Кіріспе

Нильс ауданындағы алғашқы Вальехо ұн диірменін 1841 жылы генерал Мариано Гуадалупе Вальехоның аға ағасы Хосе де Хесус Вальехо (1798-1882) өзінің Rancho Arroyo de la Alameda-да, сондай-ақ бөгет пен су құбырымен бірге салды. 1856 жылы екінші ұн диірмені салынды, оның тас іргетасы әлі күнге дейін көрінеді. 1856 жылы ұн диірменінің суретінде Кармелита Вальехо, J & J Вальехоның қызы, сол кезде Сан-Хосе Нотр-Дам академиясында оқуын аяқтады, солтүстік жағында үлкен ағаш дөңгелегі бар үш қабатты ұн диірменінің ғимаратын қоршаған бірнеше ғимаратты көрсетті. Аламэда округінің газеті (1857 жылдың қаңтары) бойынша дөңгелектің диаметрі 30 фут, ені 8 фут, ал диірменнің диаметрі 4 фут болатын. Бұл диірменнің құны 5000 долларды құраған, ал оның тәулігіне 150 баррель ұн шығаратын қуаты болды. 1909 жылы 1841 жылы салынған саз балшық диірменін құлатып, Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының теміржол желісін орнату үшін жол салды.

Бірінші трансконтиненттік темір жолдың әсері

1865-1866 жылдары алғашқы трансконтиненталды темір жолды салушы үш компанияның бірі - Батыс Тынық мұхиты компаниясы Сан-Хоседен солтүстікке қарай Сакраментоға қарай 32 км жол салды. 32 шақырымдық темір жол Аламида каньонының (қазіргі Нилз каньоны) сағасындағы Вальехо ұн диірмендерін айналып өтіп, каньонның жартысына дейін жетіп, 33-ші шақырымдық бекеттің жанында Фарвелл көпірінен бір шақырымдай өткенде тоқтады. Батыс Тынық мұхиты 500 қытайлық жұмысшыны қайырымдылық және темір жол желісін қалың каньонға оның тығыз бұрылыстары мен тар жағалауларымен салуға жұмсады. Аламэда өзені мен Арройо де ла Лагуна өзенін кесіп өтуге төрт үлкен ағаштан жасалған (Хоу) бұрандалы көпірлер салынды. Ағаштан көпiрлер салу мен теміржолды жөндеуден басқа, жұмысшылар таспен қапталған су өткелдерiн, қабырғаларды және көпiр бағаналарын жасады. 1866 жылдың қазан айында теміржолдың мердігерлері мен қаржыгерлері арасындағы келіспеушіліктерден құрылыс тоқтатылды. 1869 жылдың маусым айында Орталық Тынық мұхиты темір жолы, оның еншілес компаниясы 1868 жылы Батыс Тынық мұхиты мен Окленд нүктесін сатып алған, Аламида каньоны арқылы темір жол желісін қайта іске қосты, сонымен қатар қытай жұмысшыларын пайдаланды және каньоннан солтүстік-батысқа қарай Оклендке қарай жаңа жол қосылды. Жаңа желі Миллден шығысқа қарай 1 шақырым жердегі каньонда басталды, ол бастапқыда Вальехо Миллс Анкаунты деп аталды және Вальехоның су құбырының желісін ұстанды, ол темір жол салу үшін жыртылып, кейін қайта құрылды. Каньондағы түйіспе кішірейгендіктен, Central Pacific 1869 жылғы трансконтинентальдық магистральды да, 1866 жылғы Батыс Тынық мұхит Сан-Хосе желісін де қамтамасыз ету үшін Миллздің батысындағы аңғардағы жаңа түйіспеге көшуді бастады. Сол жылы J & J Vallejo ұлы Плутарко Вальехо геодезиялық зерттеуші Луис Кастромен бірге Миллден оңтүстікке және жаңа қиылыстың шығысына қарай Вальехо көшесі бойындағы 23 жер учаскесінің алғашқы бөлінісін салды. 1869 жылы 3 қарашада салынған бөлініс платасы Вальехо Миллс деп жазылды. Бірінші трансконтинентальдық темір жол Тынық мұхит жағалауына жеткеннен кейін, Орталық Тынық мұхиты 1869 жылдың желтоқсанына қарай Вальехо Милл станциясын және каньондағы түйіспелерді Нилс деп атады. Сол жылы "Central Pacific" компаниясы Нил бұрылысында теміржолдың депосын, мейрамхана мен салонды салып, жолаушыларға ыңғайлы жағдай жасады. Содан кейін Вальехо Миллс қонысы Найлс деп аталып кетті, ал Найлс, Кал деген атау 1870 жылдардың ортасында газеттерде пайда бола бастады. Вальехо Миллс тұрғындары 1857 жылы темір жол салынғанға дейін Centreville арқылы пошталарын алды. Содан кейін бұл жердің аты Найлс болып өзгертілді және экспресс-офис құрылды. 1873 жылы ғана Найлсте пошта кеңсесі ашылды. Сол жылдың қарашасында.