Иса Мәсіхтің сүннет тойы мен Атасының есімі берілуі
Feast of the Circumcision of Christ
Жәсілдің сүннет тойы – христиандық мереке, Иса Мәсіхтің туғаннан кейін сегізінші күні өткізілген дәстүрлі обряды. Діни маңызы зор, құдайлық қанның алғашқы төгілуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиандық мереке
Christian celebration
Мәсіхтің сүндеттелу мейрамы – яһуди дәстүріне сәйкес, Исаның сүндеттелуінің христиандық мерекесі. Бұл мереке оның туылғаннан кейін сегіз күн өткен соң (семит және Оңтүстік Еуропаның күн аралықтарын есептеу бойынша) балаға ресми түрде есімі берілген кезде аталып өтеді. Исаның сүндеттелуі дәстүрлі түрде, мысалы, 14 ғасырдағы «Алтын аңыз» атты еңбекте, Мәсіхтің қанының алғаш рет төгілуі, сонымен қатар адамзатты құтқару процесінің басталуы және Мәсіхтің толыққанды адам екендігінің, сондай-ақ оның (ата-анасының) Киелі кітап заңдарына бағынуының көрінісі ретінде қарастырылады. Мереке күні Шығыс православие шіркеулерінің, барлық лютеран шіркеулерінің және Англикан қауымының кейбір шіркеулерінің литургиялық күнтізбесінде 1 қаңтарда белгіленеді (Византия дәстүрінде, грек православие және Византия католик шіркеулерінде Марияның Құдай анасы мерекесі 26 желтоқсанда аталады). Жалпы Рим күнтізбесінде 1 қаңтардағы мереке, 1568 жылдан 1960 жылға дейін «Иеміздің сүндеттелуі және Рождество мерекесінің октавасы» деп аталатын, қазір Құдайдың анасы Мәриямның салтанатты мерекесі және Иеміздің Рождествосының октава күні болып табылады. Батыс христиандығында Иса Мәсіхтің аты мен сүндеттелу мейрамы Рождество мезгілінің сегізінші күнін (октава күні) білдіреді.
The Feast of the Circumcision of Christ is a Christian celebration of the circumcision of Jesus in accordance with Jewish tradition, eight days (according to the Semitic and southern European calculation of intervals of days) after his birth, the occasion on which the child was formally given his name. The circumcision of Jesus has traditionally been seen, as in the popular 14th century work the Golden Legend, as the first time the blood of Christ was shed, and thus the beginning of the process of the redemption of man, and a demonstration that Christ is fully human, and of his (parents') obedience to Biblical law. The feast day appears on 1 January in the liturgical calendar of Eastern Orthodox churches, all Lutheran churches, and some churches of the Anglican Communion (while the Divine Maternity of Mary is observed on 26 December in the Byzantine rite, both in Greek Orthodox and Byzantine Catholic churches). In the General Roman Calendar, the 1 January feast, which from 1568 to 1960 was called "The Circumcision of the Lord and the Octave of the Nativity", is now the Solemnity of Mary, Mother of God, and the Octave Day of the Nativity of the Lord. In Western Christianity, the Feast of the Naming and Circumcision of Jesus Christ marks the eighth day (octave day) of Christmastide.
Мәтіндік көздер
Сегіз күн толысқан соң, баланы сүндеттеді де, оған Иса деп ат қойылды, – періште оның әйелінің құрсағында барғанға дейін атаған есім. (Лұқа 2:21)
And when eight days were fulfilled to circumcise the child, his name was called Jesus, the name called by the angel before he was conceived in the womb. (Luke 2:21)
Шығыс православие шіркеулері
Бұл мереке 31 желтоқсанның кешінен басталатын түнгі сергек күтумен тойланады. Мерекелік ән-күйлер Ұлы Василийге арналған ән-күйлермен үйлеседі. Келесі күні таңертеңгі Құдай қызметінен кейін, орыс шіркеулері көбінесе Жаңа жылдық Молибен (тілек тілеу қызметі) өткізеді, азаматтық Жаңа жылдың басталуына Алланың құрметін тілеу үшін. Юлиан күнтізбесі бойынша 1 қаңтар 2100 жылға дейін Григориан күнтізбесінде 14 қаңтарға дейін сәйкес келеді. Сәйкесінше, Ресейде 14 қаңтар азаматтық күнтізбеде "Ескі Жаңа жыл" деп белгіленеді, себебі ол шіркеу әлі де қолданатын Юлиан күнтізбесіндегі 1 қаңтарға сәйкес келеді.
The feast is celebrated with an All Night Vigil, beginning the evening of December 31. The hymns of the feast are combined with those for Saint Basil the Great. After the Divine Liturgy the next morning, Russian churches often celebrate a New Year Molieben (service of intercession) to pray for God's blessing for the beginning of the civil New Year (Byzantine Christians commemorate the Indiction, or Ecclesiastical New Year, on September 1). On the Julian calendar, 1 January will correspond, until 2100, to 14 January on the Gregorian Calendar. Accordingly, in Russia, 14 January in the civil calendar is known as "The Old New Year", since it corresponds to 1 January in the Julian Calendar, still used by the Church.
