Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Түстіге баспалдақ" – Теннесси Уильямстың соңғы оқушылық пьесасы. Ол 1941 жылдың желтоқсанында аяқталды және 1947 жылдың 26 ақпанында Пасадена Playhouse-де толыққанды қойылым түрінде тұңғыш рет көрсетілді. Пьеса Уильямстың бұрынғы шағын әңгімелеріне негізделген, оның ішінде "Күлік" және, ең бастысы, 1936 жылдың қазанында Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы үлкен International Shoes фабрикасының қатал механикалық ортасында жұмыс істегеннен кейін туған жүйкелік құлаудан жазылғаннан соң жазылған сол аттас әңгімесі бар. Бұл әңгімеден айырмашылығы, пьесада романтика мен қиял элементтері бар, сонымен қатар deus ex machina соңы бар. Пьесаның (және бұрынғы әңгіменің) қосымша тақырыбы – "Қапаста ұсталған жабайы жүректерге дұға" ("A Prayer for the Wild of Heart That are Kept in Cages"); бұл фраза драматург таңдаған тақырыптың маңыздылығын көрсетеді, бірақ оның бейнелеуі, әсіресе түпнұсқа әңгімеде жоқ элементтер (мысалы, пьеса ішіндегі Мүммерлер ойыны және көлдегі аққулар сахналары) қиял элементтерімен тонын жеңілдетеді. Уильямс зерттеушісі Аллен Хейл пьесаның 1923 жылғы Элмер Райс жазған "The Adding Machine" экспрессионистік пьесасымен ұқсастықтары туралы 2000 жылғы New Directions Publishers баспасының кіріспесінде айтты. Екі пьеса кеңсе қызметкерлерінің роботтай теруін көрсетеді, екеуінде де құдайдың араласуы және көл жағасындағы бір сахна бар, сонымен қатар екеуі де жалпылама аттармен аталатын кейіпкерлерді пайдаланады (Райстың еркек кейіпкері "Мырза. Нөл"; Уильямстың әйел кейіпкері "Қыз"; Райстың кейіпкерлері Мырза Бір, Мырза Екі, Мырза Үш және т.б.; Уильямстың кейіпкерлері Мырза П, Мырза Д, Мырза К, Мырза Т).
Stairs to the Roof is a play by Tennessee Williams, the last of his apprentice plays. It was completed in December 1941, and premiered (as a full scale production) at the Pasadena Playhouse on February 26, 1947. The play is based on earlier stories written by Williams, including "The Swan" and most specifically, one of the same title written in October 1936, after he had recovered from a nervous breakdown arising from his experiences working in the relentlessly mechanical world of the large International Shoes factory in St. Louis, Missouri. Unlike that story, the play is optimistic, with elements of romance and fantasy, and a deus ex machina ending. The subtitle of the play (and of the earlier story) is "A Prayer for the Wild of Heart That are Kept in Cages"; though that phrase conveys the seriousness of the playwright's chosen topic, its treatment, particularly the elements not present in the original story (such as the Mummers play within a play and the swan on a lake scenes), lighten the tone with elements of fantasy. Williams scholar Allean Hale, in his introduction to a 2000 New Directions Publishers edition of the play , commented on similarities the play shares with the 1923 expressionist play The Adding Machine by Elmer Rice. Both plays show the robotic typing of office workers, both have a scene of divine intervention and another set by a lake, and both make use of generically named characters (Rice's male lead is "Mr. Zero"; Williams' female lead is "Girl"; Rice has Messrs. One, Two, Three, etc. ; Williams' has Messrs. P, D, Q, T).