Кіріспе

Сикка (сондай-ақ Сикка, Сика) халқы – Индонезияның этникалық тобы, Флорес аралының шығыс-орталық аймағында, Блох және Напунг өзендері арасында туған. Маумере қаласында, аймақтың орталығында, Сикка халқы жекелеген ауданда қоныстанған. Сикка тілі – Тимор-Амбон тілдері тобына жатады және Сикка халқы осы тілде сөйлейді. Сикка тілінде кем дегенде үш мойындалған диалект бар, атап айтқанда: Сикка-Натар диалектісі, Сара Крове диалектісі және Ата Тана 'Ай немесе Сара Тана 'Ай диалектісі.

Тимор сикасы

Сикка мен еуропалықтардың бір тобы 1851 жылы Португалдық Тиморға Ұлыбританиядан ерікті жалдамалы әскер ретінде қоныстанды. Сол жылы Португалия үкіметі Хосе Хоаким Лопес де Лимаға Нидерландпен шарт жасауға мәжбүр болды, оған сәйкес Батыс Тимор, Флорес аралы және Кіші Сунда аралдарының басқа да аймақтары оларға берілді. Бұл келісім 1859 жылы Лиссабон шартымен расталды. Сика халқы, Бидау және Морадореспен бірге, колониядағы Португал қарулы күштерін құрайтын үш халықтың бірі болды. Осы үш этностың өкілдері де елорданың бөлек-бөлек аудандарында тұрды. Тілдеріне келетін болсақ, бастапқыда малай тілін сақтап келген олар кейіннен креол португал тіліне көшті. Бүгінде олар жалпы халыққа сіңісіп, енді жеке топты құрамайды.

Дін

Сика халқының басты діні – римдік католицизм. Ішкі аймақтарда тұратын сика халқы әлі де дәстүрлі ата-бабаларға құлшылық ету және егіншілік культін сақтап келеді.

Мәдениет

Сика халқы Флорес аралының жергілікті тұрғындарының бір бөлігі. Таулық аймақтың материалдық мәдениеті жағалаудағыдан көбірек дәстүрлі элементтерді сақтап қалған, әсіресе батыс бөлігінде, онда католик миссиясы 17 ғасырдан бері белсенді түрде жұмыс істеп келеді; осы себепті олардың мәдениеті еуропалық ерекшеліктерге ие болды.

Дәстүрлі қызмет түрлері

Сика халқы қысқа мерзімдік ауыспалы егін шаруашылығымен, отты оңдау әдісін қолданады. Жағалаудың батыс бөлігінде суармалы егіс жүргізіледі. Тамақ өнімдеріне күріш, жүгері, маниок және тары кіреді; сондай-ақ жаңғақ пен кокос пальмасы сияқты тауарлар да өндіріледі. Сика халқы жылқы, ұсақ мал және үй құстары өсіреді. Жағалау аймағында балық аулау кең таралған. Тоқу және өру өте жақсы дамыған. Тауар-ақша қатынастары жер иелену құқығы, неке-одақтарды реттеу және күнделікті тұрмыста көрініс беретін дәстүрлі қауымдық жүйенің көптеген іздерімен байланысты.

Өмір салты

Тау ауылдары кішкентай, дөңгелек пішінді және таудың тік беткейлерінде орналасқан, бұл шабуылдардан қорғануға мүмкіндік берді. Елді мекеннің ортасында ғибадатхана мен қасиетті мегалитикалық құрылыстар орналасқан. Жағалаудағы елді мекендер жол немесе өзен бойындағы сызықтық жоспармен құрылған. Таулардағы үйлердің қаңқалы-бағаналы құрылысы үлкен отбасыларға, ал жағалау аймақтарындағы үйлер шағын отбасыларға арналған. Ішкі аймақта тұратындардың киімі – белдемше немесе шалбар. Жағалау ауылдарында кейін (мата) және күрмеше немесе көйлек киеді. Сика халқының тағамы көкөністер, негізінен бидай мен жүгеріден жасалған дәнді дақылдар, дәмдеуіштер, жемістер мен шырындардан тұрады. Мерекелерде балық пен ет жейді.