Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манхэттен мен Бронксті байланыстыратын көпір, Нью-Йорк
Bridge between Manhattan and the Bronx, New York
Макомбс бөгеті көпірі (/m//ə/'/k//uː//m//z/ məKOOMZ; сондай-ақ Макомбс бөгеті көпірі) – Нью-Йорк қаласындағы Харлем өзені арқылы салынған айналмалы көпір, Манхэттен және Бронкс аудандарын байланыстырады. Көпірді Нью-Йорк қаласының көлік департаменті (NYCDOT) пайдаланады және күтіп ұстайды. Макомбс бөгеті көпірі Манхэттендегі 155-ші көше мен Адам Клейтон Пауэлл кіші бульварының (Жетінші авеню) қиылысын, Бронкстағы Янки стадионына жақын орналасқан Жером авенюі мен 161-ші көше қиылысымен байланыстырады. Көпірдің Манхэттендегі кіреберістерінің бірі – 155-ші көше виадугі, 155-ші көшедегі қозғалысты Жетінші авенюден Edgecombe авенюі мен Сент-Николас плейсінің қиылысына дейін жүзеге асырады. Көпірдің жалпы ұзындығы 774 метрді құрайды, оның ішінде төрт көлік жолағы және екі жаяу жолы бар. Бұл жердегі алғашқы құрылыс 1814 жылы Макомбс бөгеті деп аталған нағыз бөгет ретінде салынған. Бөгеттің Харлем өзенінің кеме жүруіне тигізетін әсеріне байланысты шағымдар туғандықтан, 1858 жылы бөгет бұзылып, үш жылдан кейін оның орнына Орталық көпір деп аталған ағаштан жасалған айналмалы көпір салынды, ол жиі күтімді қажет етті. Қазіргі болаттық құрылым 1892 және 1895 жылдар аралығында, ал 155-ші көше виадугі 1890-1893 жылдары салынды; екеуі де Альфред Панкост Боллердің жобасы бойынша салынған. Макомбс бөгеті көпірі Нью-Йорк қаласында әлі де жұмыс істеп тұрған үшінші ең көне маңызды көпір болып табылады және 155-ші көше виадугімен бірге 1992 жылы Нью-Йорк қаласының ескерткіші деп жарияланды.
The Macombs Dam Bridge (/m//ə/'/k//uː//m//z/ məKOOMZ; also Macomb's Dam Bridge) is a swing bridge across the Harlem River in New York City, connecting the boroughs of Manhattan and the Bronx. The bridge is operated and maintained by the New York City Department of Transportation (NYCDOT). The Macombs Dam Bridge connects the intersection of 155th Street and Adam Clayton Powell, Jr. Boulevard (Seventh Avenue), located in Manhattan, with the intersection of Jerome Avenue and 161st Street, located near Yankee Stadium in the Bronx. The 155th Street Viaduct, one of the bridge's approaches in Manhattan, carries traffic on 155th Street from Seventh Avenue to the intersection with Edgecombe Avenue and St. Nicholas Place. The bridge is 2540 feet (774 m) long in total, with four vehicular lanes and two sidewalks. The first bridge at the site was constructed in 1814 as a true dam called Macombs Dam. Because of complaints about the dam's impact on the Harlem River's navigability, the dam was demolished in 1858 and replaced three years later with a wooden swing bridge called the Central Bridge, which required frequent maintenance. The current steel span was built between 1892 and 1895, while the 155th Street Viaduct was built from 1890 to 1893; both were designed by Alfred Pancoast Boller. The Macombs Dam Bridge is the third oldest major bridge still operating in New York City, and along with the 155th Street Viaduct, was designated a New York City Landmark in 1992.
Сипаттама
Макомбс бөгеті көпірі саудагер Александр Макомбтың ұлы Роберт Макомбтың құрметіне аталған. Ол су үстінен өтетін бөлімінен және 155-ші көше виадугынан тұрады, екеуі де консалтингтік инженер Альфред Панкост Боллердің жобасы бойынша салынған. Көпірдің жалпы ұзындығы 2540 фут (774 метр), кіріс виадуктарын қоса алғанда. 2019 жылғы мәліметтер бойынша, Макомбс бөгеті көпірі Нью-Йорк қалалық көлігінің автобус бағыттары арқылы қозғалыс жүргізеді. 2016 жылы Нью-Йорк қаласының көлік департаменті екі бағыттағы тәуліктік орташа көлік қозғалысы 38 183 құрады деп хабарлады. 2000 мен 2014 жылдар аралығында көпір кемелер үшін 32 рет ашылды.
