Қытай фаянс фабрикасының тарихы: Royal Crown Derby
Royal Crown Derby
Royal Crown Derby – Англиядағы ең көне фарфор өндірушісі. 1750 жылдан бері сүйек фарфорынан жасалған ыңғайлы ыдыстар мен әшекей бұйымдарын шығарады. Тарихы, өндірісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық порцелин өндіруші
English porcelain manufacturer
Корольдік Дерби порцелин компаниясы – Англияның Дерби қаласында орналасқан ең көне немесе екінші ең көне ағылшын порцелин өндірушісі (құрылған жылы 1751 деп мәлімдеген Корольдік Ворчестермен даулы). Компания, әсіресе жоғары сапалы сүйек қышқысымен танымал, шамамен 1750 жылдан бері үстелге арналған ыдыстар мен әшекей бұйымдарын өндіріп келеді. 1773 жылға дейін «Дерби порцелині» деп аталды, содан кейін «Корольдік Дерби» болып өзгерді, ал 1890 жылы «Royal» деген сөз қосылды. Дерби порцелині 18 ғасырдағы Дербидегі осы және басқа да порцелин өндірушілердің бастапқы тарихын қамтиды.
The Royal Crown Derby Porcelain Company is the oldest or second oldest remaining English porcelain manufacturer, based in Derby, England (disputed by Royal Worcester, who claim 1751 as their year of establishment). The company, particularly known for its high quality bone china, having produced tableware and ornamental items since approximately 1750. It was known as 'Derby Porcelain' until 1773, when it became 'Crown Derby', the 'Royal' being added in 1890. Derby Porcelain covers the earliest history of this and other porcelain producers in 18th century Derby.
Уильям Дюсбери I және II
1745 жылы Саксониядан келген гугенот иммигранты Андре Планше Дерби қаласына қоныс аударды, онда 1747 және 1755 жылдар аралығында жұмсақ пастадан жасалған фарфор вазалар мен мүсіндер жасады. 1756 жылдың басында ол бұрын Челси фарфор фабрикасында және Лонгтон Холлда фарфор суретшісі болған Уильям Дьюсберимен (1725–1786) және банкир Джон Хитпен бірлесіп кәсіпорын құрды. Бұл Дерби компаниясының негізі болды, бірақ қаланың сыртындағы Кокпит-Хиллдегі өндіріс одан бұрын басталған, мұны 1750 жылғы кремді ыдыс, қазірде Виктория және Альберт мұражайында сақталып тұрғаны дәлелдейді. Планше дерлік бірден көзге көрінбей кетті, ал бизнесті Дьюсбери мен Хит дамытты, кейіннен Дьюсбери жалғыз өзі дамытты. Талантты кәсіпкер Дьюсбери шыны ұнтағы, тас және күйдірілген сүйектен тұратын жаңа материал жасады. Бұл зауытқа жоғары сапалы асүй ыдыстарын өндіруге мүмкіндік берді. Ол Дербиді модельдеу және сурет салу саласындағы ең жақсы мамандарды жұмысқа алып, кешкі ас жинақтары мен мүсіндерді өндіруде жетекші өндіруші ретінде таныстырды. Фигуралардың суретін салуды Ричард Аскеу, әсіресе Купидонды салуда шеберлік танытқан, және Джеймс Банфорд жасады. Захария Бореман мен Джон Брюер пейзаждар, натюрморттар және шабын суреттерін салды. Күрделі гүлді ою-өрнектерді Уильям Биллингсли жасап, суреттеді. 1770 жылы Дьюсбери Лондондағы танымал Челси фарфор фабрикасын сатып алып, Дербидің беделін одан әрі арттырды. Осы кезден бастап Дерби пастасына сүйек күлі қосыла бастады. Ол Челси фабрикасын 1784 жылға дейін бастапқы орнында жұмыс істеді (осы кезеңдегі өнімдер «Челси Дерби» деп аталды), содан кейін ғимараттарды бұзып, қор, үлгілер мен қалыптарды және көптеген жұмысшыларды Дербиге көшірді. 1776 жылы ол бұрынғы беделді Боу фарфор фабрикасының қалған бөлігін де сатып алып, оның көшірілетін бөліктерін Дербиге әкелді. 1773 жылы Дьюсберидің қажырлы еңбегі үшін король Георг III оған Дерби мөріне патшалық тәжді қоюға рұқсат берді, содан кейін компания «Crown Derby» деп аталды. 1786 жылы Уильям Дьюсбери қайтыс болды, компанияны өзінің ұлы Уильям Дьюсбери II (1763–1796) – де талантты директор – мұраға алды. Ол компанияның беделін жоғары деңгейде ұстап қана қоймай, сонымен қатар бірқатар жаңа глазурь түрлерін және материалдарды жасады.
