Тайваньдағы цензура: 1987 жылдан бері азайып, қазіргі кезде қорлау, ұлттық қауіпсіздік және Қытаймен қарым-қатынасқа бағытталған. Көлемді мақала оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай Республикасында (Тайвань) цензура.
none
censorship in the Republic of China (Taiwan)
Censorship in Taiwan was greatly relaxed when the state moved away from authoritarianism in 1987. Since then, the media has generally been allowed to broadcast political opposition. Today, the focus of censorship is slander and libel, cross Strait relations, and national security.
Тайваньда цензура 1987 жылы мемлекет авторитаризмнен бас тартқаннан кейін күрт жеңілдетілді. Осы уақыттан бері, бұқаралық ақпарат құралдарына саяси оппозицияны таратуға мүмкіндік берілді. Бүгінде цензураның негізгі назарында – қорлау және жала жабу, Қытаймен қарым-қатынастар және ұлттық қауіпсіздік мәселелері тұр.
none
censorship in the Republic of China (Taiwan)
Censorship in Taiwan was greatly relaxed when the state moved away from authoritarianism in 1987. Since then, the media has generally been allowed to broadcast political opposition. Today, the focus of censorship is slander and libel, cross Strait relations, and national security.
Жапон дәуірі
1936 жылы жапон билігі Ли Шицзяоның «Жатып жатқан әйел бейнесі» (橫臥裸婦) суретін әдепсіздікке байланысты Тайян өнер көрмесінде көрсетуге тыйым салды. Бұл тайвандық өнер қауымдастығының кеңінен наразылығын туғызды, себебі жапон және тайвандық музейлерде батыс суретшілерінің ұқсас туындылары сақталған еді.
In 1936 the Japanese authorities prohibited Lee Shih chiao from exhibiting his painting Reclining Nude (橫臥裸婦) at the Taiyang Art Exhibition on the basis of indecency. This instigated widespread protest from the Taiwanese art community as comparable works by western artists were held by Japanese and Taiwanese museums.
Қытай Республикасы кезеңі
1941 жылы Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Джон Гюнтердің "Азияның ішінде" кітабының екінші томы Қытай үкіметі тарапынан тыйым салынды және цензураланды. 1945 жылы Тайвань Гоминьдан басқаратын Қытай Республикасына (ҚР) Жапониядан берілгеннен кейін және 38 жылдық әскери жағдай кезеңі басталғаннан соң, ҚР авторитарлық мемлекет ретінде бұқаралық ақпарат құралдарын қатаң бақылауға алды. Гоминьданнан өзге партиялар, мысалы, Қытай Жастар партиясы және Қытай Демократиялық Социалистік партиясы, сондай-ақ демократияны немесе Тайвань тәуелсіздігін жақтаған бұқаралық ақпарат құралдарына тыйым салынды. Тайваньның танымал саяси белсендісі, ұлтшыл және зиялы Ли Аоның 96-дан астам кітабы сатуға тыйым салынды. Жазушы Бо Ян басшы Чан Кай Шекке сын ретінде қабылданған Popeye мультфильмін аударғаны үшін сегіз жылға бас бостандығынан айырылды. Тайвань тіліндегі бұқаралық ақпарат құралдарына да тыйым салынды, ал мектепте тайвань тілінде сөйлейтін балаларға дене жазасы берілді. 1992 жылы бүлікшіл сөздерге қарсы қылмыстық актілерді қайта қарау саяси қарсыластарды қуғындауды тоқтатты. Музыкант Вэнь Ся КМТ билігінің 100-ден астам әнін тыйым салғаны үшін "тыйым салынған әндердің патшасы" деп танылды.
