Кіріспе

Польша жазушысы

Қола медаль – 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындары 1936 Берлин]]

ЖЕКЕ ТАРАУ ЖОҚ
Ян Парадовский (11 мамыр 1895 – 26 қыркүйек 1978) – поляк жазушысы, эссеші және аудармашы. Классикалық антик уақыты туралы шығармаларымен ең көп танылған, сонымен қатар ол 1933-1978 жылдары Польша ПЕН-клубының президенті болды, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызметі тоқтатылды. Львов қаласында (сол кезде Австрия-Мажарстан, қазір Украина) дүниеге келді және Варшавада қайтыс болды.

Өмірбаян

Ян Парандёвский Лембергтегі (қазіргі Львов, Украина) Ян Длугош атындағы орта мектебін бітірген. 1913 жылы Лемберг университетінде философия факультетіне түсті. Онда философия, классикалық филология, археология, өнер тарихы және поляк әдебиетін оқыды. Оның оқуы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде үзіліске ұшырады, ол Ресейде тұтқынға алынды, содан кейін Воронеж және Саратов қалаларындағы мектептерде сабақ берді. 1920 жылдан бастап оқуын жалғастырып, 1923 жылы классикалық филология және археология мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды. 1922 жылдан 1924 жылға дейін Альфред Альтенберг баспасының әдеби редакторы болып жұмыс істеді, ол классикалық туындылардың аудармаларынан және «үлкен жазушылар» сериясынан тұратын жинақты ұйымдастырды. Осы кезеңде ол «Morning Gazette», «Illustrated Weekly», «Literary News» және «Rainbow» апталығы сияқты бірнеше поляк газеттері мен журналдарына тілшілік жасады. 1924-1926 жылдары Грекия, Франция және Италияға саяхат жасады. 1929 жылдан бастап Варшавада тұрды, онда алғашқыда «Варшава күнделігі» журналының редакторы болды. 1930 жылы Польша ПЕН-клубының мүшесі, ал 1933 жылы – президенті болды. 1936 жылы Берлинде өткен жазғы Олимпиада ойындарында «Олимпиадалық дискі» атты кітабы үшін қола медаль алды, ал 1937 жылы Польша әдеби академиясының «Алтын лавр» сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлық көрнекті әдеби жетістіктері үшін берілді. 1937-1938 жылдары мектеп оқулықтарын басып шығаратын мемлекеттік баспаханада редактор болып жұмыс істеді және «Ұлы тұлғалар» атты оқу-әдістемелік сериясын жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, ол жасырын мәдени қозғалысқа қатысты. Варшава көтерілісінің алауы оның әдеби мұрағаты мен жарық көрмеген барлық туындыларын жойды. 1945-1950 жылдары Люблин Католик университетінде (KUL) классикалық антикалық кафедрасын, содан кейін салыстырмалы әдебиет кафедрасын басқарды. Ол Варшава ғылымдар қауымдастығының (Warszawskie Towarzystwo Naukowe) тұрақты мүшесі болды, «Universal Weekly», «Meander», «Creation» сияқты басылымдармен ынтымақтастық етті және Польша ПЕН клубының төрағасы лауазымын қайта иеленді. 1948 жылы Вроцлавта Дүниежүзілік зиялылар конгресін ұйымдастырды, содан кейін Варшаваға оралды. 1958 жылы Ян Парандёвский Варшавада Халықаралық аудармашылар конвенциясын өткізді, ал 1962 жылы Халықаралық ПЕН клубының вице-президенті болды. 1964 жылы Польша мемлекеттік сыйлығының бірінші дәрежесімен марапатталды, сондай-ақ сол жылы сөз бостандығын қорғау мақсатында 34 ғалым мен жазушының арызына қол қойды. 1975 жылы «Еркін Еуропа» радиосы оның өмірлік еңбегі үшін құрмет көрсетті. 1976 жылы Люблин Католик университетінен (KUL) христиан философиясы бойынша құрметті доктор ғылымы дәрежесін алды. 1988 жылы оның құрметіне Ян Парандёвский атындағы сыйлық құрылды, ол Польша ПЕН клубының ұйымдастыруымен жыл сайын тарихи жазушылардың үздік туындыларына беріледі. Оның немересі – актриса Жоанна Щепковская.

Шығармалары

Әдеби тұлға ретінде Парандёвский 1913 жылы Львовта жазуға кірісті, бірақ 1924 жылы көп сілтеме жасалған "Мифология" еңбегінен кейін ғана ол халықаралық деңгейде танымал болды. Оның білімі, көркем әрі тартымды жазу стилі және ең күрделі мәселелерді талқылау қабілеті Парандёвскийдің үлкен сәттілікке жеткеніне ықпал етті. Польшада оның туындылары барлық білім деңгейіндегі мектептерде классикалық оқу бағдарламасының маңызды бөлігіне айналды.