Кіріспе

Хилтон АҚШ-қа қарсы, 3 U. S. (3 Dall.) 171 (1796) – АҚШ Жоғарғы Сотының ертедегі ісі, онда Сот жыл сайынғы көлік құралдарына салынатын салық, тікелей салықтарды бөлуге қатысты I баптың 2-тарауының 3-тармағы және I баптың 9-тарауының 4-тармағы талаптарын бұзбайды деп шешті. Сот көлік құралдарына салынатын салық тікелей салық емес екенін, демек штаттар арасында бөлінуді қажет етпейтінін мәлімдеді. Сот жер салығының Конституцияда көзделген тікелей салықтың мысалы екенін атап өтті. Бұл іс сонымен қатар Жоғарғы Соттың сотқа берілген заңды күшін тексеруге сүйенген тұңғыш ісі болып табылады, бұл принцип кейін Марбери және Мэдисон ісімен (1803) ресми түрде бекітілді, Конгресс қабылдаған заңның Конституцияға қайшы екенін анықтау үшін.

Ауызша сөйлеу

Александр Гамильтон үкімет атынан сотта сөйледі және салықтың Конгресс билігін дұрыс пайдалану екенін мәлімдеді. Сотқа қатысқан Джеймс Айределл оқиғадан екі күн өткен соң былай деп жазды: "Мистер Гамильтон біздің сотта сөйледі, онда бұрын-соңды көрмегендей көп адам жиналды, осы оқиғаға байланысты Конгрестің екі палатасы да дерлік толық бос қалды. Денсаулығы өте нашар болғанына қарамастан, ол таңғажайып шеберлікпен және өте жағымды түрде сөйледі, оған барлық жиналғандар үлкен қызығушылықпен тыңдады. Оның сөйлеген уақыты шамамен үш сағатқа созылды."

Серікті пікірлер

Сол кездегі судьялар Соттың бірыңғай шешімін шығарудың орнына, әрқайсысы жеке-жеке жазып, жеке талдауларын оқыған сериялы шешімдер шығарды. Әділет Чейз: «Мен кареттерге салынатын салықты тікелей салық деп есептемеймін, сондықтан округтік соттың шешімін растауға даусымды беремін» деп жазды. Әділет Паттерсон: «Қаржыға немесе тұтынуға салынатын барлық салықтар жанама салықтар болып табылады. Көліктерге салынатын салық осы сипаттағы салыққа жатады және, әрине, тікелей салық емес. Сондықтан Вирджиния округтік сотының шешімін күшінде қалдыру керек деп санаймын». Әділет Иределл: «Мен бұл салықтың Конституция бойынша тікелей салық емес деп толық сенемін, демек шешімді растау керек» деп жазды. Әділет Уилсон: «Дегенмен, мен тек бұл салықтың конституциялық екендігіне қатысты пікірім өзгермегенін қосамын» деп мәлімдеді.

Басқа ескертулер

Салықтардың анықтамасы туралы судья Сэмюэл Чейз былай деп жазды: "Мемлекеттік алым деген термин, жалпылама «салық» терминінен кейін ең толық анықтама болып табылады; және практикалық тұрғыда Ұлыбританияда (біз салықтар, баждар, алымдар, акциздер, кедендер және т.б. туралы түсініктерді одан аламыз) маркаларға салынатын салықтар, жол төлемақылары және т.б. қамтылады, және ол тек импортқа салынатын салықтармен ғана шектелмейді". Сот қарауы мәселесі бойынша ол былай деп жазды: "Мен кареткаларға салынатын салық тікелей салық емес деп санаймын, сондықтан бұл соттың Конституцияға қайшы және оны бұзушылық деп танып, Конгресс актісін жойлау құқығы бар-жоғын анықтау қазірдің өзінде маған қажет емес; бірақ егер сотта мұндай құқық болса, оны тек өте нақты жағдайда ғана қолданамын деп мәлімдеуге дайынмын". «Поллок» ісі бойынша көпшіліктің атынан жазған бас судья Фуллер: «Біз жеке мүлікке немесе жеке мүліктің кірісіне салынатын салықтар да тікелей салықтар болып табылады деп санаймыз» деп түсіндірді. Конгресс зерттеу қызметі «Хилтон» шешімінің «Поллок» шешімімен күші жойылғанын айтады. 1913 жылы он алтыншы түзету қабылданды, ол жылжымайтын мүлік пен жеке мүліктің кірісінен алынатын салықтар бойынша «Поллок» шешімін жоққа шығарды. Бұл түзету жеке мүліктің өзіне салынатын салықтарды қарастырмады. 1916 жылы «Брушаберге қарсы Юнион Пасифик темір жолы компаниясы» ісінде көпшіліктің атынан жазған бас судья Уайт: «Түзетуде «Поллок» ісінде «тікелей» сөзінің кең мағынаға ие екендігі туралы шешімді жоққа шығаратын немесе оған қарсы шығатын ештеңе жоқ, сондықтан түзету осы кең мағынаны Конституцияның бір бөлігі ретінде, кем дегенде, жасырап қамтиды» деді.

1916 жылы «Стэнтонға қарсы Балтық кеніш компаниясы» ісін қарағанда Жоғарғы Сот былай деді: ««Брушабер» ісінде түсіндірілген он алтыншы түзетудің мағынасы бойынша, бұрынғы шешімдерге сәйкес, он алтыншы түзетудің ережелері жаңа салық салу құқығын бермейді деп шешілді».

Прецедент ретінде қолдану

2012 жылы Бас судья Джон Робертс «Хилтон АҚШ-қа қарсы» ісін пациенттерді қорғау және қолжетімді күтім туралы заңда (2010 жылғы денсаулық сақтау және білім беруді келісу туралы заңмен толықтырылған) жеке тұлғалардың медициналық сақтандыру сатып алу міндеттемесін салық ретінде конституциялық деп тануға негіз болатын прецедент ретінде келтірді.