In 1941, during the Second Sino Japanese War, the second volume of the book "Inside Asia", by John Gunther, was prohibited and censored by the Chinese government. After Taiwan was handed over the Kuomintang led Republic of China (ROC) from Japan in 1945 and the start of the 38 year martial law period, the ROC, as an authoritarian state, exercised strict control of the media. Parties other than the Kuomintang, such as the Chinese Youth Party and China Democratic Socialist Party, were banned and media advocating either democracy or Taiwan independence was banned. Li Ao, a famous political activist in Taiwan, nationalist, and intellectual, had over 96 books banned from sale. Writer Bo Yang was jailed for eight years for his translation of the cartoon Popeye because the translation was interpreted as a criticism of leader Chiang Kai shek. Taiwanese language media was also banned, and children who spoke Taiwanese in school were physically punished. The revision of Criminal Acts against seditious speech in 1992 ended the persecution of political opponents. Musician Wen Hsia became known as the "king of banned songs" due to having more than 100 songs banned by the KMT authorities.
Демократиядан кейінгі кезең
Тайвань аймағына қатысты цензура заңдары күшінде, бірақ бұрынғыдай қатаң түрде қолданылмайды. Цензураның негізгі салалары, немесе айтылатын цензура, саясат, Қытаймен қарым-қатынастар және ұлттық қауіпсіздік салаларында кездеседі. Цензураның басты органдары – Ұлттық коммуникация комиссиясы (ҰКК) және бұрынғы Үкіметтік ақпарат басқармасы (ҮАБ). Гоминьдан кезеңінде партиялық меншік арқылы үкіметтің бұқаралық ақпарат құралдарына жасаған бақылауының бұрыңғы түсініксіздігі Демократиялық прогрессивті партияның үнемі көрсеткен қысымымен Гоминьданның мұндай активтерден бас тартуы арқылы шешілді.
Censorship laws remain in place as applicable to the Taiwan Area, but are not enforced with the former rigour. The main areas of censorship, or alleged censorship, occur in the realms of politics, cross Strait relations, and national security. The principal organs of censorship are the National Communications Commission (NCC) and former Government Information Office (GIO). The formerly murky lines of control exercised by the government over the media through party ownership of media assets during the Kuomintang era have now been resolved by the progressive divestiture of such assets by the Kuomintang under sustained pressure from the Democratic Progressive Party.
Тайваньдағы саяси цензура
Сайлау және саясатты реттейтін заңдар саяси материалдарды жариялау мен таратуды шектейді. Мысалы, 2005 жылғы жергілікті сайлауда кандидаттарды күлдіретін видеолары бар дискілер Сайлау және қайта шақыру туралы заңға сәйкес тәркіленді. Коммунизмді насихаттауға тыйым салатын заңдар 2011 жылы күштен шығарылды. Мысалы, Тайвань Коммунистік партиясы 2008 жылы саяси партия ретінде тіркелді және Тайваньдағы 141-ші тіркелген партия атанды. Үкімет тарапынан жағымсыз бұқаралық ақпарат құралдарына цензура салу үшін жасырын әрекеттер де жасалды. 2006 жылы Демократиялық прогрессивті партияның (ДПП) басшылығымен тәуелсіз Ұлттық коммуникациялар комиссиясы (ҰКК) кейбір телеарналардың эфир тарату лицензияларын жаңартудан бас тартты, олардың эфир тарату стандарттарына сәйкес келмейтінін мәлімдеді.
Laws governing elections and politics restrict the publication and broadcasting of political material. For example, in the local elections of 2005, CDs with videos ridiculing candidates were confiscated in accordance to the Election and Recall Act. Laws prohibiting the promotion of Communism has already abolished in 2011. For example, Taiwan Communist Party obtaining registration as a political party in 2008, and become the 141st registered party in Taiwan. More covert moves have also been made by the government to censor unfavorable media. In 2006 under Democratic Progressive Party (DPP) administration, the independent National Communications Commission (NCC) refused to renew the broadcasting licenses of certain television channels suggesting that the broadcasters were not in compliance with broadcasting standards.
Тайваньдағы жарияланымдарға цензура
Әскери жағдай кезеңінде үкіметке ара-тура сын айтқан, сондай-ақ сапалы жаңалықтар жариялаған жалғыз газет – "Тәуелсіздік кешкі поштасы" болды. Бұл басылым әскери жағдай жойылғаннан кейін төрт ай өткен соң, үкімет қарсылығына қарамастан, Қытайға журналистерді алғашқы болып жіберді. 1988 жылға дейін билік оған таңертеңгі басылымдарды шығаруға рұқсат бермей, оның табыс табу мүмкіндігін шектеді.
