Жапон американдықтарына қатысты шешім: Хирабаяси ісі
Hirabayashi v. United States
АҚШ Жоғарғы Сотының «Хирабаяси ісі» (1943) – соғыс кезінде этникалық қауымдарға шектеулер салу конституциялық екенін растады. Екінші дүниежүзілік соғыс, япон американдықтары, конституциялық құқық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хирабаяши АҚШ-қа қарсы, 320 U. S. 81 (1943), АҚШ Жоғарғы Сотының шешімінде, ел сол топтың ата-бабаларының шыққан жерімен соғыста болған кезде, аздық топтарының мүшелеріне қатысты коменданттық сағаттардың қолданылуы конституциялық деп танылды. Бұл іс Пёрл-Харборға жасалған шабуылдан кейін және АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан кейін 9066-шы атқарушы бұйрыққа байланысты туындады. Президент Франклин Д. Рузвельт әскери қолбасшыларға "кез келген немесе барлық адамдарды шығаруға болатын" аймақтарды қорғауға рұқсат берді, ал Батыс жағалауда тұратын жапон-американдықтар интернациялық лагерьлерге жіберілгенге дейін коменданттық сағаттар мен басқа да шектеулерге ұшырады. Арыз беруші Гордон Хирабаяши коменданттық сағатты бұзғаны үшін сотталды және Жоғарғы Сотқа шағым түсірді. Ясуи АҚШ-қа қарсы ісі де сол күні қаралып, шешілді. Екі сот үкімі де 1980 жылдары coram nobis рәсімі бойынша күштен шығарылды.
Hirabayashi v. United States, 320 U. S. 81 (1943), was a case in which the United States Supreme Court held that the application of curfews against members of a minority group were constitutional when the nation was at war with the country from which that group's ancestors originated. The case arose out of the issuance of Executive Order 9066 following the attack on Pearl Harbor and the U. S. entry into World War II. President Franklin D. Roosevelt had authorized military commanders to secure areas from which "any or all persons may be excluded", and Japanese Americans living in the West Coast were subject to a curfew and other restrictions before being removed to internment camps. The plaintiff, Gordon Hirabayashi, was convicted of violating the curfew and had appealed to the Supreme Court. Yasui v. United States was a companion case decided the same day. Both convictions were overturned in coram nobis proceedings in the 1980s.
Өмірбаян
Перл-Харборды бомбалаудан кейін американдық қоғамдық пікір бастапқыда Батыс жағалауда тұратын көптеген жапон-американдықтардың жанында болды, немесе кем дегенде олардың АҚШ-қа адалдығына ашық күмән келтірмеді. Бірақ алты аптадан соң, қоғамдық пікір жапон-американдықтарға қарсы бұрылды, себебі баспасөз және басқа американдықтар «бесінші колонна» әрекеттеріне қатысты алаңдады. Әкімшілік (президент Рузвельт пен ФБР директоры Дж. Эдгар Гуверді қоса) жапон-американдықтардың жапон соғыс күш-жігері үшін тыңшылық жасағаны туралы қауесеттерді жоққа шығарса да, қоғамдық пікірдің өзгеруіне байланысты Әкімшілікке қысым артты. 1942 жылдың 19 ақпанында Рузвельт 9066-шы жарлыққа қол қойды, ол Батыс қорғаныс командасының басшысы генерал-лейтенант Джон Л. ДеУиттке, олардың тегі мен азаматтығына қарамастан, белгілі бір адамдарды «әскери аймақтардан» шығаруға рұқсат берді. Бірнеше апта ішінде ДеУитт жапон-американдық азаматтар мен жапон текті «шетелдіктерге» комендант сағатын енгізген бірнеше ресми хабарламалар жариялады. (Бірінші толқын иммигранттар, яғни иссейлер, «қосылуға келмейтін» нәсілдің өкілдері ретінде азаматтыққа өтуге құқығынан айырылды.) Кейінгі жарлықтар жапон-американдықтарды №1 әскери аймаққа, оның ішінде Хирабаяши тұратын Сиэтл қаласына шектеді. 1942 жылдың 3 мамырында ДеУитт Сиэтл аймағындағы жапон-американдықтарды оқшауланған ішкі лагерлерге «көшіру» үшін белгіленген жиналыс орындарына тіркелуге міндеттеген жарлық шығарды. (Ол кезде «қайта орналастыру орталықтары», «ұстау лагерлері» және «концентрациялық лагерлер» терминдері бір-бірінің орнына қолданылды.)
