Томас Фарнаби: Англиялық ұстаз және ғалымның өмірі мен қызметі
Thomas Farnaby
Томас Фарнаби (1575-1647) – лондондық мектеп мұғалімі, латын тілі саршысы. Латын авторларына түсіндірмелер, риторика және грамматикалық оқулықтар жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1575 – 1647) – ағылшын мектеп мұғалімі және ғалымы. Томас Фарнаби (немесе Фарнаби) 1575 жылы туып, 12 маусымда 1647 жылы қайтыс болды. Ол Лондонның Крипплгейт ауданында сәтті мектеп ашты және классикалық латын авторларына жасаған түсіндірмелерімен, сондай-ақ риторика және латын грамматикасы бойынша оқулықтарымен үлкен жетістікке жетті.
English schoolmaster and scholar (c. 1575 – 1647)
Thomas Farnaby (or Farnabie) (c. 157512 June 1647) was an English schoolmaster and scholar. He operated a successful school in the Cripplegate ward of London and enjoyed great success with his annotations of classic Latin authors and textbooks on rhetoric and Latin grammar.
Ерте өмір
Ол Лондондық ағаш шеберінің ұлы еді. Оның әкесінің әкесі Труро қаласының мэрі болған, ал одан да арғы атасы итальяндық музыкант болған. Ол музыкант және композитор Джайлс Фарнабимен (1563–1640) туыс болуы мүмкін, оның әкесі де ағаш шебері болған. 1590 мен 1595 жылдар аралығында ол Оксфордтағы Мертон колледжінің студенті, Испаниядағы иезуит колледжінің оқушысы, Кембридждегі студент және Фрэнсис Дрейк пен Джон Хокинстің ізбасары ретінде кездеседі. Төмен елдердегі әскери қызметтен кейін, Антони Вуд айтуынша, ол Англияның батыс жағалауына шығуға тырысқан; ол Томас Бэйнраф деген атпен, өзінің тегінің анаграммасымен, шатасып, Мартокта, Сомерсетширде қоныстанды және біраз уақыт бойы сол жердегі грамматикалық мектепте табысты оқытты.
He was the son of a London carpenter. His grandfather had been mayor of Truro and his great grandfather an Italian musician. He may have been related to Giles Farnaby (1563–1640), the musician and composer, whose father was a joiner. Between 1590 and 1595 he appears successively as a student of Merton College, Oxford, a pupil in a Jesuit college in Spain, a student at Cambridge, and a follower of Francis Drake and John Hawkins. After some military service in the Low Countries he made shift, says Anthony Wood, to be set on shore in the western part of England; where, after some wandering to and fro under the name of Thomas Bainrafe, the anagram of his surname, he settled at Martock, in Somersetshire, and taught the grammar school there for some time with success.
Мектеп мұғалімі
Ол XVII ғасырдың басында Лондонның Крипплгейт ауданындағы Голдсмитс Ренс қаласында жеке мектебін ашты. Бұл мектеп атақ-даңқымен де, қаржылық тұрақтылығымен де сәтті болды, көптеген оқушылары болды, олардың көп бөлігі ақсүйектердің ұлдары еді. Ол интернатта да, күндізгі оқушылармен де сабақтар өткізді, үлкен бақша үйінде оқытты және мектептің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін бірнеше үйлер мен бақтарды біріктірді. Оның жұмысында шағын штат болды; 1630 жылы белгілі антиквариат ғалымы Уильям Бертон (1609–1657) оның көмекшілерінің бірі болды. Сэр Джон Брамстон кіші, оның ағалары Маунтфорт пен Фрэнсис та интернатта оқыды, ал ол мектепті өзінің өмірбаянында сипаттады. Сэр Ричард Фэншу, Александр Гилл және Генри Биркхед те Фарнабидің шәкірттері болды. Вудтың айтуынша, 300-ге дейін оқушысы болған бұл мектептен Англиядағы бір адамның ашқан мектебінен көптеген шіркеу қызметкерлері мен мемлекет қайраткерлері шықты. Лондондық мансабында ол Кембриджтің өнер магистрі дәрежесін алды, ал көп ұзамай Оксфордта тіркелді. Оның жетістігі соншалық, ол Севеноакс қаласына жақын Отфордта (Кент) мүлік сатып ала алды. 1636 жылы ол Лондоннан зейнеткерлікке шығып, мектеп мұғалімі ретінде жұмысын жалғастырды. Уақыт өте келе ол Отфордтағы мүлкін кеңейтіп, Сассекс қаласындағы Хоршам маңындағы тағы бір мүлік сатып алды.
