«Cool and the Crazy» (1994) фильмі – Ральф Бакшинің тұңғыш көркем фильмі. 1950-ші жылдардағы бақытсыз неке, ізденістер мен жастар махаббаты туралы драма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ральф Бакшидің 1994 жылғы телефильмі, 1958 жылғы фильм.
1994 television film by Ralph Bakshi
the 1958 film
"Cool and the Crazy" – 1994 жылы американдық теледидар үшін түсірілген драмалық фильм. Оны Ральф Бакши жазып, режиссерлік еткен, ал басты рөлдерді Джаред Лето мен Алисия Сильверстоун сомдады. Фильмнің сюжеті 1950 жылдардың соңындағы бақытсыз некеде тұрған, бір-бірінен бөлек өмір сүретін жұбайлардың тағдырына арналған. Бұл фильм Бакшидің толық метражды көркем фильміндегі дебюті болды, ол бұрын "Fritz the Cat", "Heavy Traffic", "Wizards", "American Pop" және "The Lord of the Rings" сияқты анимациялық фильмдерді, көбінесе тікелей түсірілген эпизодтармен үйлестіретін режиссер ретінде танымал болған. "Cool and the Crazy" алғаш рет 1994 жылдың 16 қыркүйегінде Showtime кабельдік телеарнасында "Rebel Highway" сериясы аясында көрсетілді.
Cool and the Crazy is a 1994 American made for television drama film written and directed by Ralph Bakshi and starring Jared Leto and Alicia Silverstone. The story revolves around an unhappily married couple in the late 1950s who both lead separate affairs. The film was Bakshi's first feature length live action film, being primarily known as a director of animated films which heavily utilize live action sequences, such as Fritz the Cat, Heavy Traffic, Wizards, American Pop and The Lord of the Rings. Cool and the Crazy first aired on the cable television network Showtime on September 16, 1994, as part of the series Rebel Highway.
Сюжет
Майкл мен Рослин орта мектепте бір-біріне ғашық болып, екеуі де 18 жаста 1950 жылдары бақытты некеге тұрыпты. Рослин 19 жасында жүкті болғанға дейін бәрі жақсы болып тұрған. Қарыздар жинала бастап, екеуінің арасы суықтап кетеді. Рослин уақытының көп бөлігін баласына қараумен және Боби атты жігітке үйленген Джоаннимен бірге болумен өткізеді. Джоанни күйеуін Фрэнки атты ер адаммен алдап жүреді. Рослин Фрэнкидің досы Джоймен танысады, ол да үйленген, жаман мінезді жігіт. Рослин Джоймен бірден махаббатқа беріледі. Басында Майкл ештеңе сезбейді, бірақ екі дос түні бойы шығып, күнде кеш қайта бастағанда, олардың екеуінің тең-тең қарым-қатынаста екенін түсінеді. Майкл Лорейнмен бірге дизайн компаниясында жұмыс істейді, ол бит және джаз мәдениетін ұнатады. Бір күні ол Лорейнге барып, онымен байланысқа түседі. Бірақ ертесі күні таңертең ол өте ұстамды болғандықтан, оның жалғыз сүйіктісі емес екенін білген соң, бұл қарым-қатынастан бас тартады. Ақырында Лорейн Нью-Йорк қаласына кетеді. Сонымен қатар, Рослин Джоймен арадағы қарым-қатынасты тоқтатуға тырысады, бірақ ол оңай басылмайды. Көп ұзамай түрлі оқиғалар зорлық-зомбылыққа ұласады. Джой Рослинді ұрлап кетеді, ал Майкл олардың соңынан қуады және әйелін қайтарып алады. Майкл мен Рослин әрқайсысы өз жолымен кетеді, ал Майкл саяхатқа шығады.
High school sweethearts Michael and Roslyn happily marry during the 1950s, both 18. Things go along smoothly until Roslyn gets pregnant, at age 19. The bills pile up and the two grow apart from each other. Roslyn spends most of the time taking care of their child and hanging out with her best friend, Joannie, who is married to a guy named Bobby. Joannie has been cheating on her husband with a man named Frankie. Roslyn is introduced to Frankie's friend, Joey, a bad boy who is also married. Immediately, Roslyn begins an affair with Joey. At first Michael doesn't suspect anything, but when the two girl friends go out at night and come back later and later, it dawns on him that they are both having affairs. Michael works at a design company with Lorraine, who is into the Beat and jazz scenes. One night, he goes out to have an affair with her. The next morning, however, his uptight attitudes causes him to back out of the affair when he learns that he's not her only lover. Eventually Lorraine leaves to go to New York City. At the same time, Roslyn's trying to break off her affair with Joey, but he won't give up that easily. Varied events soon escalate in violence. Joey kidnaps Roslyn, and Michael goes after them, and takes his wife back from him. Michael and Roslyn go their separate ways, and Michael hits the road.
Өндіріс
Ральф Бакши "Cool and the Crazy" фильмін 1960-шы жылдардың соңында "Егер оны ұстасам, өлтіремін" деген атаумен дамытуға кірісті. United Artists және Paramount Pictures екеуі де 1970-ші жылдары Бакшиге фильмді дамыту үшін төлем жасады, бірақ оны өндіруге келіспеді, сондай-ақ 1980-ші жылдары Бакши фильмді ұсынған студиялар да бас тартыс жасады. Бакшидің сөзінше, "Олар ешкімнің әйелдердің күйеулеріне қиянат жасайтынын, олардың алдайтынын мойындамайтынын ойлады. Олар бұл тым қауқыпты деп ойлады, бұл ақылға сыймайды".
Ralph Bakshi began developing Cool and the Crazy in the late 1960s under the title If I Catch Her, I'll Kill Her. United Artists and Paramount Pictures each paid Bakshi to develop the film in the 1970s, but were unwilling to produce it, as were the studios Bakshi pitched the film to in the 1980s. According to Bakshi, "They thought that no one was going to admit that women can—and do—cheat on their husbands. They thought it was too hot, which made no sense."
Қабылдау
Variety журналының сыншысы Тодд Эверетт "Бакшинің анимациялық фильмдерімен байланысты гипержылдамдық визуалды сезім" деп жазды. "Cool" фильміндегі барлық нәрсе пастель түстерде бейнеленген, ал Бакши Сидни Дж. Фьюридің өркендеген кезеңінен бері ешбір режиссерге қарағанда ерекше бұрыштардан түсіріпті. Фильмнің соңғы сахналары экранда қан төгілмей-ақ күшті зорлық-зомбылықты көрсетуге болатынын шебер көрсетеді. Бакши жас және көбінесе беймәлім актерлерден керемет ойын шығарады.
Variety reviewer Todd Everett wrote "the hyperdrive visual sense for which Bakshi's animated features have been noted. Everything in "Cool" [ ] seems to exist in pastels and Bakshi shoots from more odd angles than any director since Sidney J. Furie in his heyday. And the closing sequences ably demonstrate how it's possible to present strong violence without any blood being shed onscreen. Bakshi pulls strong perfs from a cadre of youngish and largely unknown actors".