The Macombs Dam Bridge was named after Robert Macomb, the son of merchant Alexander Macomb. It is composed of an over water span and the 155th Street Viaduct, both of which were designed by consulting engineer Alfred Pancoast Boller. The bridge's total length is 2540 feet (774 m), including its approach viaducts. as of 2019, the Macombs Dam Bridge carries New York City Transit's bus routes. In 2016, the New York City Department of Transportation reported an average daily traffic volume in both directions of 38,183, Between 2000 and 2014, the bridge opened for vessels 32 times.
Өзен үсті аралығы
Макомбс бөгеті көпірі Гарлем өзенінің үстіндегі айналмалы көпірді қамтиды, ол өзеннің ортасындағы кішкентай тас аралдың айналасында бұрылады. Айналмалы бөлігі – Нью-Йорк қаласындағы түпнұсқалық құрылымын сақтап қалған ең көне айналмалы көпір. Нью-Йорк қаласының көлік департаментінің (NYCDOT) мәліметінше, көпірді күтіп ұстайтын мекеме, ол қаладағы әлі де пайдаланудағы үшінші ең көне маңызды көпір. Жолдың ені 40 фут (12 м), ал жаяу жүргіншілер жолының ені 9.9 фут (3 м). Тіректер мен қоршауларға арналған қосымша кеңістікті қоса алғанда, палубаның жалпы ені 65 фут (20 м). Өзеннің екі жағасында тас тіректердің жұптары мен күзет үйшіктері орналасқан.
The Macombs Dam Bridge includes a swing bridge over the Harlem River, pivoting around a small masonry island in the middle of the river. The swinging span is the oldest remaining swing bridge in New York City that retains its original span. According to the New York City Department of Transportation (NYCDOT), which maintains the bridge, it is the city's third oldest major bridge still in operation. The roadway measures 40 feet (12 m) wide and the sidewalks measure 9.9 feet (3 m) wide. The total width of the deck, including additional space for supports and railings, is 65 feet (20 m). On either bank of the river are pairs of stone end piers with shelter houses.
155-ші көше виадугы
Су үстінен өтетін жолдың батыс жағында екі жаяу жолы мен әр бағытта екі жолақты қозғалысқа арналған ұзын болат виадук орналасқан. Виадук 155-ші көше, Эджкомб даңғылы және Сент-Николас алаңының қиылысынан басталып, батыс жағынан Макомбс алаңына, Макомбс бөгеті көпіріне және Жетінші даңғылға (сонымен қатар Адам Клейтон Пауэлл кіші бульвары) дейін созылады. 155-ші көшедегі виадуктың екі шетінде де светофорлар бар. 155-ші көшенің төменгі бөлігі виадуктың астынан жер беті деңгейінде өтеді. Ол жартастың төменгі жағында орналасқан 155-ші көшенің бөлігінің үстінен өтеді. Су тасқыны – кейде оның қайырымдастырушысы, кәсіпкер Джон Хупердің атымен Хупер су тасқыны деп аталады – әлі күнге дейін 155-ші көше виадугы мен Эджкомб даңғылының оңтүстік-шығыс бұрышында сақталған. Виадук салынар алдында, жартастың төменгі жағында, Сегізінші даңғыл бойында орналасқан IRT Тоғызыншы даңғыл желісінің 155-ші көше станциясына тек ұзын баспалдақ арқылы ғана жетуге болатын. 1890 жылғы Scientific American журналында былай делінген: "Жүк көтеру үшін команданы бір шақырым немесе одан да көп қашықтыққа оңтүстікке апару қажет".
