Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XIX ғасырдағы қытай әскери қайраткері; Тайпин көтерілісінің бас қолбасшысы.
19th century Chinese military leader; commander in chief of the Taiping Rebellion
қытайдық хоккейші
the Chinese ice hockey player
Ян Сюцин (1856 жылдың 2/3 қыркүйегінде қайтыс болды) Тайпин көтерілісінің ұйымдастырушысы және бас қолбасшысы болды.
Yang Xiuqing (died September 2/3, 1856), was an organizer and commander in chief of the Taiping Rebellion.
Ерте өмір
Ян Сюциннің отбасы Гуанси провинциясының Цзиньтянь қаласының жанындағы Синьцуннан шыққан шаруалар еді, бірақ ол жас кезінде ата-анасынан айырылды. Императорлық хабарламаларға сәйкес, Янг біраз білімі бар көмір өртеуші болған, кейіннен аймақ арқылы тасымалданатын тауарларды қарақшылардан қорғау үшін күзет жүйесін ұйымдастырған. Оның інісі Ян Фуцин де кейіннен Тайпиннің әскери қолбасшысы болды.
Yang Xiuqing's family were farmers from Xincun near Jintian, Guangxi, but he lost his parents at a young age. According to imperial reports, Yang was a charcoal burner with some education who later organized a convoy system used to protect merchandise that was being transported through the area from bandits. His brother Yang Fuqing also later became a Taiping military commander.
Құдайға ғибадат ететіндер қауымы
1848 жылы сәуірде Фэн Юньшань мен Хун Сякуан көршілес провинцияда болған кезде Ян Құдайға құлшылық ету қоғамының басшылығын өз мойнына алды. Янг өзінің есту және сөйлеу қабілетін жоғалтқанын, бірақ Құдайға құлшылық етушілердің жиналысында қайта қалпына келтіргенін мәлімдеді. Ол Киелі Рухтың өзіне ие болатынын, соның арқасында Құдай Әке оның аузы арқылы сөйлей алатынын, трансқа еніп, осылайша Құдайдың сөзін жеткізе алатынын айтты. Янг бұған шынымен сенбеген болуы мүмкін, бірақ ол өзінің амбицияларын іске асыру үшін осылай әрекет етті, себебі Фэн Құдай ретінде сөйлегенде тіпті Хун Сякуаннан да жоғары билікке ие болды. 1849 жылы жазда Хун мен Фэн оралғанда, олар Янның мәлімдемелерін тексеріп, олардың рас екенін мойындады. 1850 жылдың мамыр айынан қараша айына дейін Ян қайтадан есту және сөйлеу қабілетін жоғалтқанын мәлімдеді. Ол қалпына келгеннен кейін, Хун Сякуанға Жер бетінде Құдайдың патшалығын құруға рұқсат берілмегендіктен Құдайдың ашуланғанын және адамзатты аурумен жазалау ниетінде екенін айтты. Осы әңгіме бойынша, Янг өзінің ауруын бастан өткерген соң ғана басқаларды құтқара алды. 1850 жылы, мүмкін, өзінің саяси мақсаттарына қызмет ету үшін, ол шынайы сенушілерді керемет түрде емдей алатынын айта бастады.
In April 1848, while Feng Yunshan and Hong Xiuquan were in a neighboring province, Yang assumed a leadership role in the God Worshipping Society. Yang claimed to have been stricken deaf and mute only to have regained his hearing and speech at a meeting of the God Worshippers. He began to claim that he could enter trances in which he would be possessed by the Holy Spirit, allowing God the Father to speak through him. It does not appear that Yang truly believed that this was occurring, but that he instead acted as such in service of his own ambitions, as while speaking as God Feng necessarily possessed greater authority than even Hong Xiuquan. Upon Hong and Feng's return in the summer of 1849, they investigated Yang's claims and recognized them as genuine. From May to November 1850, Yang once again claimed to be deaf and mute. Once he recovered, Yang alleged that God was angered that Hong Xiuquan was not being allowed to establish the kingdom of God on Earth and sought to punish mankind with disease. According to this tale, only by suffering his illness was Yang able to redeem others. In 1850, perhaps in service of his political ambitions, he began to claim that he could miraculously heal true believers.