After the bombing of Pearl Harbor, American public opinion initially stood by the large population of Japanese Americans living on the West Coast or at least did not openly question their loyalty to the United States. Six weeks later, however, public opinion had turned against Japanese Americans, as the press and other Americans became nervous about the potential for fifth column activity. Though the administration (including President Roosevelt and FBI Director J. Edgar Hoover) dismissed rumors of Japanese American espionage on behalf of the Japanese war effort, pressure mounted upon the Administration, as the tide of public opinion turned against Japanese Americans. On February 19, 1942, Roosevelt issued Executive Order 9066, authorizing Lieutenant General John L. DeWitt, as head of the Western Defense Command, to exclude certain persons from "military areas," regardless of their ancestry or country of citizenship. Over the course of several weeks, DeWitt issued several public proclamations that first imposed a curfew upon Japanese American citizens and resident "aliens" of Japanese descent. (The Issei, or first generation immigrants, were prohibited from naturalized citizenship as members of an "unassimilable" race.) Later orders confined Japanese Americans to Military Area No. 1, which included Seattle, where Hirabayashi lived. On May 3, 1942, DeWitt issued an order requiring Japanese Americans in the Seattle area to report to assigned assembly points for "evacuation" to isolated inland camps. (At the time, the terms "relocation centers," "internment camps," and "concentration camps" were used interchangeably.)
Іс
Айыпталушы Гордон Хирабаяши Вашингтон университетінің студенті болды, ол коменданттық сағатты және шығару туралы бұйрықты бұзды деп айыпталды. Бұл қылмыс 503-ші заңмен белгіленген, ол Executive Order 9066-ны және одан кейінгі әскери бұйрықтарды күшіне енгізу үшін Конгресс қабылдаған заң еді. Хирабаяши 1942 жылдың 16 мамырында Сиэтлдегі ФБР кеңсесіне коменданттық сағатқа бағынбағаны үшін өздігінен келді және жақын арадағы шығару бұйрығына бағынбау ниетін білдірді. Қайтарлысынан кейін, оған либералды Вашингтон штатының сенаторы Мэри Фаркхарсон, оның танысы, оның ісін сынаққа салуды ұсынды. Ол Хирабаяшиді қолдау комитетін ұйымдастырды және комитет оның құқықтық қорғанысы үшін қаражат жинағанда хатшы-қазынашы қызметін атқарды. (Бұл қолдау істі ілгерілетуде маңызды болды, өйткені ACLU Хирабаяшиді қолдаудан бас тартты.) Ол 20 қазандағы сотқа дейін бес ай бойы Кинг округінің түрмесінде қамауда болды. Қазылар алқасы он минуттан кейін екі кінәлі үкім шығарды – біреуі коменданттық сағатты бұзғаны үшін, екіншісі шығару туралы бұйрықты бұзғаны үшін, және Хирабаяшиге екі 30 күндік жаза тағайындалды. (Түрмеде емес, ашық аудандағы еңбек лагерінде жазасын өтеу туралы өтініш білдіргеннен кейін судья Ллойд Блэк екі 90 күндік жазаны бірдей мерзімде Аризона штатының Тусон қаласының сыртындағы Каталина федералдық құрмет лагерінде өтеуге тағайындады.)