At the western end of the over water span is a long steel viaduct, carrying two sidewalks and two lanes of traffic in each direction. The viaduct stretches from the intersection of 155th Street, Edgecombe Avenue, and St. Nicholas Place, at its western end, to the intersection of Macombs Place, Macombs Dam Bridge, and Seventh Avenue (also Adam Clayton Powell Jr. Boulevard) at its eastern end. There are traffic lights at both ends of the 155th Street Viaduct. An unconnected lower section of 155th Street runs at ground level under the viaduct. It passes over an unconnected section of 155th Street located at the bottom of the cliff. The fountain—sometimes called the Hooper Fountain after its donor, businessman John Hooper—still exists on the southeast corner of the 155th Street Viaduct and Edgecombe Avenue. Before the viaduct was built, the 155th Street station of the elevated IRT Ninth Avenue Line, located along Eighth Avenue at the bottom of the cliff, could only be reached from the top by a long staircase. A Scientific American magazine article in 1890 stated that "To draw a load up the hill a team has to be taken a mile or more to the south".
Жетіінші даңғылға жақындау
Су үстіне басқа жол – Седьмая авеню мен Маккомбс Плейс (бұрынғы Маккомбс Дам Роуд) арқылы. Бастапқы жоспарларда Седьмая авенюмен байланыс көзделмеген, бірақ көпір ашылған кезде Седьмая авенюге қисық пандус қосылды. 1931 жылы Седьмая авенюге тікелей кіру үшін жаңадан салынды. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, ол оңтүстікке қарайтын Маккомбс Плейске және Седьмая авенюдің екі бағытына да қол жеткізуді қамтамасыз етеді. 152-ші көшеде Седьмая авенюдің ортасынан төмен түсетін қосымша жол 155-ші көшенің төменгі бөлігімен жалғасады. Көпір 1815 жылы аяқталды. Макомбс бөгетінің өткізу қабілеті оның тар енімен шектелген, себебі адам басқаратын шлюздің өлшемдері кішкентай болды. 1858 жылы қалалық заңнама қабылдағаннан кейін, бөгет сол жылы бұзылып, оның орнына айналмалы көпір салу міндеттелді. 1877 жылы айналмалы бөліктің шаршы пішіндес қаңқасы алынып тасталды және А пішіндес қаңқа орнатылды.
The other approach viaduct to the over water span is from Seventh Avenue and Macombs Place (formerly Macombs Dam Road). Original plans did not provide for a connection to Seventh Avenue, but a curved ramp to Seventh Avenue was added by the time the bridge was opened. The approach was rebuilt in 1931 to provide direct access to Seventh Avenue. as of 2020, it provides access to southbound Macombs Place and both directions of Seventh Avenue. At 152nd Street, a connecting road descends from the median of Seventh Avenue, connecting to the lower section of 155th Street. and the bridge was finished in 1815 Macombs Dam's capacity was limited by its narrow width, as the manned lock only measured , Following legislature passed by the city in 1858, the dam was demolished that year, and was mandated to be replaced with a swing bridge. In 1877, the swinging component's square shaped frame was removed and an A frame was installed.
Жоспарлау және құрылыс
1880-ші жылдардың соңында Жоғарғы Манхэттендегі жер иелері Вашингтон Хайтсты, сол кездегі сирек қоныстанған, Куганның Блафты батысқа қарай орналасқан биік жартастың үстіндегі аймақты дамытуды қолдады. Осы уақытта Куганның Блафтың жоғарғы және төменгі бөліктері арасында саяхаттау мүмкіндігі шектеулі болды. Манхэттеннің осы аймағын дамытуға тағы бір себеп – 1890 жылы Куганның Блафтың төменгі жағында Поло Граундс стадионының ашылуы болды. Сол кезде АҚШ Конгресі қабылдаған Өзен және Порт заңының нәтижесінде Орталық көпірін қайта салу жоспарланған. Виадукты жобалау үшін инженер-құрылысшы Альфред Панкост Боллер шақырылды; оның жоспарлары 1890 жылдың мамыр айында ресми түрде бекітілді, жалпы құны 514 000 долларға бағаланды, бұл сома қала мен жер иелері арасында тең бөлінетін болды. 1890 жылдың маусымында Боллер су үстіндегі құрылысқа да тартылды. Боллер су үстіндегі құрылыс жоспарларын сол қарашада ұсынды; жоспарлар Бронкс жағындағы батпақты кесіп өту үшін кішірек виадук салуды көздеді. 155-ші көшедегі виадуктың құрылысы 1890 жылдың желтоқсан айында басталды. 1891 жылдың соңында 155-ші көшедегі виадуктың тіреу құрылымының негізі, сондай-ақ виадуктың батыс жағындағы тас тірегі салынды. Дегенмен, су үстіндегі құрылыстың негізі салынғанша виадуктың шығыс жағындағы жұмыстар кейінге шегерілді. Су үстіндегі және Бронкс жаққа қарайтын құрылысқа арналған келісімшарт 1892 жылдың наурыз айында Пасаик Ролинг Милл компаниясына берілді, ал осы бөлімдегі жұмыстар екі айдан кейін басталды. 