Онтарио провинциялық мәжілісі спикерлерінің тарихы
Speaker of the Legislative Assembly of Ontario
Онтарио провинциялық мәжілісінің спикері: Нельсон Парламент және Эдигоффердің рөлі, үкіметтік коалиция, сенімсіздік дауысы, либералдар мен НДП арасындағы келісім.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Онтарио провинциясының заң шығарушы органының парламенттік мәртебесі.
Parliamentary position of the legislature of Ontario, Canada
Онтарио заң шығарушы ассамблеясының спикері – Онтарио заң шығарушы ассамблеясының төрағасы.
The Speaker of the Legislative Assembly of Ontario is the presiding officer of the Legislative Assembly of Ontario.
1920 жыл
Нельсон Парламент – Принс-Эдуард округінен сайланған либералды саяхатшы, Онтарионың Біріккен фермерлері мен Еңбек партиясы Онтарионың 15-ші заң шығарушы ассамблеясында коалициялық үкімет құрған кезде спикер болып тағайындалды. Үкіметтік партияның көптеген мүшелері жаңадан сайланған немесе үкімет министрлері болып тағайындалған (сол себепті олар сайлануға құқығы болмады). Бірнеше күннен кейін Миллер үкіметі сенімсіздік дауысымен құлатылды, ал либералдылар мен Жаңа демократиялық партия арасындағы келісімге сәйкес, либералды көшбасшы Дэвид Петерсоннан заң шығарушы ассамблея таратылмай, жаңа сайлау өткізілмей үкімет құру сұралды. Либералды депутат Эдигоффер Петерсон үкіметінің барлық кезеңінде спикер қызметін атқаруын жалғастырды.
Nelson Parliament was a Liberal representing Prince Edward riding, who was named Speaker when the United Farmers of Ontario and Labour Party formed a coalition government in the 15th Legislative Assembly of Ontario. A considerable number of members in the governing party were either freshly elected or chosen to serve as government ministers (which made them ineligible to be elected). Days later, the Miller government was brought down by a Motion of Non Confidence and, as a result of an accord between the Liberals and the NDP, Liberal leader David Peterson was asked to form a government without the legislature being dissolved and a new election. Edighoffer, a Liberal MPP, remained Speaker for the duration of the Peterson government as well.
1990 жыл
NDP депутаты Дэвид Уильям Уорнер (Скарборо Элсмир) екінші турда спикер болып сайланды. Бұл, құпия дауыс беру арқылы спикер сайлаудың алғашқы реті болды, және бұл жаңадан сайланған Онтарио Жаңа демократиялық партиясының Боб Рей үкіметі енгізген реформаның нәтижесі. Уорнер либералдар Жан Пуариерді (Прескотт және Рассел) және Жиль Моренді (Карлтон Ист) сондай-ақ PC депутаты Норм Стерлингті (Карлтон) жеңді.
NDP MPP David William Warner (Scarborough Ellesmere) was elected Speaker on the second ballot, in the first election held for the position by secret ballot, as the result of a reform introduced by the newly elected Ontario New Democratic Party government of Bob Rae. Warner won over Liberals Jean Poirier (Prescott and Russell) and Gilles Morin (Carleton East) and PC MPP Norm Sterling (Carleton).
1996 жыл
Жетінші дауыс беруде PC партиясының депутаты Крис Стоквелл (Этобикок Батыс) спикер болып сайланды, бұл премьер-министр Майк Харристің қолдаған депутаты Маргарет Марлендті (Миссиссауга Оңтүстік) жеңіп шықты.
On the seventh ballot, PC MPP Chris Stockwell (Etobicoke West) was elected Speaker, defeating fellow PC MPP Margaret Marland (Mississauga South), who was the preferred choice of Premier Mike Harris.
2011 жыл
Онтарионың 40-шы заң шығарушы жиналысында спикер лауазымына тоғыз кандидат түсті, бұл 2011 жылғы провинциялық сайлаудан кейін либералдық азшылық үкіметі құрылған соң өтті. Либералдық кандидаттардың бірі – Донна Кэнсфилд, оны премьер-министр Далтон МакГинти қолдады.
There were nine candidates for the position of Speaker in the 40th Ontario legislature, held after the 2011 provincial election returned a minority Liberal government. The Liberal candidates were Donna Cansfield, who was supported by Premier Dalton McGuinty,
2014 жыл
Либералды депутат Дэйв Левац 2014 жылдың 2 шілдесінде өткен 41-ші Парламенттің бірінші сессиясында спикер лауазымына екінші мерзімге қайта сайланды, бұл Хью Эдигофферден кейін бірінші рет бірнеше мерзімге спикер болып сайланатын адам болды. Левац үшінші турда НДП депутаты Пол Миллерді және Прогрессивті консерватор Рик Николсты жеңді. НДП депутаты Шери ДиНова бірінші турда, ал Либералды депутат Шафик Каадри екінші турда сайлаудан шығарылды. Дауыс берудің нақты саны жарияланбады.