In 1745 André Planché, a Huguenot immigrant from Saxony, settled in Derby, where between 1747 and 1755 he made soft paste porcelain vases and figurines. At the beginning of 1756 he formed a business partnership with William Duesbury (1725–1786), a porcelain painter formerly at Chelsea porcelain factory and Longton Hall, and the banker John Heath. This was the foundation of the Derby company, although production at the works at Cockpit Hill, just outside the town, had begun before then, as evidenced by a creamware jug dated 1750, also in the possession of the Victoria and Albert Museum. Planché disappeared from the scene almost at once, and the business was developed by Duesbury and Heath, and later Duesbury alone. A talented entrepreneur, Duesbury developed a new body which contained glass frit, soapstone and calcined bone. This enabled the factory to begin producing high quality tableware. He quickly established Derby as a leading manufacturer of dinner services and figurines by employing the best talents available for modelling and painting. Figure painting was done by Richard Askew, particularly skilled at painting cupids, and James Banford. Zachariah Boreman and John Brewer painted landscapes, still lifes, and pastorals. Intricate floral patterns were designed and painted by William Billingsley. In 1770, Duesbury further increased the already high reputation of Derby by his acquisition of the famous Chelsea porcelain factory in London. From this point the Derby paste included bone ash. He operated the Chelsea factory on its original site until 1784 (the products of this period are known as 'Chelsea Derby'), when he demolished the buildings and transferred the assets, including the stock, patterns and moulds, and many of the workmen, to Derby. Again, in 1776, he acquired the remainder of the formerly prestigious Bow porcelain factory, of which he also transferred the portable elements to Derby. In 1773, Duesbury's hard work was rewarded by King George III, who granted him permission to incorporate the royal crown into the Derby backstamp, after which the company was known as 'Crown Derby'. In 1786, William Duesbury died, leaving the company to his son, William Duesbury II (1763–1796), also a talented director, who besides keeping the reputation of the company at its height, developed a number of new glazes and body types.
Майкл Кин
Уильям Дюсбери II өзінің уәдесін орындауға үлкермеді: ол 1797 жылы 34 жасында қайтыс болды, ал компанияны оның серіктесі, ирландиялық Майкл Кин иеленді, ол кейін Дюсберидің жесіріне үйленді. Ол жоғары білікті жұмысшылармен жақсы қарым-қатынас құра алмады, нәтижесінде көптеген көрнекті суретшілер кетіп қалды. Дегенмен, оның басшылығымен Мозес Вебстер (Биллингслидің орнын басып, гүл суретшісі болған), Ричард Додсон (құстарды суреттеумен айналысқан), Джордж Робертсон (жер және теңіз пейзаждары), Кэтберт Лоутон (аң ауы көріністері) сияқты суретшілер жақсы жұмыстар жасады. Сол кездегі ең танымал суретші – Уильям Пегг, квакер, ол ерекше және керемет гүл суреттерімен мәшһүр болды. Ол 1797 жылы сурет салуға кірісіп, бірақ діни сенімдері сурет салудың күнә екеніне сендірді, сондықтан 1800 жылы оны тастады. 1813 жылы ол қайта оралды, бірақ 1820 жылы тағы да кетіп қалды. Жақсы жұмыстарға қарамастан, Киннің кезеңі тұрақсыздыққа толы болды және компания қаржылық қиындықтарға тап болды. 1790 жылы туған Уильям Дюсбери II-нің ұлы Уильям Дюсбери III ересек болғаннан кейін зауытты басқаруға кірісті, ал Кин өзінің үлесін Дюсберидің әкесінің, Шеффилд есімді әкесіне сатқаннан кейін, компания «Дюсбери және Шеффилд» деген атпен жұмысын жалғастырды.
