Кіріспе

Иоганн Яхн (18 маусым 1750 жылы Тасвицте, Моравия 16 тамыз 1816 жылы Венада) - неміс шығыстанушысы.

Өмірбаян

Ол Оломоуц университетінің философия факультетінде оқыды, ал 1772 жылы Знайм маңындағы Брук монастырында теологиясын зерттей бастады. 1775 жылы діни қызметке тағайындалған ол қысқа уақыт бойы Мислицте емделген, бірақ көп ұзамай Брукке шығыс тілдері мен Киелі кітап герменевтикасының профессоры ретінде қайта шақырылды. Иосиф II 1784 жылы монастырды жойған кезде Яхн Оломоуцта ұқсас жұмысты қолға алды, ал 1789 жылы ол Венаға шығыс тілдері, библиялық археология және догматика профессоры болып ауыстырылды. 1792 жылы ол өзінің "Еңбек ескерткіштері" атты еңбегін (2 том) жариялады. ), ол көп ұзамай оны қиындыққа ұшыратты; Венаның кардинал архиепискобы оған қарсы шағым түсірді, өйткені ол шіркеудің дәстүрлі ілімінен ауытқыды, мысалы, Әйүп, Жүніс, Тобит және Юдитті дидактикалық өлеңдер деп, ал Жаңа Келісімдегі жын-шайтанның иелену жағдайларын қауіпті аурулар деп мәлімдеді. Бір шіркеу комиссиясы пікірлердің өздері еретикалық емес екенін, бірақ Яхн өзінің епискобымен келіспеушілікке келуімен және білімсіздерді адастыруы мүмкін қиын мәселелерді көтерумен неміс католик теологтарының пікірлеріне тым аз көңіл бөлуде қателік жасағанын хабарлады. Сондықтан оған болашақта сөздерін өзгертуді ұсынды. Бұл шешімді шын жүректен қабылдағанына қарамастан, қарсыластарының жауыздығы тоқтамады, ақыры (1806 жылы) ол Венадағы Сент-Стефанс қаласында канонарлық қабылдауды қабылдауға мәжбүр болды, бұл оның креслосынан кетуін білдірді. Бұл қадамға оның 1804 жылы жарық көрген "Introductio in libros sacros veteris foederis in compendium redacta" және "Archaeologia biblica in compendium redacta" (1805) еңбектері айыпталған болатын. Кейіннен ол шығарған тек қана филологиядан тыс маңызды еңбек - "Энхиридион герменевтика" (1812).