Тайпиндер көтерілісі
Ол көтеріліске ерте қатысып, тез арада танымал болды; 1851 жылы Хун Сякуан Көк патша атағын алған кезде, әскери білімі мен тәжірибесі болмаса да, Янгты армияның бас қолбасшысы етті. Янг бес патшаның бірі ретінде "Шығыс патшасы" деп аталды. 1851 жылы Янг қозғалыстың жоғары деңгейінде сатқындық бар екені туралы аян жариялады, ал екі жылдан кейін Шығыс патшасының, яғни Янгтың, сөздері құдайлық екені айтылды. Ол патшалықтағы адалдардың арамзалықтарын жою үшін тыңшылар желісін құрды. Зерек, қатал және амбициялық Ян ақырында өзін тамаша стратег және ұйымдастырушы, сондай-ақ Тайпин қозғалысының әкімшілік басшысы ретінде көрсетті. 1850-ші жылдары Янг Тайпин көтерілісінің ең күшті көшбасшысы болды. Осы деп есептеген құдайлық басшылықпен Тайпин әскерлері Нанкин қаласын (Нанкин) басып алды, ол 1853 жылы Көк Патшалығының астанасы болды. Янг қаланы өз бақылауына алды. Ол әскерлерді зорлық-зомбылық пен қырғынның алғашқы кезеңінен кейін, жеке үйге кірген кез келген офицерді өлімге кесетінін жариялап тәртіпке келтірді. Қала тұрғындарына жұмысқа оралуға бұйрық берілді. Ерлер мен әйелдер бөлек тұруға міндеттелді, бірге жүруге немесе тіпті бір-бірімен сөйлесуге тыйым салынды (ерлер мен әйелдердің әскери бөлімдері сақталды). Көк патшасы Хун саясатқа қызығушылық танытпай, гареміне көбірек ден қойғандықтан, Янгты Көк Патшалығының премьер-министрі етіп тағайындады. Осы кезеңде көптеген негізгі заңдар мен ережелер қабылданды. 1856 жылдың тамызында Янг Нанкинды қоршап тұрған үкіметтік әскерлерді жеңді. Ол оларды басқа қалаларға көмек күші жіберуге мәжбүрлеп, олардың күштерін бөліп, содан кейін барлық әскерін қарсы шабуылға жіберді. Бірақ жеңіске мастану оның құлдырауына себеп болды. Янг Конфуцийшілдік және иконоборшылыққа қатысты көтерілістің саясаты мен көзқарастары бойынша Хунмен келіспеді; Янг Конфуцийшілдік моралінің негізінен жақсы екенін және оның негізгі принциптерінің көтерілістің христиандық түсінігімен үйлесетінін сенді. Ол айдаһар суретінің дінге қарсы емес деп есептеді. Алайда Хун осы пікірмен келіспеді және конфуциандықты жою керек деп ойлады (осы сенім жүйесін шайтанның туындысы деп санады), ал айдаһар шайтанды бейнелейді.
He was an early participant in the rebellion and rose quickly to prominence; in 1851, when Hong Xiuquan took the title of Heavenly King for himself, he made Yang, in spite of having no military knowledge or experience, commander in chief of the army. Yang was further named "East King" as one of the five kings. In 1851, Yang announced a vision in which it was revealed that there were traitors in the highest levels of the movement, and two years later that words of the Eastern King, that is, Yang himself, were divine. He devised an extensive network of spies to root out the intrigues of loyalists in the kingdom. Shrewd, ruthless, and ambitious, Yang ultimately proved himself to be a brilliant strategist and organizer, as well as the administrative mastermind of the Taiping Movement. By the 1850s, Yang had become the most powerful leader of the Taiping Rebellion. With this presumed divine guidance, Taiping troops captured the city of Nanjing (Nanking), which became the capital of the Heavenly Kingdom in 1853. Yang took control of the city. He disciplined the troops after an initial period of violence and slaughter by declaring that he would execute any officer who entered a private home. City residents were ordered to return to work. Men and women were required to live separately, and were prohibited from walking together or even speaking to each other (there continued to be male and female military units). As Hong, the Heavenly King, became less interested in politics and more interested in his harem, he named Yang as prime minister of the Heavenly Kingdom. Many of the basic laws and regulations were issued during this period of Yang's control. In August 1856, Yang defeated the government troops besieging Nanking. He first led them to divide their forces by forcing them to send relief forces to other cities, then sent all his own troops against them in a massed attack. Arrogance over victory, however, led to his downfall. Yang clashed with Hong over the rebellion's policies and views toward Confucianism and iconoclasm; Yang believed that Confucian morality was essentially positive, and that its basic tenets were compatible with the rebellion's interpretation of Christianity. He believed that images of dragons were not sacrilegious. Hong, however, rejected this notion and believed that Confucianism ought to be eradicated (considering the belief system to be the work of the devil), and that dragons represent the devil.
Күз
Янг патшалық таққа отыруды жоспарлады. Хун Сяокуанның атағына тең атақ іздеуге кіріспес бұрын, Ян Вэй Чанхуй, Ши Дакай және Цинь Ригангты әртүрлі провинцияларға жіберді. Хун Яңның өтінішін мемлекетке қарсы қылмыс деп есептеп, үш генералға дереу оралуға бұйырды. Бірақ олар әскерлерімен бірге Янның сарайына шабуыл жасап, қашып үлкермес бұрын оны өлтірді. Ал келесі үш айда Янның астанада қалған жақтастарының барлығы жойылды. Бірнеше жылдың ішінде Тайпин көтерілісінің сәні солды, себебі көтеріліс басшылары туған соңғы дау-дамағлдар мен интригаларға тартылды.
Yang plotted to take the throne. Shortly before seeking a title equivalent to Hong Xiuquan's, Yang dispatched Wei Changhui, Shi Dakai, and Qin Rigang to separate provinces. Hong, viewing Yang's request as treasonous, alerted the three generals to return at once. Instead, they and their troops immediately stormed Yang's palace and slew him before he could escape. Yang's remaining followers in the capital were all systemically slaughtered over the next three months. Within a few years, the fortunes of the Taiping Rebellion declined as the rebellion's leaders became involved in the ensuing conspiracies and intrigues.