He opened his own school in Goldsmiths Rents, Cripplegate, London at the beginning of the seventeenth century. This school was a success, in terms of reputation and also financially, and had many pupils, drawing on the sons of nobility. He had boarders as well as day scholars, held his classes in a large garden house, and joined several houses and gardens together to meet the needs of his establishment. He had a small staff at work with him; in 1630 William Burton (1609–1657), a well known antiquarian scholar, was one of his assistants. Sir John Bramston the younger, with his brothers, Mountfort and Francis, were among his boarders, and he described the school in his autobiography. Sir Richard Fanshawe, Alexander Gill, and Henry Birkhead were also Farnaby's pupils. From this school, which had as many as 300 pupils, there issued, says Wood, more churchmen and statesmen than from any school taught by one man in England. In the course of his London career he was made master of arts of Cambridge, and soon after was incorporated at Oxford. Such was his success that he was enabled to buy an estate at Otford near Sevenoaks, Kent, to which he retired from London in 1636, while carrying on as schoolmaster. In course of time he added to his Otford estate and bought another near Horsham in Sussex.
Кейінгі өмірі
Саясатта ол роялист болды; және 1643 жылы Тунбридж маңындағы көтеріліске қатысқан деген күдікпен парламентарийлер тарапынан тұтқындалып, Ньюгейт түрмесіне қамалды. Ол Америкаға депортациялау үшін кемеге мінгізілді, бірақ соңында Олборн қаласындағы Элли Хаусқа жіберілді, онда бір жыл бойы ұсталды. 1645 жылы Севеноаксқа қайта оралуға рұқсат берілді, ол 1647 жылдың 12 маусымында қайтыс болды және шіркеудің ғибадатханасына жерленді.
In politics he was a royalist; and, suspected of participation in the rising near Tunbridge, 1643, he was arrested by the parliamentarians, and was committed to Newgate Prison. He was placed on board ship with a view to his transportation to America, but was ultimately sent to Ely House, Holborn, where he was detained for a year. He was allowed to return to Sevenoaks in 1645, and he died there 12 June 1647, being buried in the chancel of the church.
Отбасы
Фарнаби бірінші рет Корнуоллдағы Ланселлден Джон Пирстің қызы Сьюзанға, ал екінші рет Оксфорд, кейін Дурхам епискобы Джон Хоусонның қызы Эннге үйленді. Бірінші әйелінен оның (Лондон саудагері Уильям Блэдуэллдің әйелі болған Джудит қызынан басқа) Джон есімді ұлы болды, ол король армиясында капитан болды, әкесінің Хоршамдағы меншігін мұраға алды және 1673 жылдың басында қайтыс болды. Екінші әйелінен оның басқа балаларының арасында 1630 жыл шамасында туған Фрэнсис есімді ұлы болды, ол Севеноакстағы Киппингтон иелігін мұраға алды және 1663 жылдың 26 қаңтарында жесір қалды, содан кейін Сент-Джеймс, Клеркенвеллдегі Джудит Николл ханымға үйленуге рұхсат алды.
Farnaby married, first, Susan, daughter of John Pierce of Lancells, Cornwall; and secondly, Anne, daughter of John Howson, bishop of Oxford, afterwards of Durham. By his first wife he had (besides a daughter Judith, wife to William Bladwell, a London merchant) a son, John, captain in the king's army, who inherited his father's Horsham property, and died there early in 1673. By his second wife he had, among other children, a son Francis, born about 1630, who inherited the Kippington estate, Sevenoaks, and was a widower on 26 January 1663, when he obtained a license to marry Mrs. Judith Nicholl of St. James, Clerkenwell.