155-ші көшедегі виадуктың мердігерлері мен жеткізушілері су үстіндегі құрылысқа да келісімшарт жасасты. Ақырында, ескі көпір солтүстікке қарай 156-шы көшеге жылжытылып, жаңа құрылыс тікелей оның жанында салынды. Жаңа құрылыс аяқталғанға дейін ескі көпір сол жерде қалды, содан кейін ескі құрылыс бұзылды. Бұл өзгеріс бастапқы келісімшартқа түзету енгізуді қажет етті, себебі "батпақтың тереңдігі өте жоғары болды". Келісімшартқа түзету енгізілген кезде Хадсон теміржол желісінің үстінен салынатын қысқа құрылыстың жобасы да өзгерген болуы мүмкін. Сонымен қатар, виадук пен су үстіндегі құрылыстың жұмыстарын үйлестіруде қиындықтар туды, өйткені екі бөлім бұрыштасып қиылысты. 1894 жылы екінші Бронкс жаққа қарайтын құрылысқа арналған келісімшарт Пасаик компаниясына берілді.
By the late 1880s, landowners in Upper Manhattan were advocating for development of Washington Heights, the then sparsely populated area atop Coogan's Bluff, the high cliff to the west of Macombs Dam. At the time, there were few options for traveling between the top and bottom of Coogan's Bluff. Another reason for developing this region of Manhattan was the opening of the Polo Grounds stadium at the bottom of Coogan's Bluff in 1890. Around the same time, the Central Bridge was slated to be rebuilt as a result of the River and Harbor Act, passed by the United States Congress in 1890. Structural engineer Alfred Pancoast Boller was hired to design the viaduct; his plans were officially approved in May 1890 at an estimated cost of $514,000, to be split evenly between the city and landowners. In June 1890, Boller was also hired for the over water span. Boller submitted his plans for the over water span that November; the plans entailed a smaller approach viaduct in the Bronx to cross over the swamp on that side. Work on the 155th Street Viaduct began in December 1890. At the end of 1891, the foundations for the 155th Street Viaduct's support structure, as well as the masonry abutment at the viaduct's western end, had been constructed. However, further work at the viaduct's east end was delayed until the over water span's foundations could be laid. The contract for the over water span and Bronx approach was given to the Passaic Rolling Mill Company in March 1892, and work on that segment began two months later. The contractors and suppliers for the 155th Street Viaduct were also contracted for the over water span. Ultimately, the old drawbridge was floated slightly north to 156th Street while the new span was constructed immediately adjacent. The old bridge remained there until the new span was completed, at which point the old span was demolished. The latter required a modification to the original contract "owing to the great depth of swampy bottom". The design of the short span over the Hudson Line railroad tracks was likely also changed when the contract modification was made. Additionally, there were problems in coordinating work on the viaduct and over water span, since the two segments intersected at an angle. In 1894, the contract for the second Bronx approach was awarded to Passaic,
1890-1930 жылдар аралығы
155-ші көше виадугы 1893 жылғы 10 қазанда ашылды. Виадуктың құны 739 000 долларды құрады (шамамен миллион долларға тең). Алғашқы троллейбус 1904 жылы Маккомбс бөгеті көпірінен өтті. Троллейбустар мен автомобильдердің көбейгеніне байланысты, көпірді пайдаланған атпен жүретін кареталардың саны азайды. Сондай-ақ 1904 жылы, су үстіндегі жылжымалы бөлікті қозғалтатын бу машинасы электр қозғалтқышымен ауыстырылды. 1916 жылы Нью-Йорк қаласының Өсімдіктер мен құрылыстар департаменті су үстіндегі бөлікке бақылауды жүзеге асырды, ал бес жылдан кейін 155-ші көше виадугы да оның қарауына өтті. Көпірге келу жолы Джон Д. Рокфеллер-младший сыйлаған жерге салынған. Шамамен сол кезде, 1949 жылдан 1951 жылға дейін, Бронкстағы Огден және Седжвик даңғылдарына жататын жол Майор Диган тас жолының құрылысына орын беру үшін бұзылды. 1966 жылы Көлік басқармасы көпір мен виадукты өз бақылауына алды. 1977 жылы АҚШ Конгресі осы көпірлерге жол ақысын алуды тыйым салғаннан кейін бұл ұсыныс сәтсіз аяқталды. 1977 жылы Бронкс жағында Янки стадионына оңай қол жеткізуді қамтамасыз ететін жаңа айырық ашылды. Сол жылы құзырлық NYCDOT-ке берілді, ол әлі күнге дейін көпір мен виадукты пайдаланады және күтіп ұстайды. Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы 1992 жылғы 14 қаңтарда Маккомбс бөгеті көпірін және 155-ші көше виадугін қалалық ескерткіш деп жариялады. NYCDOT 1999 және 2004 жылдар аралығында көпірді 145 миллион долларға күрделі жөндеуден өткізді. Су үстіндегі бөлік қайта боялды және электр жүйелері жаңаланды.