William Duesbury II did not live to fulfil his promise: he died in 1797 at the age of 34 and the company was taken over by his business partner, an Irishman named Michael Kean, who later married Duesbury's widow. He seems not to have enjoyed good relations with the highly skilled workforce, and many eminent artists left. Others however produced good work under his management, including Moses Webster, a flower painter who replaced Billingsley, Richard Dodson (who specialised in birds), George Robertson (land and seascapes) and Cuthbert Lawton (hunting scenes). The best known artist of this time was William Pegg, a Quaker, famed for his striking and idiosyncratic flower painting. He started in 1797 but his religious beliefs led him to the conclusion that painting was sinful and he left in 1800. He returned in 1813, but left again in 1820. Despite much good work, the Kean period was disruptive and the company suffered financially. William Duesbury III, born in 1790, son of William Duesbury II, took over the factory when he came of age, and Kean having sold his interest to his father in law, William Duesbury's grandfather, named Sheffield, the concern continued under the name of Duesbury & Sheffield.
Роберт Блор
1815 жылы фабрика фирманың сатушысы және кеңсе қызметкері Роберт Блурға жалға берілді, ал Дюсберилер енді оған қатыспады. Блур төлемдерді жасау үшін көптеген қарыз алды, бірақ шығындарын өтеу және бизнесті тұрақты қаржылық жағдайға келтіру жолымен өте қабілетті кәсіпкер екенін дәлелдеді. Ол сонымен қатар бизнестің эстетикалық жағын жақсы түсінді, оның басшылығымен компания түрлі-түсті және әдемі стильдегі, оның ішінде жарқыраған жапондық Имари өрнектерін, көбінесе әртүрлі гүлдік суреттермен үйлескен күрделі геометриялық өрнектерді шығарды. Бұл өрнектер өте танымал және ұзаққа созылды, соның арқасында Дерби гүлдене берді. Алайда, 1845 жылы Блур қайтыс болды, ал Томас Кларктың үш жылдық басқаруынан кейін Кокпит жұмыстары сатылып, 1848 жылы фабрика жабылды.
In 1815, the factory was leased to the firm's salesman and clerk, Robert Bloor, and the Duesburys played no further part in it. Bloor borrowed heavily to be able to make the payments demanded but proved himself to be a highly able businessman in his ways of recouping losses and putting the business back on a sound financial footing. He also possessed a thorough appreciation of the aesthetic side of the business, and under him the company produced works that were richly coloured and elegantly styled, including brightly coloured Japanese Imari patterns, generally featuring intricate geometric patterns layered with various floral designs. These designs proved extremely and lastingly popular, and Derby continued to thrive. In 1845, however, Bloor died, and after three years under Thomas Clarke, the Cockpit Works were sold and the factory closed in 1848.
Король көшесі
Бір топ бұрынғы қызметкерлер Дербидегі Кинг-стритте фабрика ашты және бұрынғы кәсіпорынның қалыптарын, үлгілерін және тауарлық белгілерін пайдалануды жалғастырды, бірақ атын емес, осылайша Дербидің шеберлік дәстүрін сақтап қалды. Ешқандай механикалық процестер қолданылмады, және екі бірдей туынды жасалған жоқ. Сақталған заттардың ішінде Дюсберилерге тиесілі болған түпнұсқа тоқыма дөңгелек болды, ол әлі де қазіргі Корольдік Дерби компаниясының меншігінде.
A group of former employees set up a factory in King Street in Derby, and continued to use the moulds, patterns and trademarks of the former business, although not the name, so keeping alive the Derby traditions of fine craftsmanship. No mechanical processes were used, and no two pieces produced were exactly the same. Among the items preserved was the original potter's wheel of the Duesburys, still owned by the present Royal Derby Company.
