Кіріспе

Знаменск () - Ресейдің Калининград облысы Гвардейский ауданындағы ауыл. Қала Калининградтан шығысқа қарай Преголя өзенінің оң жағалауында орналасқан. Халық саны:

Тарих

Қазіргі Знаменск қаласы көне Пруссия бекінісі болған, оның жанында Велове деген елді мекен болған. Бұл жерде жергілікті прустар үшін қасиетті деп саналатын ерекше үлкен емен ағашы өскен. Ол кем дегенде 1595 жылға дейін сақталған, содан кейін оны Каспар Хенненбергер атады. 1255 жылы қала бекіністі болды, бірақ қамалдың мэрі Тирсло Тевтондық рыцарьларға берілді. Тевтондықтар қалмақты пайдалануды жалғастырды және аймақты немістермен отарлай бастады, қонысқа Wehlau деген атау берді. Ол 1335 жылы және 1339 жылы азаматтық жарғысын алды және жылқы қоралары мен жылқы саудасының орталығы болды. XIX ғасырдың аяғына дейін қалада жыл сайын алты күндік зығыр жәрмеңкесі, үш күндік жылқы жәрмеңкесі және екі қосымша жылқы мен ірі қара жәрмеңкесі ұйымдастырылды. 1349 жылы Тевтон орденінің бас ұстазы Генрих Дусмер Стреба өзеніндегі шайқаста пруссиялықтарға қарсы жеңісінің құрметіне францискандық монастыр құрды. 1380 жылы Қасиетті Яков шіркеуі тұрғызылды. 1440 жылдан бастап қала Тевтондық билікке қарсы шыққан Пруссия Конфедерациясының негізін қалаушы мүшесі болды. 1454 жылы Конфедерация Польша королі Казимир IV Ягеллоннан аймақты Польша корольдігіне қосуды сұрады. Кейінгі Он үш жылдық соғыс кезінде 1460 жылы Тевтон ордені қаланы қоршап алды және оны сәтті қайтарып алды. Соғыс 1466 жылы Торуньде қол қойылған бейбіт келісіммен аяқталды, оған сәйкес қала Польшаның Тевтондық рыцарьлар иелігіндегі жері ретінде Польшаның бір бөлігі болды. 1490 жылы Ұлы шебер Иоганн фон Тифен қаладағы тағы бір францискан монастырын қалпына келтірді (немесе құрды, деректері анық емес). Алайда, ол 1519 жылы протестанттық реформация барысында жойылған, ол кезде бургерлер протестантизмге айналды және осындай кішкентай қала екі монастырды ұстап тұрудың ауыртпалығын көтеріп жүре алмайды деп шешті. 1540 жылы қала үлкен өрттен жойылып, тек Жақып шіркеуі ғана қалды. Вехлау сәтті қайта құрылды, бірақ табиғи апаттар оны бірнеше рет, әсіресе 1542 және 1593 жылдары соқты. Ақыры қала қалпына келді және 16 ғасырдың аяғында маркграф Георг Фридрих Кенигсберг университетін Вехлауға көшіруді қарастырды, бірақ бұл ешқашан жүзеге аспады. Қаланың халқы аралас болғандықтан, 1623 жылдан бастап жергілікті мұғалімдер поляк және литва тілдерінде сөйлеуді талап етті. 1657 жылы қалада қол қойылған Вехлау келісімінде Бранденбургтің курфюрстысы Фредерик Вильгельм Пруссия герцогтігіне егемендік алды. 1818 жылы ол Пруссия Корольдігінің құрамындағы Шығыс Пруссиядағы Вехлау округінің орталығы болды. 1871 жылы Вехлау Германия империясына қосылды. XIX ғасырдың аяғында қалада шамамен 4000 адам тұратын, олардың басым көпшілігі неміс лютерандары. Қалада Кенигсберг пен Берлинді Санкт-Петербург пен Варшава темір жолымен байланыстыратын Пруссия шығыс темір жолының станциясы, сондай-ақ лютеран шіркеуі, аймақтық сот үйі және мектеп болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында, 1945 жылы 23 қаңтарда қала Қызыл Армияның 3-ші Белоруссия майданының әскерлері басып алды. Ескі қала орталығы толығымен жойылып, неміс халқы Шығыс Пруссияны эвакуациялау кезінде қашып кетті немесе қуылды. Ол Калининград облысына қосылды және Znamensk деп аталды, бұл процесте азаматтық құқықтарын жоғалтты. 2006 жылы ауылдық елді мекен болып қайта құрылды.