Кіріспе

Грузия саясаткері (1864–1926)

Нико́ла́й (Карло́) Семёнович Чхеи́дзе, көбінесе Карло Чхеи́дзе деп танылатын (21 наурыз 1864 [е.с. 9 наурыз 1864] – 13 маусым 1926), грузин саясаткері болған. 1890 жылдары Грузияда әлеуметтік-демократиялық қозғалысты дамытқан. Ол Ресей революциясында (1917 жылдың ақпанынан қазанға дейін) маңызды рөл атқарды, Петроград Кеңесінің Атқару комитетінің меньшевик президенті болды (1917 жылдың қыркүйегіне дейін). Кейін Транскавказдық Сеймнің президенті (1918 жылдың ақпанынан мамырына дейін) және Транскавказдық Демократиялық Федеративтік Республикада қызмет етті (1918 жылдың сәуірінен мамырға дейін). Соңынан Грузия Демократиялық Республикасының парламенттік ассамблеяларының, Ұлттық Кеңестің, Конституциялық жиналыстың және Парламенттің президенті болды (1918 жылдың мамырынан 1921 жылдың наурызына дейін).

Жас шағы мен отбасы

Чхеидзе Кутаиси губернаторлығының Пути қаласында (қазіргі Грузияның Имерети облысының Зестафони муниципалитеті) ақсүйек отбасында дүниеге келген. Александра Тагановамен (1943 жылы қайтыс болған) некесінен төрт баласы болды, оның ішіндегі бір қызы оны жер аударылуда бірге ертіп жүрді.

Саяси мансап

1892 жылы Чхеидзе, Егнате Ниношвили, Силибистро Джибладзе, Ное Жордания және оның інісі Каленике Чхеидзе бірге «Месаме Даси» (үшінші топ) атты алғашқы грузин социал-демократиялық ұйымының негізін қалады.

Ресей

1907 жылдан 1917 жылға дейін Чхеидзе Ресей Мемлекеттік Думасында Тифлис Губерниясының өкілі болды және Ресей Социал-демократиялық партиясы ішіндегі меньшевиктер фракциясының сөйлеушісі ретінде танымал болды. Ол Ресейдегі Ұлы Шығыс еркін масондық ложасының, Ресей халықтарының Ұлы Шығысының белсенді мүшесі болды. 1917 жылы, Ресей революциясы жылы, Чхеидзе Петроград Кеңесінің төрағасы болды. Ол большевизмнің күшеюін тоқтатуға күш жеткізбеді және Ресейдің Уақытша үкіметіндегі қызметтен бас тартты. Дегенмен, ол оның саясатын қолдады және революциялық оборончествоны (қорғанысты) жақтады. Ол сондай-ақ Германия империясына қарсы соғысты жалғастыруға дауыс берді.

Кавказ арты

1917 жылдың қазан айында большевиктер Ресейде билікті тартып алды. Ол кезде Чхеидзе Грузияда еді. Ол Грузияда қалып, 1918 жылдың 23 ақпанында Тифлис қаласында Транскавказ федерациясының жетекшісі болды. Бірнеше ай өткен соң федерация таратылды.

Грузия Демократиялық Республикасы

1918 жылы 26 мамырда Грузияның тәуелсіздік актісі қабылданды, Чхеидзе Грузия Ұлттық кеңесінің төрағасы болып сайланды: бұл Грузияның уақытша жиналысы үкімет тағайындау, сайлауды дайындау және конституциялық комиссия құру туралы шешім қабылдады. 1919 жылы ақпанда ол Грузияның Құрылтай жиналысының мүшесі болып сайланды және 12 наурызда осы жиналыстың президенті болып сайланды, бірақ Парижде болғандықтан оның алғашқы отырысына қатыса алмады. Версаль конференциясына Грузия делегациясын басқарып, ол Антантаның Грузия Демократиялық Республикасына қолдау көрсетуіне ұмтылды. Ол сондай-ақ Жорж Клемансо мен Дэвид Ллойд Джорджқа Грузияның сыртқы істері мен қорғанысы үшін француз немесе британ протекторатын ұсынды, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 14 жылдық парламенттік тәжірибесі бар Чхеидзе Ражден Арсенидзе және көпшілік пен оппозициядан тағы 14 депутаттың қатысуымен Конституцияны жазу процесін бақылады.

Франция

1921 жылы наурызда Қызыл Армия Грузияға басып кірген кезде, Чхеидзе отбасымен бірге Константинополь арқылы Францияға қашып кетті. 1923 және 1924 жылдары, эмиграциядағы Грузия Социал-демократиялық Еңбек партиясының құрамында Чхеидзе Грузиядағы ұлттық көтеріліске қарсы шықты. Чхеидзе, Иракли Церетели, Датико Шарашидзе және Кале Кавтарадзе «Оппозиция» деп аталатын топ құрды. Олардың пікірінше, Қызыл Армия мен Чека тым күшті, ал қарусыз грузин халқы тым әлсіз болды. 1924 жылғы тамыз көтерілісінен кейін 10 000 грузин атылып тасталды, ал 50 000-ден 100 000-ға дейін грузиндер Сібірге немесе Орталық Азияға жер аударылды.

Өлім

1926 жылғы 13 маусымда Чхеидзе Франциядағы Леввилль-сюр-Орж қаласындағы өкіметтік резиденциясында өз-өзіне қол жұмсады. Ол Париждегі Пэр-Лашез бейістігінде жерленді.