Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1911 жылғы Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлау 7 және 14 желтоқсанда жалпы сайлаушылар мен 19 желтоқсанда маори сайлаушылары арасында өтті. Жаңа Зеландия Парламенті 18-ші сессиясына жалпы 80 депутат сайланды. Жалпы саны 590,042 (83,5%) сайлаушылар дауыс берді. Екі орындықта (Шығыс маори және Гисборн) бір ғана кандидат болды (Уилсондағыдай бір орындық емес).
The 1911 New Zealand general election was held on Thursday, 7 and 14 December in the general electorates, and on Tuesday, 19 December in the Māori electorates to elect a total of 80 MPs to the 18th session of the New Zealand Parliament. A total number of 590,042 (83.5%) voters turned out to vote. In two seats (Eastern Maori and Gisborne) there was only one candidate (not one seat, as in Wilson).
Нәтиже
Нәтижесінде парламенттегі 80 орынның 50-інен басымдықты иеленген Либералды партия 17 орыннан және көпшілігінен айырылып, тек 33 орынға ие болды. Реформалық партия 9 орын алып, көпшілікке (37) ие болды. Либералды премьер-министр Джозеф Уорд билікті сақтай алды, бірақ 1912 жылы Реформалық партияның негізін қалаушы Уильям Масси жаңа үкімет құрды. Жозеф Уорд тәуелсіздер мен лейбористердің қолдауымен билікте қалуға үміттенді. Сайлау алдында бірнеше кандидаттар Өкілдер палатасында сенімсіздік қарары болған жағдайда Уорд үкіметін қолдауға уәде берді. Уорд палатаның жаңа сессиясын, мүмкін 1912 жылдың маусым айына дейін алты айға кейінге қалдыруды қарастырды, бірақ генерал-губернатор Джон Диксон Пойндердің қатал сөйлесуінен кейін ол күнді 15 ақпан деп белгіледі. Келіссөздер процесін жеделдету үшін Уорд реформашы партияның сенімсіздік ұсынысы жеңілгеннен кейін премьер-министр лауазымынан кетуге уәде берді. Соңғы нәтиже 39-ға тең болды, спикер округтік үкімет пайдасына шешуші дауыс берді. Содан кейін Жозеф Уорд 1912 жылы 28 наурызда премьер-министр лауазымынан кетті. Оның орнын Томас Маккензи басқарды және оның жаңа кабинеті ант берді. Маккензи үкіметі екі ай ғана билік жүргізді және 1912 жылы 5 шілдеде 41 дауыспен 33 қарсылықпен сенімсіздік қарарымен жеңілді. 1908 жылғы Екінші дауыс беру туралы заңда ең жоғары екі кандидат абсолютті көпшілікке ие болмаған жағдайда екінші немесе екінші турда дауыс беру қарастырылған. Екінші сайлау бірінші сайлаудан кейін жеті күн өткен соң өткізілді, ал он үлкен ауылдық округте он төрт күн болды. 1911 жылғы сайлауда 30 секундтық дауыс берудің барлығы жеті күннен кейін өткізілді. Екі 1913 жылғы сайлау (Грей және Литтлтон) екінші дауыс беруді талап етті. Екінші дауыс беру туралы заң маори сайлаушыларына қолданылмады және тек 1908 және 1911 жылдары ғана қолданылды, өйткені ол 1913 жылы жойылған. 1911 жылы алкогольді ішімдіктерді тыйым салу туралы алғашқы үш жылдық ұлттық референдум өтті. Кейіннен референдумдар 1989 жылы жойылғанға дейін әрбір жалпы сайлаумен бірге өткізілді (1931 және 1951 жылдардан басқа).
The result was that the Liberal Party, which had won a majority of seats (50 of 80) in Parliament, lost 17 seats and its majority, winning only 33. The Reform Party gained 9 to obtain a plurality (37) of seats. Liberal Prime Minister Joseph Ward was able to retain office, but in 1912, Reform Party founder William Massey formed a new government. Joseph Ward hoped to remain in power with the support of independents and Labour Party members. Several candidates before the election made commitments to support the Ward Government in the event of a no confidence motion in the House of Representatives. Ward considered delaying a new session of the house, perhaps for six months until June 1912, but following some tough talking from the Governor General John Dickson Poynder, he set the date as 15 February. To speed up the negotiating process, Ward promised to resign as Prime Minister after the Reform Party's no confidence motion was defeated. The end result was even at 39 all, with the Speaker casting the deciding vote in favour of the Ward Government. Joseph Ward then resigned as Prime Minister on 28 March 1912. He was succeeded by Thomas Mackenzie and his new Cabinet was sworn in. The Mackenzie Government lasted only two months and was defeated by a no confidence motion, 41 votes to 33 on 5 July 1912. The Second Ballot Act 1908 provided for second or runoff ballots between the top two candidates where the top candidate did not get an absolute majority. The second ballot was held seven days after the first ballot except in ten large rural seats, where fourteen days was allowed. At the 1911 election, all 30 second ballots were held seven days later. Two 1913 by elections (Grey and Lyttelton) also required second ballots. The Second Ballot Act did not apply to the Maori electorates, and was used only in 1908 and 1911, as it was repealed in 1913. In 1911 were the first triennial national referendum on prohibition of alcohol. Referendums were subsequently held in conjunction with each general election (except for 1931 and 1951) until they were abolished in 1989.
Партияның жалпы саны
Сайлау нәтижелері Партиялар Кандидаттар Дауыс саны Жеңіп алған орынның пайызы Реформа 64 159,309 33,37 37 Либералды 89 163,401 34,23 33 Еңбек 20 35,869 7,51 4 Социалистік 8 9,091 1,90 0 Тәуелсіз 59 109,666 22,97 6 240 477,336 80
Election results Party Candidates Total votes Percentage Seats won Reform 64 159,309 33.37 37 Liberal 89 163,401 34.23 33 Labour 20 35,869 7.51 4 Socialist 8 9,091 1.90 0 Independent 59 109,666 22.97 6 240 477,336 80