During the martial law period the KMT, the only paper to feature occasional moderate criticisms of the government (along with some of the best news reporting) was the Independence Evening Post. The publication was the first to send journalists to China four months after the lifting of martial law, despite government opposition. The authorities continually refused to allow it to publish for the more lucrative morning market until 1988.
Транс-келістік қатынастар
Қытай мен Қытай Халық Республикасына қатысты ашық және жасырын цензура қолданылуы белсенді дау-дамайдың тақырыбы болып табылады. Мысалы, Phoenix TV сияқты ҚХР-ны қолдайтын немесе бірігуді жақтаған редакциялық бағыт ұстанатын деп есептелген спутниктік арналарға Тайваньдағы ДПП үкіметі қонуға рұқсат бермеді. Сол сияқты, ҚХР үкіметі бақылап отырған Синьхуа ақпарат агенттігі мен "Халық күні" газетінің тілшілік бюролары да ДПП үкіметі тарапынан жабылды. Бұл саясат 2008 жылы Гоминьдан сайлауда жеңіске жеткеннен кейін өзгертілді.
The use of overt and covert censorship in relation to mainland China and the People's Republic of China is an active area of controversy. For example, satellite channels perceived to adopt a pro PRC or pro unification editorial stance, such as Phoenix TV, were refused landing rights in Taiwan by the DPP controlled government. Similarly, correspondent offices representing the PRC government controlled Xinhua News Agency and the People's Daily were closed by the DPP controlled government. These policies were reversed after the election of the Kuomintang in 2008.
Тайваньдағы интернет-цензура
Тайваньның Ақпараттық индустрия институты (ТИИ) жүргізген сауалнамаға сәйкес, 2011 жылдың соңында үй шаруашылықтарының 81,8%-ы Интернетке қолжетімділікке ие болды. Конституцияда сөз және баспасөз бостандығы қарастырылған, ал билік органдары бұл құқықтарды іс жүзінде құрметтейді. Тәуелсіз баспасөз, тиімді сот жүйесі және жұмыс істейтін демократиялық саяси жүйе сөз және баспасөз бостандығын қорғау үшін бірігіп жұмыс істейді. Интернетке қол жеткізуге ресми шектеулер жоқ, сондай-ақ билік органдары сот бақылауынсыз электрондық поштаны немесе интернет чаттарын бақылайды деген сенімді хабарламалар да жоқ.
According to a survey conducted by Taiwan's Institute for Information Industry, an NGO, 81.8% of households had access to the Internet at the end of 2011. The constitution provides for freedom of speech and press, and the authorities generally respect these rights in practice. An independent press, an effective judiciary, and a functioning democratic political system combine to protect freedom of speech and press. There are no official restrictions on access to the Internet or credible reports that the authorities monitor e mail or Internet chat rooms without judicial oversight.
Тайваньдағы цензураның болашағы
Тайваньда 2006 жылдан бері цензураны жүзеге жасайтын орган – Ұлттық коммуникациялар комиссиясы (ҰКК). 2006 жылғы 26 маусымдағы хабарларға сәйкес, Қытай Республикасының Бас судьялар кеңесінің қарауы нәтижесінде Ұлттық коммуникациялар комиссиясының ұйымдастырылуы туралы заңның бір бөлігі (мысалы, 4-бап) конституцияға қайшы екені анықталды және 2008 жылғы 31 желтоқсаннан бастап бұл заң ережесі күшін жойды.
The authority for censorship in Taiwan since 2006 is the National Communications Commission (NCC). On 26 June 2006 news reports said that a review by the Council of Grand Justices of the ROC found that part of the National Communications Commission Organization Act (e. g. Article 4) is unconstitutional, and that after 31 December 2008 the law provision is invalid.