The 155th Street Viaduct opened on October 10, 1893. The viaduct cost $739,000 (about $ million in ), The first trolley traveled over the Macombs Dam Bridge in 1904. Due to the increasing prevalence of trolleys and automobiles, there was a decrease in horse drawn carriages that used the bridge. Also in 1904, the steam engine that powered the movable over water span was replaced with a electric motor, The New York City Department of Plant and Structures assumed control of the over water span in 1916, and five years later it also had jurisdiction of the 155th Street Viaduct. The approach was built on land donated by John D. Rockefeller Jr. Around the same time, from 1949 through 1951, the approach to Ogden and Sedgwick Avenues in the Bronx was demolished to make way for the construction of the Major Deegan Expressway. The Transportation Administration assumed control of the bridge and viaduct in 1966. The proposal failed in 1977 after the United States Congress moved to ban tolls on these bridges. A new interchange on the Bronx side opened in 1977, providing easier access to Yankee Stadium. The same year, jurisdiction passed to the NYCDOT, which still operates and maintains the bridge and viaduct. The New York City Landmarks Preservation Commission designated the Macombs Dam Bridge and the 155th Street Viaduct as a city landmark on January 14, 1992. The NYCDOT conducted a $145 million overhaul of the bridge between 1999 and 2004. The over water span was also repainted and the electrical systems were replaced.
Сыни қабылдау
Тіпті салынып жатқан кезде де Маккомбс бөгеті көпірі мен 155-ші көше виадугы замандас медиада жақсы бағаланды. 1890 жылы "Scientific American" журналы әсем темір тұтқалар мен шам бағаналарының дизайнын жоғары бағалады. 1904 жылы көпір инженері Мартин Гей қабырғалардың "нақты сызықтарын" және су үстінен өтетін құрылымның жоғарғы бөлігінің "әдемі қисығын" мақтады. Жазушы Шарон Рейер "Нью-Йорк көпірлері" кітабында Маккомбс бөгеті көпірі мен Университет Хайтс көпірін "Харлемді [ ] кесіп өтетін жалғыз жылжымалы көпірлер, оларды жаяу аралауға тұрарлық" деп атады. Шарон Рейер жазушысы 145-ші көшедегі көпірдің бастапқы нұсқасын Маккомбс бөгеті көпірінің "шабытсыз көшірмесі" деп сипаттаған.
Even while under construction, the Macombs Dam Bridge and the 155th Street Viaduct were favorably appraised by contemporary media. Scientific American praised the design of the ornamental iron handrails and lampposts in 1890. Bridge engineer Martin Gay praised the masonry's "fine lines" and the "graceful sweep" of the over water span's upper chord in 1904. The writer Sharon Reier, in the book "The Bridges of New York", referred to the Macombs Dam Bridge and the University Heights Bridge as "the only movable bridge[s] across the Harlem [ ] which warrants a walking tour". writer Sharon Reier had described the original 145th Street Bridge as an "uninspired copy" of the Macombs Dam Bridge.