The defendant, Gordon Hirabayashi, was a University of Washington student who was accused of violating the curfew and exclusion order, designated a misdemeanor by Public Law 503, a congressional statute introduced to enforce Executive Order 9066 and any subsequent military orders. Hirabayashi turned himself in for disobeying the curfew at the FBI's Seattle office on May 16, 1942 and announced that he planned to disobey the impending removal order. After his arrest, he was approached by an acquaintance, liberal Washington State Senator Mary Farquharson, who suggested that he make his case a test case. She organized a support committee for Hirabayashi and served as its secretary treasurer as the committee raised funds for his legal defense. (This support was important in advancing the case, as the ACLU refused to support Hirabayashi.) He was held in King County Jail for five months, until his trial on October 20. The jury deliberated for just ten minutes before it returned two guilty verdicts, one for the curfew violation and another for the exclusion order, and Hirabayashi was sentenced to consecutive 30 day jail terms. (After requesting to serve his time in an outdoor labor camp rather than prison, Judge Lloyd Black handed down two 90 day sentences, to be served concurrently at the Catalina Federal Honor Camp, outside Tucson, Arizona.)
Кейінгі дамуы
Бұл іс көбінесе келесі семестрде шешілген «Корематсу АҚШ-қа қарсы» ісінің көлеңкесінде қалды, онда Сот жапон-американдықтарды Батыс жағалаудан күштеп шығарудың конституциялықтығын тікелей қарастырды. Бірақ, «Корематсу» ісі (9066-шы жарлықтың шығарылу бөлігіне шағымдану) «Хирабаяши» ісінен (жарлықтың тек комендант сағаты бөлігіне шағымдану) басым болса да, Соттың «Корематсу» ісіндегі пікірі «Хирабаяши» ісі бойынша шешіміне сілтеме жасап, жапон-американдықтарға салынған шектеулерді қолдады. АҚШ-тың 9-шы апелляциялық округінің соты 1987 жылы «Хирабаяши АҚШ-қа қарсы» соңғы шешімін шығарды. 2012 жылдың мамыр айында президент Обама Гордон Хирабаяшиге Американың ең жоғары азаматтық наградасы – Президенттік бостандық медалін табыстады. Фред Корематсу, Гордон Хирабаяши және Минору Ясуиді төменгі федералдық соттарда әскери комендант сағаты мен шығарылу бұйрықтарын бұзғаны үшін сотталғандарын жою бойынша сәтті күш-жігер көрсеткен он бір адвокат 2014 жылдың 13 қаңтарында Бас прокурор Дональд Верриллиге хат жолдады. АҚШ Жоғарғы сотындағы «Хеджес АҚШ-қа қарсы» ісін қарау кезінде адвокаттар Верриллиден Жоғарғы соттан 1943 жылғы «Корематсу», «Хирабаяши» және «Ясуи» істері бойынша қабылданған шешімдерін қайта қарауды сұрады. Егер Бас прокурор осыны істемесе, олар АҚШ үкіметінен «федералдық үкіметтің адамдарды немесе топтарды заңды процеске тартылмастан ұстауға қатысты шешімдерін үкіметтік немесе әскери прецедент ретінде қарастырмайтынын» нақты айтуын сұрады.
This case has been largely overshadowed by Korematsu v. United States, decided the following term, in which the Court directly addressed the constitutionality of the removal of Japanese Americans from the West Coast. But, though the Korematsu case (challenging the exclusion portion of Executive Order 9066) overshadowed the Hirabayashi case (challenging only the curfew portion of the order), the Court's opinion in Korematsu cited its Hirabayashi ruling, upholding the restrictions placed on Japanese Americans. The United States Court of Appeals for the Ninth Circuit issued the final decision as Hirabayashi v. United States in 1987. In May 2012, President Obama posthumously awarded Gordon Hirabayashi the Presidential Medal of Freedom, America's highest civilian honor. Eleven lawyers who had represented Fred Korematsu, Gordon Hirabayashi, and Minoru Yasui in successful efforts in lower federal courts to nullify their convictions for violating military curfew and exclusion orders sent a letter, dated January 13, 2014, to Solicitor General Donald Verrilli Jr. In light of the appeal proceedings before the U. S. Supreme in Hedges v. Obama, the lawyers asked Verrili to request the Supreme Court to overrule its 1943 decisions in Korematsu, Hirabayashi and Yasui. If the Solicitor General shouldn't do this, they asked that the United States government "make clear" that the federal government "does not consider the internment decisions as valid precedent for governmental or military detention of individuals or groups without due process of law [ ]."