Liberal MPP Dave Levac was re elected to a second term as Speaker at the first session of the 41st Parliament held on July 2, 2014, becoming the first Speaker since Hugh Edighoffer to serve more than one term. Levac defeated NDP MPP Paul Miller and Progressive Conservative Rick Nicholls on the third ballot. NDP MPP Cheri DiNovo was eliminated on the first ballot and Liberal MPP Shafiq Qaadri was eliminated on the second ballot. Actual vote totals were not released.
2018 жыл
ПК МПП Тед Арнотт 2018 жылдың 11 шілдесінде өткен 42-ші Парламенттің бірінші сессиясында алғашқы дауыспен спикер болып сайланды, бұл кезде Рэнди Хиллер, Джейн МакКенна және Рик Николлс жеңіліске ұшырады. Арнотт сайлау кезінде заң шығарушы органның ең көп қызмет еткен үш депутатының бірі болды.
PC MPP Ted Arnott was elected as Speaker at the first session of the 42nd Parliament held on July 11, 2018 on the first ballot, defeating Randy Hillier, Jane McKenna and Rick Nicholls. Arnott was one of the three longest serving members of the legislature at the time of election.
2022 жыл
Арнотт 2022 жылдың 8 тамызында спикер лауазымына қайта сайланды, бұл ретте оның партияласы ПК МПП Нина Тангриге қарсы күресте жеңіске жетті, ал Нина Тангриді премьер-министр Дуг Форд қолдаған болатын.
Arnott was re elected Speaker on August 8, 2022, defeating a challenge by fellow PC MPP Nina Tangri, who had been endorsed by Premier Doug Ford.
Сайлау
Вестминстер жүйесіне негізделген басқа спикерлер сияқты, Заң шығарушы Ассамблеяның спикері де құпия дауыс беру арқылы сайланады. 1990 жылдан бері МПП депутаттары осылай сайлап келеді. Ал бұрын спикерді Онтарио премьер-министрі Оппозиция жетекшісімен және үшінші ірі партия жетекшісімен кеңескеннен кейін тікелей тағайындап, содан кейін заң шығарушы орган бекітетін. Дэвид Уорнер әріптестері сайлаған алғашқы спикер болды. Бұл өзгеріс 1986 жылы федералды Төменгі палатада жасалған ұқсас реформаны көрсетеді. Спикер көбінесе үкіметтік партияның мүшесі болады. Тек Джек Стоукс, Нельсон Парламент және Хью Эдигоффер ерекше жағдайларға жатты. Спикер өз лауазымын бейтарап түрде атқаруға міндетті. Бұл федералды Төменгі палатадағы жүйеге ұқсас, бірақ Ұлыбританияның Өкілдер палатасы спикерінен өзгеше. Заң шығарушы Ассамблеяның сайланғаннан кейін партиялық мүшелігінен бас тартқан жалғыз спикері – 1920 жылы сайланған Нельсон Парламент болды.
As with other Speakers that are modeled on the Westminster system, the Speaker of the Legislative Assembly is elected using a secret ballot. Since 1990, the position has been elected by MPPs in this manner. Previously, the Speaker had been appointed directly by the Premier of Ontario after consultation with the Leader of the Opposition and the leader of the third largest party, and then ratified by the legislature. David Warner was the first Speaker to be elected by his or her peers. This change reflects a similar reform undertaken by the federal House of Commons in 1986. The Speaker is usually a member of the governing party. The only exceptions have been Jack Stokes, Nelson Parliament and Hugh Edighoffer. The Speaker is required to perform his or her office impartially, This is identical to the system in place in the federal House of Commons, but stands in contrast to the Speaker of the House of Commons of the United Kingdom. The only Speaker of the Legislative Assembly to have resigned his party affiliation upon election was Nelson Parliament, who was elected in 1920.
Тұрғылықты жері
Бір кезде спикердің Онтарио заң шығарушы ғимаратында қабылдау бөлмесі және пәтері болған. 1937 жылы Чорли Парк жабылғаннан кейін, қабылдау кеңістігі Онтарионың вице-губернаторына тұрғын емес вице-корольдік жай ретінде берілді. Спикер заң шығарушы органдағы спикердің пәтері деп белгілі резиденцияда тұрады.
The Speaker once had both reception space and an apartment within the Ontario Legislative Building. After the closure of Chorley Park in 1937, the reception space was transferred over to the Lieutenant Governor of Ontario, as a non residential vice regal suite. The Speaker maintains a residence at the Legislature, known as the Speaker's Apartment.