Осмастон жолы
1877 жылы Дерби қаласындағы Осмастон жолында «Корольдік Дерби» таңбасының жаңа иелері әсерлі жаңа зауыт салды, осылайша Дерби фарфорының қазіргі заманғы дәуірі басталды. «Корольдік Дерби» өрнектері Виктория дәуірінің соңында зор танымалдыққа ие болды, себебі олардың романтикалық және әсем дизайндары сол кезеңдегі халықтың талғамына сай келді.
In 1877, an impressive new factory was built by new owners of the Crown Derby name in Osmaston Road, Derby, thus beginning the modern period of Derby porcelain. Crown Derby's patterns became immensely popular during the late Victorian era, as their romantic and lavish designs exactly met the popular taste of the period.
Корольдік корольдік дерби
1890 жылы Виктория королевасы «Корольдік Дерби» компаниясын «Өзінің Шаңырағына порцелин өндіруші» деп тағайындады және патшалық жарлық арқылы оларға «Корольдік Дерби порцелин компаниясы» атағын берді. 1935 жылы «Корольдік Дерби» Кинг-стрит зауытын сатып алып, бизнестің екі бағытын қайта біріктірді.
In 1890, Queen Victoria appointed Crown Derby to be "Manufacturers of porcelain to Her Majesty" and by royal warrant granted them the title "The Royal Crown Derby Porcelain Company". In 1935 Royal Crown Derby acquired the King Street factory, thus reuniting the two strands of the business.
1960 жылдардан бастап
1964 жылы компания S. Pearson and Son компаниясымен сатып алынып, кейіннен Royal Doulton қосылған Allied English Potteries Group құрамына кірді. 2000 жылы Royal Doulton-ның бұрынғы директоры және Пирсон отбасының мүшесі Хью Гибсон компанияны сатып алып, Royal Crown Derby-ді қайтадан тәуелсіз және жеке меншіктегі кәсіпорынға айналдырды. 2006 жылы Озмастон жолындағы зауытта 300-ге жуық адам жұмыс істеді. 2013 жылы Хью Гибсон зейнеткерлікке шығып, компанияны Стюк-он-Трент қаласындағы Steelite International компаниясына сатты. Дерби фабрикасы мен келушілер орталығы әлі де ашық. Royal Crown Derby веб-сайтында айтылғандай, Steelite "Ұлыбританиядағы ең жоғары сапалы өндіріске толық бейілді және әлемдегі ірі қонақүйлер, мейрамханалар мен қонақтарды күту орындарына жоғары сапалы сүйек қыштан жасалған ыдыс-аяқтарды ұсынатын ‘Royal Crown Derby Entertains’ деген жаңа бренд арқылы жаңа нарыққа қадам басуға ниетті". 2016 жылы компанияны бұрынғы Crown Derby және Steelite компанияларының бас атқарушы директоры Кевин Оукс сатып алды.
In 1964, the company was acquired by S. Pearson and Son and became part of the Allied English Potteries Group, later to be joined by Royal Doulton. In 2000, Hugh Gibson, a former director of Royal Doulton and a member of the Pearson family, led a buy out, making Royal Crown Derby once again an independent and privately owned concern, which in 2006 employed about 300 people at the Osmaston Road works. In 2013, Hugh Gibson retired and sold the company to Steelite International of Stoke on Trent. The Derby factory and visitor centre remain open. According to the Royal Crown Derby website, Steelite "remains firmly committed to the highest quality UK manufacture and sets its sights on launching into a new market with a new brand ‘Royal Crown Derby Entertains’ providing fine bone china tableware to major hotels restaurants and hospitality venues throughout the world." In 2016, the company was bought by Kevin Oakes, formerly chief executive of both Crown Derby and Steelite.
Корольдік Корольдік Дерби қонақ орталығы
Дербидегі Корольдік Дерби қонақ орталығы фарфордан жасалған заттардың мұражайын қамтиды және фабрика бойынша экскурсиялар, сыйлық дүкені мен мейрамхана ұсынады.
The Royal Crown Derby Visitor Centre in Derby features a museum of porcelain items, and offers tours of the factory, a gift shop and a restaurant.