Кіріспе

Филипп Водианер – венгрлік қауымдық қызметкер; ол 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында Сегед қаласында өмір сүрді. 1793 жылдан 1809 жылға дейін еврей қауымының президенті болды, қауымға алғашқы синагог құру үшін жер учаскесін, сондай-ақ ḥebra ḳaddisha үшін күміс ыдыстарды сыйлады. Оның ұлы Косман (Вепровацта 1788 жылы туған; 18 тамыз 1831 жылы Гьёр-Сигетте қайтыс болған) Сегедте Сэмюэл К. Броди мен Лебуш Ḥарифтен, Маттерсдорфта Р. Мозе Соферден және Обудада Р. Мозе Минцтен Талмудты оқыды. Әйел алып, Гьёр-Сигетке қоныстанғаннан кейін, ол жеке ешиба ашты, онда әдетте қырық-елу шәкірт білім алды; және ол Талмуд ғалымы ретінде жоғары беделге ие болды. Оның қолжазба күйінде қалған еңбектерін оның ұлы Арнольд (Гьёрде 1817 жылы туған) профессор В. Бахердің редакторлығымен жариялады. Олар 1890 жылы екі томдық «Sefer Naḥalat Yehoshua, Liber Hereditatis Josuæ, Commentationes in Plerosque Talmudi Babylonii Tractatus Additis Commentationibus in Pentateuchum» деген атпен жарық көрді, онда Талмуд жаңалықтары және Торадағы аяттардың түсіндірмелері бар еді. Водианердің ұлы Самуил, әкесі қайтыс болғаннан кейін Сегедте темекі, жүн және астық сататын ірі қойманы басқарды, 1812 жылдан 1821 жылға дейін қауым президенті болды. Кейін ол Пестке (Будапешттің бір бөлігі) қоныстанды, онда ол және оның балалары дін өзгертіп, крещение алды. Оның ұлы Альберт (Сегедте 1818 жылдың 13 тамызында туған; Будапештте 1898 жылдың 17 шілдесінде қайтыс болған) Пешт пен Венада технологияны оқыды және 1867 жылы Венгрияның Солтүстік темір жолының корольдік комиссары болып тағайындалды. 1869 жылы екінші дәрежелі Темір крестпен, 1870 жылы Папаның Санкт-Георгий орденінің кресімен марапатталды, ал 1886 жылы венгр дворяндығына көтерілді.