбеюге арналған су тобырлары мен көлдердің "дернәсілдер метаморфозды аяқтамас бұрын жиі құрғап қалуы" (Naish, 2015) болуы мүмкін.
American spadefoot toads have a unique diet. The adults' and tadpoles' diets vary. The adults' diet consists of invertebrates. They eat flies, crickets, caterpillars, moths, spiders, centipedes, millipedes, earthworms, and snails. The tadpoles' diet is related to its surroundings and food supply. When they are first hatched, they eat plankton. (though also endangered in: Ohio, Connecticut, and Rhode Island), when living populations were only found in two of their known locations. One possibility for their low population size could be that breeding pools and ponds "often dry up before the tadpoles get to complete metamorphosis"(Naish, 2015)
Қазірге дейін, табиғатты қорғау жұмыстары түрлердің мекендеу ортасының жоғалуын болдырмауға ықпал етті. 2012 жылы бір жұбай 32 акр жерді бөліп, құрылыс жұмыстарын бастауды жоспарлап отырғанын білді. Беркс округінің табиғатты қорғау қоры және оның серіктестері ұсынған түрлерге қатысты іс-қимыл жоспарына сәйкес, жұбай енді мемлекеттік рұхсат алуға және "шығыс шұбар аяқты жабынға жақын білетін маманды жалдап, оның мекендеу ортасының белгілерін анықтау үшін тексеру жүргізуі керек". Пенсильвания штатының Табиғи әртүрлілік бөлімі 2011 жылы шығыс шұбар аяқты жабынға арналған түрлерге қатысты іс-қимыл жоспарын жариялады. Бұл жоспарда халық саны бар келесі округтер көрсетілген: Адамс, Беркс, Бакс, Центр, Камберленд, Франклин, Лихай, Нортгемптон, Нортгемберленд, Юнион және Йорк. Табиғатты қорғау жұмысының нәтижесінде, азаматтардың өз аймақтарындағы шұбар аяқты жабындардың жойылу қаупі туралы хабардар болуы жетістікке жетті. 2004 жылы батыс шұбар аяқты жабыны Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) Қызыл тізімінде "жақындағы қауіпті" деп жіктелінген Scaphiopodidae тұқыласының жалғыз өкілі болды. Басқа барлық түрлер, шығыс шұбар аяқты жабыны да, ең аз алаңдатушылыққа жатады. Қазіргі уақытта барлық түрлердің сақталу статусын қайта қарау қажет.
So far, conservation efforts have affected the prevention of the species habitat loss. In 2012, a couple learned that 32 acres of a property they planned to subdivide and break ground on could potentially be spadefoot habitat. So as per a species action plan put forth by Berks County conservancy and its partners, the couple would now need to seek state approval, and "hire someone familiar with the eastern spadefoot toad to survey the tract for signs of its habitat". The Natural Diversity Section of the State of Pennsylvania published a 2011 species action plan for the Eastern Spadefoot toad. This plan identifies the following counties for populations: Adams, Berks, Bucks, Centre, Cumberland, Franklin, Lehigh, Northampton, Northumberland, Union, and York. As per conservation efforts, the awareness of citizens to the endangerment of spadefoot toads in their regions has been a success. In 2004, the western spadefoot toad was the only member of the family Scaphiopodidae to be classified as near threatened by the ICUN Red List. All other species, including the eastern spadefoot, were listed as least concern. Presently, all species' conservation status require reviewing.
