Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тері бригадалары – Солтүстік Америкадағы тері саудасы саласында жабдықтарды, тауарларды және терілерді тасымалдау үшін пайдаланылатын каноэлер мен қайықтардың керуендері болды. Олардың көп бөлігі жергілікті тері аулаушылардан, олардың көпшілігі метистерден, сондай-ақ тері саудагерлерінен құралды. Бұл саудагерлер өздерінің үй сауда бекеттері мен ірі Гадсон шығанағы компаниясы немесе Солтүстік-Батыс компаниясы бекеттері арасында саяхаттап, ішкі бекеттерді тауармен қамтамасыз етіп, жағалау бекеттеріне тері жеткізетін. Саяхат көбінесе өзендер арқылы каноэмен, ал кейбір далалық аймақтарда жылқымен жүргізілетін. Мысалы, олар өздерінің ішкі аймақтарынан Гудзон шығанағына немесе Джеймс шығанағына баратын. Мұндай жүйе 19 ғасырдың басында ең көп таралған. Кейіннен каноэлер экономикалық және физикалық тұрғыдан тиімді болғандықтан "Йорк" қайықтарымен алмастырылды.
Fur brigades were convoys of canoes and boats used to transport supplies, trading goods and furs in the North American fur trade industry. Much of it consisted of native fur trappers, most of whom were Métis, and fur traders who traveled between their home trading posts and a larger Hudson's Bay Company or Northwest Company post in order to supply the inland post with goods and supply the coastal post with furs. Travel was usually done on the rivers by canoe or, in certain prairie situations, by horse. For example, they might travel to Hudson Bay or James Bay from their inland home territories. This pattern was most prevalent during the early 19th century. Canoes were eventually replaced by York boats because they were more economically and physically efficient.
Қайық
Терілерді қыс бойы аулаудан алынған және еуропалық тауарларға айырбастауға болатын сауда орындарына жеткізу қажеттілігінен тері бригадалары басталды. Олар бастапқыда жергілікті ауылдардан каноэлермен саудагерлермен алдын ала белгіленген кездесу орындарында кездесу үшін саяхаттайтын шағын топтар болды, кейіннен саудагерлер өздері каноэмен аулаушылардың аумақтарына шығып, жол бойы бекіністер мен сауда посттарын құра бастады. Көбінесе тері бригадалары каноэмен жүргізілетін, оларды палуандар немесе басқа адамдар басқаратын. Йорк фабрикасы (Хадсон шығанағында) немесе Монреаль (Сент-Лоуренс өзенінде) сияқты орындарға ағыс бойымен тасылатын жүктер негізінен теріден тұратын. Йорк фабрикасы мен Монреальден ағысқа қарсы тасылатын жүктерде сауда тауарлары, оқ-дәрі, тұзақтар және келесі қысқы аулау маусымы үшін қажетті басқа да жабдықтар болады. Мұндай бригадалар көбінесе жыл сайын ұйымдастырылатын. Бұл каноэ жолдары Солтүстік Америкадағы тері саудасы кезінде құрылған күрделі көлік жүйесінің бір бөлігіне айналды. Сауда посттары мен бекіністер арасында жабдықтар, сауда тауарлары мен терілер тасымалданды, ал терілер әлемдік нарыққа жыл сайын жіберілетін.
Fur brigades began with the need to transport furs trapped during the winter to markets where the furs could be exchanged for European trade goods. They evolved from small brigades of canoes from native villages traveling to meet fur traders at pre selected meeting places to traders going out in canoes to meet the trappers in their home territory with forts or posts being established along the way. One common fur brigade was by canoe, conducted by voyageurs or others. Downstream loads to locations such as York Factory on the Hudson Bay or to Montreal on the St. Lawrence River consisted mainly of furs. Upstream loads from York Factory and Montreal consisted of trading goods and the ammunition, traps and various other supplies needed for the next winters trapping season. These brigades were usually an annual event. These canoe routes became part of a complex transportation system during the North American fur trade. Supplies, trading goods and furs were carried between the various forts and posts along the fur trade routes and the furs would be shipped every year to the world markets.
Йорк қайықтары
1790 жылдары каноэлердің көлік мәселелеріне жауап ретінде Йорк қайықтары жасалды. Каноэлердің нашарлығы, сыйымдылығының шектеулі болуы және үлкен экипаж қажеттігі болды. Сауда посттарында Йорк қайықтарын салуға арналған арнайы алаңдар болды. 1862 жылы әйгілі Эмиль Петиот Форт-Эдмонтонның сол кездегі бас факторы Уильям Дж. Кристидің француз тілінде айтқан сөздерін келтірді: «Мен өзім метиспін». «Компаниядағылардың көбісі метистер. Бас факторлардың арасында бірде-бір нағыз ағылшын жоқ, және он шотландтың таза қанды екеніне күмәнім бар». (аударма)
In the 1790s, York boats were created in response to the transportation problems that canoes posed. Canoes were fragile, had a limited capacity, and required large crews. Trading posts had specific areas set aside for York boat building. In 1862, Father Émile Petitot quoted William J. Christie then the chief factor of Fort Edmonton as saying in French; "I am myself a Métis." "We are almost all Métis in the Company. Among the chief factors there is not a single Englishman, and maybe not ten Scots with pure blood." (translation)
Кейбір тері бригадаларының экипаждары лақап атайтын, кейбіреулері олардың тамақтану әдеттерінен туындаған. Қызыл өзеннің «саяхатшылары» Тауро деп аталды. «Тауро» – шамамен 90 фунт салмақтағы пеммикан қапшығы. Портаж-Ла-Лош бригадасының саяхатшылары Poissons blancs (ақ балық) деп, ал Форт-Эдмонтондағы Саскачеван өзені бригадасы Blaireaux (дала тышқандары) деп аталды. Les Cygnes (қулар) Форт-Пеллидегі Swan River аймағынан, Les Rabasca (Атабаска тайпасы) Форт-Чипевяндағы Athabasca аймағынан, ал Les Gens de la Grande Riviere (үлкен өзеннің адамдары) Форт-Симпсондағы Mackenzie өзені аймағынан шықты. Бригадалардың арасында қызығушылық күшті болды және бригаданың абыройын қорғау үшін «чемпиондары» арасында жиі жұдырықай соғыстар ұйымдастырылатын. Жарыскер қауырсынмен безендірілген бас киімін киіп, өзінің батырлығын мақтан тұтатын (chantant le coq).
The crews of some of these fur brigades had nicknames, some derived from their dietary habits. The Red River "tripmen" were called the Taureaux. A "Taureau" is a bag of pemmican weighing about 90 pounds. The Portage La Loche brigade's tripmen were called the Poissons blancs (whitefish) and the Saskatchewan River brigade based in Fort Edmonton the Blaireaux (badgers). Les Cygnes (the swans) were from the Swan River district based in Fort Pelly, Les Rabasca (Athabascans) from the Athabasca district based in Fort Chipewyan and Les Gens de la Grande Riviere (men of the great river) from the Mackenzie River district based in Fort Simpson. The brigades were intensely rivalrous and would frequently stage fistfights between their "champions" to defend the brigade's honor. The challenger would strut about adorned with feathers in his cap bragging about his prowess (chantant le coq).