Кіріспе

Питер Маникас (1934–2015) – ғылым және қоғам философы, [Нью-Йорк қалалық университетінің Квинс колледжінде] және [Гавайи университеті Маноа қаласында] қызмет еткен. Ол көптеген кітаптардың авторы, олардың ішінде:
Мемлекеттің өлімі
Соғыс және демократия
Логика философия ретінде
Әлеуметтік ғылымдардың тарихы мен философиясы
Әлеуметтік ғылымдардың реалистік философиясы
Гавайидегі әлеуметтік процестер
Дьюиді құтқару: Прагматикалық натурализмдегі эсселер

Оның «Әлеуметтік ғылымдардың тарихы мен философиясы» кітабының сипаттамасы, оның ой-пікірінің негізгі элементтерін ұсынады, олар негізгі көзқарастардан түбегейлі өзгеше. Бұл кітап үш негізгі бөлімнен тұрады: (I) Ол алдымен ерте заманауи кезеңдегі кейбір маңызды идеялардың тарихын зерттейді (Хоббс пен Маркстан Гегельге, Вебер мен Кунға дейінгі ойшылдарды бағалау), (II) содан кейін қазіргі әлеуметтік ғылымның қалыптасуына әсер еткен институционалдық және әлеуметтік ерекшеліктерді зерттейді, (III) болашаққа баламалы реалистік философияны ұсыну арқылы аяқталады. Әлеуметтік ғылымдар деп біз топтастыратын пәндердің алуан түрлілігіне арналған бұл амбициялы сын тарихы, әлеуметтік ғылымның анықтамалық ерекшелігі – идеология екенін, тарихи тұрғыдан және қазіргі уақытта да дәлелдейді. Бастапқыда ғылым туралы бұрыс түсінікке негізделген «әлеуметтік ғылымдар» мемлекет пен қоғамның табиғаты туралы қағидаларды қабылдап, жетілдірді, бұл қағидалар қазіргі заманғы университеттердің дамуымен институционалдық деңгейге жетті. Бұл зерттеуді терең моральдық көзқарас жетектейді. Профессор Маникастың тарихи очеркінің басты (немесе ең басты) моральдық мәні – «заманауи әлеуметтік ғылымдар, әдейі немесе әдейісіз, статус-квоны қорғаушылар болды» (276-бет). Бірақ, әлеуметтік ғылымдар потенциалды түрде босата алады» (сол жерде). Алайда, гуманитарлық ғылымдар босататын пәндерге, адамгершілікке ұласатын тәжірибелерге айнала алады, егер олар адамдарға әлеуметтік шындықтың жеткілікті нақты екенін, бірақ ол өзгермейтін табиғат сияқты емес, адамдардың қызметімен қолдау табатын нәрсе екенін түсінуге көмектессе ғана мүмкін, және осы қызметтерге қатысты адамдардың ғана айтуға құқығы бар (сол жерде). Бұл, әсерлі түрде, адамдарға өздерін «себептік агенттер» ретінде көруге мүмкіндік беруді білдіреді, сондай-ақ, «қоғамды үлкен адамгершілік, бостандық және әділдікке қарай қайта құруға қабілетті» (277-бет) жандар ретінде көруге мүмкіндік беруді білдіреді. Винсент Колапиетро, Пенсильвания мемлекеттік университеті, Америка философиясын дамыту қоғамы, Хабарлама.

Сыртқы

https://web.archive.org/web/20120912171516/http://www2.hawaii.edu/~manicas/

https://obits.staradvertiser.com/2016/01/08/peter-t-manicas/