Түрлер
АтауыБиологиялық атауыСипаттамаСуреттерКүше тұяқты бақаScaphiopus couchiiКүше тұяқты бақалар АҚШ-тың оңтүстік-батыс аймақтарында және Мексиканың кейбір аймақтарында кездеседі. Олар жылына 8–10 ай топыраққа көміліп жатады және бір рет жеген тамағы бір жылға жетеді. Коучтың шұңқыр аяқты бақаларының дернәсілдері 7–8 күнде бақаға айналады.Шығыс тұяқты бақаScaphiopus holbrookiiШығыс тұяқты бақалар АҚШ-тың шығыс жағалауында, Оңтүстік Жаңа Англиядан Флоридаға дейін таралған. Олар көбінесе батпақты және аралас жапырақты орманды батпақты жерлерде кездеседі. Олардың ұзындығы 3 дюймға дейін жетеді. Ұлы ойпаттағы тұяқты бақаSpea intermontanaҰлы ойпаттағы тұяқты бақа Канаданың Оңтүстік Британдық Колумбиясының оңтүстік-орталық бөлігінен бастап АҚШ-тың солтүстік-батыс штаттарында, мысалы Вайоминг, Орегон және Калифорнияда кездеседі. Көбінесе Ұлы ойпаттағы тұяқты бақалар түнгі өмірге бейімделген және олардың рационында құмырсқалар сияқты омыртқасыз жануарлар бар. Hurter тұяқты бақаScaphiopus hurteriiHurter тұяқты бақалары АҚШ-тың оңтүстік штаттарында – Техас, Арканзас, Оклахома және Луизианада кездеседі. Бұл бақалар бұрын шығыс тұяқты бақаның қосалқы түрі деп есептелген. Жаңа Мексика тұяқты бақаSpea multiplicataЖаңа Мексика тұяқты бақасы Мексикада және АҚШ-тың Аризона, Жаңа Мексика, Невада, Юта және Колорадо штаттарында кездеседі. Олардың ұзындығы 2,5 дюймға дейін жетеді. Жазық тұяқты бақаSpea bombifronsЖазық тұяқты бақа Канаданың оңтүстік шөлейт провинцияларында, АҚШ-тың орталық штаттарында және Мексиканың солтүстік бөлігінде кездеседі. Олардың ұзындығы 2 дюймға дейін жетеді. Оларды уақытша су көздеріне жақын құмды немесе қиыршық тасты топырақты жерлерде табуға болады. Батыс тұяқты бақаSpea hammondiiБатыс тұяқты бақа тек Калифорнияда және Мексиканың Баха Калифорниясында ғана кездеседі. Басқа бақалардан айырмашылығы, батыс тұяқты бақа тек көбейту үшін ғана суға кіреді.
NameBiological nameDescriptionImagesCouch's spadefoot toadScaphiopus couchiiCouch's spadefoot toads are found in the southwestern regions of the United States and some regions of Mexico. They stay buried in the soil for 8–10 months a year and eat enough in one meal to last them a whole year. Couch's spadefoot toads' tadpoles transform into frogs in 7–8 daysEastern spadefoot toadScaphiopus holbrookiiEastern spadefoot toads are found all along the East Coast of United States, from southern New England to Florida. They are mostly found in areas with marshes and mixed hardwood swamps. They can grow up to 3 inches long. Great Basin spadefoot toadSpea intermontanaThe Great Basin spadefoot toad is found in the area spanning from south central British Columbia, Canada to Northwestern states of the United States, such as Wyoming, Oregon, and California. Most of the Great Basin spadefoot toads are nocturnal and their diet includes invertebrates such as ants. Hurter's spadefoot toadScaphiopus hurteriiHurter's spadefoot toads are found in the Southern U. S states of Texas, Arkansas, Oklahoma, and Louisiana. These toads were once thought to be a subspecies of the eastern spadefoot toad. New Mexico spadefoot toadSpea multiplicataThe New Mexico spadefoot toad is found in Mexico and the U. S. states of Arizona, New Mexico, Nevada, Utah, and Colorado. It grows up to 2.5 inches in length. Plains spadefoot toadSpea bombifronsThe plains spadefoot toad is found in the southern prairie provinces of Canada, central states of the United States, and northern parts of Mexico. They can grow up to 2 inches in length. They can be found in the areas with sand or gravel in soils near temporary bodies of water. Western spadefoot toadSpea hammondiiThe western spadefoot toad can be found only in California and Baja California, Mexico. Unlike other toads, the western spadefoot only enters the water to breed.