Кіріспе

Шырша тұқымдас өсімдіктер

Juniperus drupacea, сирия шыршасы, Оңтүстік Грекияның (Пелопоннес жартыаралындағы Парнон тауы), Оңтүстік Түркияның, Батыс Сирияның және Ливанның шығыс Жерорта теңізі аймағына енуге тиіс шыршаның бір түрі. Бұл түр Juniperus бөлімінің жалғыз өкілі болып табылады. Caryocedrus, кейде Arceuthos туысы ретінде қарастырылады.

Сипаттама

Juniperus drupacea – ең биік шырша тектес ағаш, конус пішіндес, биіктігі 2 м-ге жетеді, ерекше жағдайларда 30 м-ге дейін өседі, және діңі 1 м-ге дейін жуандығы бар. Жапырақтары үштен бірге орналасқан ине тәрізді, жасыл түсті, 2-3 см ұзын және 2-3 мм енді, ал ішкі бетінде жасыл ортасымен бөлінген екі ақ жолақты тегіс тесіктер (stomatal band) бар. Көбінесе екі үйлі (dioecious), аталық және аналық өсімдіктер бөлек болады. Тұқымдық конустары барлық шыршалардың ішіндегі ең ірісі, жидек сияқты, бірақ қатты және құрғақ, жасыл түсті, 25 айдың ішінде ашық көкшіл балауыз жабыны бар қара-қызғылт қоңыр түске дейін піседі; олар жұмыртқа тәрізді немесе шар тәрізді, 3-5 см ұзын және 20-25 мм диаметрлі, 2-3 қабатта алты немесе тоғыз біріккен қабықшалары бар, әр қабықшаның жоғарғы жағы сәл көтеріңкі. Үш жоғарғы қабықшаның әрқайсысы бір тұқымды көтереді, бірақ үш тұқым бірігіп, жаңғақ сияқты қабыққа айналады. Аталық конустар 5-20 конустан тұратын топтамалар түрінде пайда болады (басқа шыршалардан ерекшеленеді), сары түсті, 3-4 мм ұзындығында болады және көктемнің басында тозаңды төккеннен кейін тез түсіп қалады.

Таксономия

Тұқымдары үшке біріктірілген ерекше конустары мен шоғырланған аталық конустары болғандықтан, бұл түр кейде жеке туысқа – Arceuthos drupacea (Labill.) Антуан мен Коцхи – бөлініп қарастырылған. Алайда, генетикалық зерттеулер оның J. macrocarpa және J. oxycedrus түрлерімен жақын туыс екенін көрсетті.