Кіріспе

Жосеон теңіздік жорықтары – 1592 жылы Тоётоми Хидэёшидің жапондық әскерлеріне қарсы Кореяның адмиралы И Сун Синнің (1592-1598) Кореяға жасаған жапон шапқыншылығы кезінде жүргізген теңіз шайқастары. Бұл жорықтар И Сун Синнің Корея тарихында ұлы генерал Юльцзи Мундеокпен бірдей, тіпті одан да асқан аңызға айналуына себеп болды. И Сун Синнің жорықтары Кореяны ғана емес, сонымен қатар Мин Қытайын да бағындыруды көздеген жапон шапқыншылығын тоқтатуда шешуші рөл атқарды. И Сун Син Кореядағы жапон әскерлерінің жабдықталуын және күшін күйретуге мұқият көмектесті.

Бірінші науқан

1592 жылдың 13 сәуірінде жаугершілік басталғанда, адмирал И өзінің флотын теңіздік жаттығуға жіберген еді. Пусан қаласы жаудан басылып алынғанын естіген соң, И бірден шығысқа қарай Пусанға бет алды, жапондық әскери кемелердің жағалау бойымен жылжуын тоқтатып, құрлықтағы әскерлеріне көмектесуді мақсат етті. Окподағы алғашқы шайқасы (1 мамыр 1592 ж.) шешуші жеңіс әкелді, жапондық әскери-теңіз күштерінің кемелерінің шамамен жартысы жойылды. Окпо жорығына дейін И көбінесе Жеолла провинциясының жанындағы теңіздерде күзеттік қызмет атқарды, адмирал Вон Гюннің көмекке шақыруына байланысты батысқа қарай жылжуға дейін өзінің позициясын нығайтты. Бұл аймақта бірнеше шайқастар болды, олардың көпшілігі ұсақ қақтығыстар еді. Дегенмен, И әр шайқасқа ерекше мұқияттықпен қарады және ауыр жарақаттардың аз болуын қамтамасыз етті. Окпо шайқасынан кейін, жалғыз зардап – қаңғыбасшының адасқан мылтық оғынан алған жеңіл жарақаты болды. Шабыстан кейін адмирал И Хаппо мен Чёкжинподағы жаудың бірнеше шайқас кемелерін де жойды.

Екінші науқан

Мамыр айының соңына қарай адмирал И тағы да шығысқа қарай жол тартты және Сачон Данпо аймағында тағы бір жапон күшімен кездесті, онда ол жапондық флотқа қарсы тағы да шағын шайқастар жүргізді. Бірақ, Даньханпода И жапондықтардың алғашқы маңызды күштерімен кездесіп, жапондықтарды ауыр шығындармен кері шегінуге мәжбүр етті. Осы аймақты (Жеола жағалау қорғанысының соңғы бөлігін) қамтамасыз еткеннен кейін адмирал И жауының әрекетсіздігінен пайдаланып, Норян Хансандо аймағына қарай жылжыды.

Үшінші науқан

Шілде айының шамамен ортасында жапон әскерлері Пхеньянға жетіп, қаланы қоршауға алды, ал И әулеті солтүстікке қарай, Уйджу шекаралық қаласына қашуын жалғастырды. Осы кезде жапон қолбасшылары Пхеньян маңындағы әскерлерін күшейту үшін және адмирал Идің "қырғын флотын" жеңу үшін, ең жақсы соғыс кемелерінен, соның ішінде ауыр "Атакебуне" кемелерінен тұратын 100 кемеден құралған үлкен флотты, аса даңқты қолбасшылардың басқаруымен жіберді. Екі флот 3 шілде күні таңертең жапондықтар ұйымдасқан Хансан аралында кездесті. Бұдан кейін жапон әскери басшылығы толық жеңіліске ұшырады. Жапон соғыс флоты дерлік толығымен жойылды, ал кореялықтардың жоғалтулары болған жоқ. Олар сондай-ақ күшейтуге келген әскерлерінің көп бөлігін жоғалтты, олардың көпшілігі аралда қалды және жергілікті тұрғындардың қаһарына ұшырады. Осы шайқастан кейін И Хансан аралындағы штабын орнатып, Пусан портындағы жапондықтардың негізгі базасына шабуыл жоспарлай бастады, ал жапондық флот командирлеріне кореялықтармен тікелей қақтығыстан қашуға бұйрық берілді.

Төртінші жорық

Қыркүйекте И Хансан аралындағы базасын тастап, барлық қиындықтарға қарамастан Пусан портына шабуыл жасауға шықты. Бұл үлкен жеңіс саналғанмен, Идің басты мақсаты жапондықтардың рухын құлатты. Ол соғысты өз күшімен жеңе алмайтынын жақсы білген, сондықтан дағдарыбас болды. Бірақ жапондықтар бейімделген жерлерге шабуыл жасау олардың рухын ғана емес, сонымен қатар үлкен қорқыныш сезімін ұялатуы мүмкін екенін түсінді. Бұл қорқыныш тіпті Мэйдзи қайта жаңғыру кезеңіне дейін сақталды. И барлық кемелерін зақымсыз алып, жаудың жүздеген кемелеріне, әлі де доктарда тұрғанда, зиян келтіре отырып, кетуге қол жеткізді.

Салдары

Бусанға шабуыл жасағаннан кейін И Хансан аралындағы базасына қайтты. Жылдың қалған бөлігінде ол салыстырмалы түрде белсенді болмады, Мин қытайлықтарының құрлықтағы көмегінің нәтижесі күшін көрсеткенше күтіп отырды. Ол солтүстік майданға баратын теңіз жолдарының барлығын бақылап тұрды, бұл жапондықтарды шығыс жағалаудағы қауіпті әрі сенімсіз жолдарды таңдауға мәжбүр етті. Бұл қытай және корей әскерлерінің ілгерілеуін тоқтатуға жеткіліксіз болды, нәтижесінде Хансон қайта басып алынды, ал жапондықтар Пусан маңындағы базаларына шегінді. Әрине, ең айқын салдары – Хансан аралы шайқасының жапондық теңіз күштеріне тигізген ауыр зияны болды. Жапондық командирлер болашақтағы кездесулерде өмірі үшін қорқып, И-дің теңізді шебер пайдалануын, шайқас тактикасын, қорқынышты қаруларын және инновациялық Геобуксонын еске алды. Осының негізінде И өзінің теңіздік мансабындағы барлық шайқастарда жеңіске жетті. Адал емес айыптауға байланысты уақытша түрмеге қамалғаннан кейін, И 13 кемеден тұратын шағын флотпен оралып, 1597 жылы Мёнгнянг шайқасында жапондық кемелердің бүкіл флотын талқандады. Содан кейін И өзінің жорығын 1598 жылы Норян шайқасына дейін жалғастырды, онда шайқас барысында қаза тапты.