Латын шіркеуі
Римдегі шіркеу ертеде 1 қаңтарда Құдай анасының мерейтойы (Наталь) деп аталатын мейрамды тойлаған. 7 ғасырдың басында Константинополден қабылданған Жариялану және Аспанға көтерілу мерекелері бұл мерекеге көлеңке түсірген кезде, 1 қаңтар Рождествоның сегізінші күні ретінде тойлануын бастады, яғни Лұқа 2:21 (ESV) бойынша, бала сүндеттеліп, Иса деп аталған күні. 13 немесе 14 ғасырда 1 қаңтар Римде, сондай-ақ Испания мен Галлияда Иеміздің сүндеттелу мерекесі және Рождествоның октавасы ретінде тойлануын бастады, бірақ бұл мереке әлі де Мария мен Рождествоға бағытталған еді. Сиендік Бернардиноның (1380–1444) уағыздарында Иса есіміне жасаған баса назары 1721 жылы Исаның қасиетті есіміне арналған жеке мереке құрылуына әкелді. Рим папасы Иоанн XXIII-нің 1960 жылғы Жалпы Рим күнтізбесі 1 қаңтарды Рождествоның октавасы деп қарастырады. (Бұл 1960 жылғы күнтізбе 1962 жылғы Римдік Миссалға енгізілді.) 1969 жылғы түзетуде былай делінген: "1 қаңтар, Иеміздің Рождествосының октавасы, Құдайдың Киелі Анасы Мәриямның мерекесі болып табылады, сонымен қатар Исаның Ең қасиетті есімінің берілуі де еске алынады." Амброзиялық ритуал бұл күнді Иеміздің сүндеттелуі ретінде тойлайды.
At an early stage the Church in Rome celebrated on 1 January a feast that it called the anniversary (Natale) of the Mother of God. When this was overshadowed by the feasts of the Annunciation and the Assumption, adopted from Constantinople at the start of the 7th century, 1 January began to be celebrated simply as the octave day of Christmas, the "eighth day" on which, according to Luke 2:21 (ESV), the child was circumcised and given the name Jesus. In the 13th or 14th century 1 January began to be celebrated in Rome, as already in Spain and Gaul, as the feast of the Circumcision of the Lord and the Octave of the Nativity, while still oriented towards Mary and Christmas. The emphasis that Saint Bernardino of Siena (1380–1444) laid on the name of Jesus in his preaching led in 1721 to the institution of a separate Feast of the Holy Name of Jesus. Pope John XXIII's General Roman Calendar of 1960 calls 1 January simply the Octave of the Nativity. (This 1960 calendar was incorporated into the 1962 Roman Missal.) The 1969 revision states: "1 January, the Octave Day of the Nativity of the Lord, is the Solemnity of Mary, the Holy Mother of God, and also the commemoration of the conferral of the Most Holy Name of Jesus." The Ambrosian Rite celebrates this day as the Circumcision of the Lord.
Лютеран шіркеуі
Біздің Иеміздің сүндеттелуі - Мәсіхтің мейрамы және Киелі кітапта баяндалған Мәсіхтің өмірімен тікелей байланысты (әсіресе Лұқа 2:21), сондықтан оны лютеран шіркеулері тойлайды. Бұл мейрам күні лютерандық литургиялық күнтізбеде бүгінге дейін сақталып келеді, бірақ кейбір лютерандықтар енді "Сүндеттелу және Исаның аты" немесе жай ғана "Исаның аты" деген атауды қолданады. Мартин Лютер осы мейрам күні кем дегенде бір маңызды уағыз айтқан, ол әлі де оның Шіркеу Постильдерінде сақталған, ал 1978 жылғы Лютерандық құлшылық кітабына дейінгі көптеген лютерандық әндер жинағында осы оқиғаға арналған бірнеше ән бар.
As the Circumcision of Our Lord is a feast of Christ and related directly to the life of Christ as recounted in Holy Scripture (notably Luke 2:21), it is celebrated by Lutheran churches. It remains on Lutheran liturgical calendars to this day, although some Lutherans now use the title "The Circumcision and the Name of Jesus" or simply "The Name of Jesus." Martin Luther preached at least one notable sermon on this feast day, which is still available in his Church Postils, and most Lutheran hymnals prior to the 1978 Lutheran Book of Worship contain several hymns for the occasion.
Англикандық Қауымдастық
Англикан қауымының жалпы дұғалар кітабы осы күнді Мәсіхтің сүндеттелуі деп тойлайды. 2000 жылдан бері Англия шіркеуінің жалпы құлшылығы бұл күнді "Исаның аты берілуі және сүндеттелуі" деп атап келеді. Канада Англикан шіркеуінің жалпы дұғалар кітабында бұл күн "Рождествоның сегізінші күні, және Иеміздің сүндеттелуі, сонымен қатар Жаңа жыл күні" деп көрсетілген. 1979 жылғы Епископальдық шіркеудің (АҚШ) жалпы дұғалар кітабы бұл күнді "Иеміз Иса Мәсіхтің қасиетті аты" деп атайды, ол Иеміздің мерекесі. Австралия Англикан шіркеуінің 1995 жылғы "Австралия үшін дұғалар кітабы" бұл рәсімді "Исаның аты берілуі және сүндеттелуі" деп атайды.
The Anglican Communion's Book of Common Prayer liturgy celebrates this day as the Circumcision of Christ. Since 2000, the Common Worship of the Church of England has listed this day as "The Naming and Circumcision of Jesus." The Book of Common Prayer of the Anglican Church of Canada calls it "The Octave Day of Christmas, and the Circumcision of Our Lord, being New Year's Day". The 1979 Book of Common Prayer of the Episcopal Church (United States) names this day "The Holy Name of Our Lord Jesus Christ", a Feast of the Lord. A Prayer Book for Australia (1995) of the Anglican Church of Australia calls it "The Naming and Circumcision of Jesus".