Кіріспе

Бердан мылтығы (орысша: винтовка Бердана) – американдық инженер және ойлап табушы Хирам Берданның 1868 жылы жасаған бір оқты мылтығы. Ол 1870 жылдан 1891 жылға дейін Ресей империясының әскери мылтығы болды, содан кейін Мосин-Нагант мылтығымен алмастырылды. Бұл қару Ресейде аң аулауға кеңінен қолданылды, сондай-ақ 1930 жылдардың ортасына дейін спорттық түрлері, оның ішінде оқпандар да шығарылды. 42 калибрлі ресейлік Бердан I (M1868) және Бердан II (M1870) мылтықтары, Испанияның M1857/67 Бердан (және оған ұқсас инженерлік, артиллериялық және қысқа мылтықтар) ретінде қабылдаған испандық Бердан түрлендірілген мылтықтарынан өзгеше.

Бердан І

Кейінгі бір оқ атарлық Бердан мылтығының екі әртүрлі нұсқасы Императорлық Ресейде қызметтік қару ретінде қабылданды. АҚШ-та "Кольт" компаниясы жасаған алғашқы нұсқасы 1868 жылғы модель, немесе Бердан I деп аталады. Бұл – ұрғысыз, "қақпақшалы" құлпынайлы конструкция, және шектеулі санда (келісімшарт бойынша 30 000 дана) толық ұзындықтағы жаяу әскер мылтығы ретінде өндірілді. "Кольт" компаниясы сондай-ақ бірнеше жартылай сатылы Бердан I атты әскерлік карабин прототиптерін жасады, бірақ олар Ресей әскеріне қабылданбады. "Кольт" тіпті Бердан I негізінде бірнеше нысанаға арналған мылтықтарды да жасады.

Бердан II

1870 жылғы модель немесе Бердан II – бір рет атылатын, ерекше қысқа, алмұрт пішіндес бұранда тұтқасы бар, құлыпты механизммен жұмыс істейтін мылтық. Бұранда тұтқасы механизмді құлыптаудың жалғыз тірегі болып табылады және жабық күйде көлденең емес, 30 градус бұрышпен жоғары қаратылады. Бердан II төрт түрде шығарылды: жаяу әскерінің мылтығы, жеңіл және сәл қысқа драгун мылтығы, түймелі оқпаны және қорғағыш қақпағы жоқ казак мылтығы және атқыштардың карабині. Жаяу әскері мен драгун мылтықтарына төртбұрышты ұялы штыктар берілді. Бердан II-нің бастапқы өндірісі Англиядағы «Бирмингем Small Arms» компаниясында жүзеге асырылды. Кейіннен олар Ресейдегі Тула, Ижевск және Сестрорецк қалаларындағы зауыттарда көптеп өндірілді. Барлық модельдердің жалпы саны 3 миллионнан астам деп есептеледі. Бұл мылтық өте дәл, қарапайым және сенімді болғанымен танымал.

Қаптама

Хирам Бердан 10.7×58 ммR патронын да өңдеп шығарды, бұл жұмыста оған орыс полковнигі көмектесті. Ол АҚШ және Ұлыбританияда көптеген патенттерге ие болды. Бұл патронның қаптамасында Berdan капсюлі алғаш рет қолданылды, ол кіші қару патроны үшін жаңалық болды. Патрондар көк түсті қағаздан жасалған, әрқайсысы алтыдан тұратын бумаларда шығарылды. Мылтықтарға арналған стандартты патроннан өзге, кавалериялық карабин үшін арнайы патрон да жасалды. Ол сол патрон корпусы мен оқтың өзін қамтыды, бірақ ұнтақтың мөлшері 4,5 грамм ғана болды және қызғылт түсті қағаздан жасалған алтылық бумаларда таратылды. Қолданылған кезде 10.75×58 ммR (4.2 сызықты) патроны өте қуатты және дәлдігімен белгілі болды.

Кейінгі қолданылуы

Берданның ешқандай дүкенді нұсқасы прототип кезеңінен әрі дамыған жоқ. Дегенмен, орыс әскерлерінде түрлі патрон ұстағыштар болды, мысалы, Крнка жедел зарядтағышы, олар мылтықтарына қайта зарядтауға көмектесу үшін бекітілді. 1880-жылдардың соңында Ресей Берданды жоғары жылдамдықты және дүкенмен толықтырылатын мылтыққа алмастыру процесін бастады, нәтижесінде Мосин-Нагант қабылданып алынды. 1892 жылы Бельгиядағы қару жасаушылар орыс әскері үшін 3004 Бердан II мылтығын 7.62×54ммR патронына ауыстырды. Бұл мылтықтарда жаңа ұңғылар мен атар тұғырлар, сондай-ақ алдыңғы құлыптауышы және ұзын тұтқасы бар жаңа өңірлер болды. Егер бұл ауыстыру қызметке жарамды деп табылғанда, тағы 40 мың мылтық ауыстырылатын еді. Бірақ бұл жоспар іске аспады. Мосин-Нагант қабылданып алынғаннан кейін, Ресейде қолданыстан қалған мылтықтардан спорттық мылтықтар мен аңшылық мылтықтары қайта жасалды. "Соңында маған бір ой келді: мен оған ескі мылтығын жаңасына айырбастауды ұсындым. Бірақ ол Берданканы әкесінің естелігі үшін сақтайтынын, оған үйренгенін және оның өте жақсы атып жатқанын айтып, бас тартты. Ол ағашқа жақындап, мылтығын алып, қолмен салдағышын сипап бағдарлады." – Дерсу Узала, В. К. Арсенев.

Белгілер

Бердан мылтығының таңбалары көбінесе жоғарғы қабылдағыштың бетінде Ресей империясының екі бас бүркіт таңбасынан тұрады. Өндірушінің аты кириллицамен, жасалған күні және мылтықтың сериялық нөмірі – оқ түтігінің үстінде жазылған. Кейбір мылтықтардың қабылдағышында да жасалған күні көрсетілген. Сериялық нөмір жабысқа да соғылған. Қосымша сынақ белгілері мен иелік белгілері қабылдағыш пен оқ түтігінде табылады. Салдақтың оң жағында фабрикалық мөр басы бар.