Кіріспе

680-687 жылдары билеген, Испаниядағы вестготтардың королі

Эруг (Флавий Эрвигий; 642 жылдан кейін – 687) – Испаниядағы вестготтардың королі (680–687).

Ата-аналық тегі

IX ғасырдағы Альфонс III жылнамасына сәйкес, Эрвиг – Чиндасуинт тұсында Византия империясынан Испанияға сапар шеккен және Чиндасуинттің қызы Годаға үйленген Ардабасттың ұлы. Ардабаст (немесе Артавасдос), Константинопольде немесе Византиялық Африкадағы армян немесе парсы христиан дінін ұстанған эмигрант болған болуы мүмкін. Испанияда ол граф қызметіне тағайындалды. XVII ғасыр испан генеалогы Луис Бартоломе де Салазар и Кастро Ардабасттың әкесін Афанагильд деп, ал оның әкесін Әулие Эрменегильд пен Ингундтың ұлы деп, анасын Петр Августтың қызы және император Маврикийдің немересі Флавия Джулиана деп көрсеткен. Бұл императорлық байланысты Кристиан Сетипани жоққа шығарады, ол Афанагильд пен Флавия Юлияның некесі туралы жалғыз мәліметтің авторы Хосе Пелишер екенін, ал оны жалғаншы деп санайды.

Мұрагерлік

Оның алдыңғысы Уамба өлім аузында тұрған кезде монахтық киім кигеннен кейін, ол 680 жылдың 14 қазанында патшалықтан кетуге мәжбүр болды, тіпті ол жазылып, монастырға кірді. Ол Эрвигті мұрагері етіп тағайындады және соңғысы 680 жылдың 31 қазанында Толедода майланды. Кейіннен 9-ғасырдың аңыздары Эрвигті корольді улауға айыптады, оның жақтастары оны тәубеге келтірді, ал Эрвигтің қолдаушылары оны таққа отырғызды. 681 жылдың 9 қаңтарында Эрвиг ашқан Толедоның он екінші кеңесінің епископтары Уамбадан Эрвигтің бас тартуы мен растау құжаттарының рас екенін және оның жеке қолтаңбасын қамтығанын растады. Дегенмен, кейбір тарихшылар король тәубеге келгеннен кейін Эрвигтің жылдам майлануын алдын ала жоспарланған сарай төңкерісінің дәлелі деп қарастырды. Эрвиг билікке келгенінде, оның таққа отыру жолына қатысты алаңдаушылық атмосферасы болды. Өзін сенімсіз сезінгендіктен, ақсүйектер мен епископтар осы мүмкіндікті пайдаланды. Эрвиг Уамбаның кезінде ысырап болғандарды қайтадан құрметке бөледі. Он екінші кеңестен кейін, он үшінші (683) және он төртінші (684) кеңестер де тез арада өтті. Кеңестер Эрвигтің заңдылығын екінші рет растады және корольдің және оның отбасының, соның ішінде патшайым Лювиготоның өмірін және билігін қорғау үшін көптеген заңдар қабылдады. Ауыр сырқатқа шалдыққан Эрвиг 687 жылдың 14 қарашасында қызы Циксилоның күйеуі Эгиканы мұрагері деп жариялады және келесі күні тәубеге келіп, монастырға кетіп, Эгикамен Толедоға оралуға және майлау мен тәж кигізуге басуды рұхсат етті.

Заңнама

Эрвиг XII собордың қолдауымен яһудилерді айыптаған 28 заң шығарды. Ол кеңеске Сисебуттың заңдарына қайта оралу ниетін білдірді, бірақ өлім жазасын қолданбай, сәл жұмсақ болды. Бұл заңдар Эрвиг есімімен байланыстырылған Liber Iudiciorum-ның жаңартылған және кеңейтілген нұсқасының бір бөлігі болды. Яһудилерге қатысты барлық заңдар Толедоның фанатизмге толы, яһудилерге қарсы архиепископы Юлианның ықпалымен жасалған деп есептеледі. 681 жылдың қараша айында Эрвиг кодексі жарияланғанда, Эрвиг өзінің тағы алты жаңа заңын, Уамбаның үш заңын, сондай-ақ Речесвинттің сексен заңын қайта қарады. Алайда, Эрвигиялық кодекс Речесвинт кодексін "құлатқан" дегенге ешқандай дәлел жоқ, екеуінің де қолжазбалары жасалып, сатылымға түсті. Оларды мемлекет үшін апат деп жариялап, яһудилерді мемлекеттен толығымен қууды бұйырды. Осындай жарлықты Эрвигтің ізашары Уамба да шығарған, бірақ ол да орындалмады. Сондықтан 681 жылы ол тағы бір жарлық шығарды, осы жолы барлық яһудилер христиан болуын немесе мемлекеттен кетуін талап етті. Осыдан бастап яһудилер ресми түрде кемсітілді, себебі монархия яһудилердің коммерциялық қызметін шектеуге тырысты.